Świat potraw anyżem i goździkami przyprawiany

 

Świat potraw anyżem i goździkami przyprawiany

autorem artykułu jest Adam Topor

Jest to przede wszystkim sól. Nie co inaczej wygląda cukier. Z przyzwyczajenia stosuję brązowy cukier trzcinowy, lub barwiony cukier lodowy. Pieprz także ma dwie odmiany - czarny i szlachetny biały. Jeśli ktoś miał do czynienia z kuchnią Sychuańską to pamięta charakterystyczny ostry smak potraw, a to za sprawą dodawania do oleju, w którym przygotowywane są potrawy właśnie pieprzu. W ten sposób przygotowywane są głównie ryby, inne morskie produkty i mięso.

Curry jest przyprawą mniej ostrą od pieprzu i stosowana jest przede wszystkim do dań mięsnych. Z kolei ocet winny dodawany jest do mięsnej zaprawy w celu zmiękczenia i ułatwienia organizmowi trawienia tłuszczu zawartego w potrawie. Pozbawia też ostrego zapachu przy potrawach z dziczyzny, ryb i tłustych mięs.

Są jednak przyprawy, których nadal nie ma ogólnie dostępnych w naszym kraju, wobec czego należy znaleźć dla nich odpowiednie substytuty. Chińską cebulę można z powodzeniem zastąpić młodą “cebulką dymką”, imbir zaś polecam nabywać w korzeniach i samemu ścierać do potraw. Ma to też związek z tym, iż często stosujemy imbir siekany a nie w proszku. Możemy wówczas cieszyć się wspaniałym aromatem orientalnej potrawy.

Nauczmy się samemu przyrządzać słynną przyprawę “Pięciu Smaków” niezbędną każdemu doskonalącemu swe umiejętności w kuchni chińskiej.
Jest to mieszanka cynamonu, nasion kopru, lukrecji, anyżku i goździków zmielonych i wymieszanych w równych proporcjach.

Z innych przypraw będziemy musieli zrezygnować albo poszukać ich w dobrym sklepie z orientalnymi produktami lub sprowadzić z zagranicy. Jednak powiem na co warto zwrócić uwagę:
Glutaminian sodu jest przyprawą stosowaną do zup oraz sosów, smażonych potraw mięsnych itp. Są to takie maleńkie granulowane kryształki podobne do cukru.
Olejek sezamowy przyrządzany jest z pieczonego ziarna sezamowego. Bardzo silnie pachnie i doskonale podkreśla smak zimnych dań jarskich. Ale nie zapominajmy o potrawach gotowanych i farszach.
Sos sojowy zwykle są jego dwie odmiany - ciemny i jasny. Nadają potrawom charakterystyczną ciemną barwę. Można ten sos kupić w płynie, ale warto przyjrzeć się produktowi bliżej.
Pasta z soi stosowana przy potrawach z ryby, mięs i drobiu.
Oczywiście wymieniam tylko te najpopularniejsze. Przyprawy te jak każde inne stosujemy przed przyrządzeniem potrawy, w czasie gotowania, pieczenia lub smażenia, albo dodajemy na samym końcu nadając potrawie ostateczny smak i wygląd. O wszystkim decyduje charakter potrawy i Twój indywidualny gust.

Znacznie inaczej wygląda sprawa ze świeżymi produktami, które są powszechnie używane w kuchni. Do szczęścia niestety zabraknie nam kapusty YouCai, choć rzekoma “chińska kapusta” jest dostępna w każdym sklepie warzywnym. Zabraknie nam purpurowej rzodkiewki, manioku i chińskich ogórków o grubej, chropowatej skórce. Pocieszmy się zatem tym co polecają nam okoliczne sklepy.

–
Adam Topor jest konsultantem w Ośrodku Kultury Chińskiej. Naucza tradycyjnych chińskich technik fizjoterapii i filozofii. Czytaj China of Megazine

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Kapusta z bananami

 

Kapusta z bananami

Składniki:

- po 1/4 główki kapusty białej i czerwonej
- 3 twarde banany
- 5 dag wiórków kokosowych
- 3 łyżki gęstego jogurtu naturalnego
- sok z cytryny
- 2 łyżki oliwy
- sól, pieprz

Sposób przygotowania:

Kapustę białą i czerwoną opłucz, a po usunięciu wierzchnich liści i głąbów cienko poszatkuj, wymieszaj w salaterce z cienko pokrojonymi plasterkami banana, skropionymi sokiem z cytryny oraz z uprażonymi na patelni wiórkami kokosowymi. Jogurt połącz z oliwą, dopraw solą i pieprzem i dokładnie wymieszaj z sałatką.

Smacznego !

Reumatoidalne zapalenie stawów

 

Reumatoidalne zapalenie stawów

artykuł Alicji Paciorek

Reumatoidalne zapalenie stawów może powodować liczne powikłania: wysiękowe zapalenie opłucnej, zmiany zapalne w osierdziu i wsierdziu, zapalenie mięśnia sercowego, niedokrwistość związaną głównie z niedoborem żelaza, wtórną skrobiawicę nerek, rumień dłoniowy, zapalenie nadtwardówki.

Jest jedną z najczęściej występujących chorób reumatycznych. Niszczy tkanki stawowe, upośledza czynności stawów, może być przyczyną trwałego kalectwa.

Pojęcie reumatoidalnego zapalenia stawów wprowadził do medycyny w 1892 r. Alfred Baring Garrod. Zgodnie z klasyfikacją schorzenie to należy do układowych chorób tkanki łącznej. Wśród chorych przeważają ludzie w wieku 40-60 lat, w większości są to kobiety.

Właściwie specjaliści nie potrafią udzielić jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, co wywołuje to schorzenie. Mogą tu mieć znaczenie czynniki genetyczne (występowanie tej choroby w rodzinie) i hormonalne, a także palenie papierosów oraz długotrwałe napięcia nerwowe. Ważna jest też rola zakażenia wirusowego, ale ta kwestia nie jest jeszcze dokładnie zbadana. W ostatnich latach mówi się o tym, że w reumatoidalnym zapaleniu stawów mamy do czynienia z pobudzeniem przez nieznany antygen zewnątrzustrojowy niektórych klonów komórek zapalnych. Inna teoria głosi, że przyczyną jest zakłócenie procesu apoptozy (czyli zaprogramowanej śmierci komórki).

Bóle i zniekształcenia stawów
Choroba ta przebiega zwykle z okresami zaostrzeń i remisji (wycofania się objawów). Przewlekły postępujący proces zapalny błony maziowej, wypełniającej wewnętrzną część stawu, doprowadza do destrukcji stawów i tkanek stawowych.

Pierwszymi sygnałami są zmęczenie, bóle mięśni i stawów, niekiedy zmniejszony apetyt, stany podgorączkowe. W początkowym okresie choroba obejmuje zwykle stawy nadgarstkowe i stawy drobne rąk i nóg. Pojawia się tzw. sztywność poranna stawów i mięśni (utrzymująca się ponad 60 min). Chorzy mogą też odczuwać w godzinach nocnych mrowienie i drętwienie pierwszych trzech palców (wynik rozrostu maziówki w obrębie nadgarstków).

Rozwój schorzenia doprowadza do zniekształceń w stawach rąk - przerostów, podwichnięć, ulnaryzacji (odgięcie palców w stronę łokciową). W stawach drobnych stóp pojawiają się podwichnięcia (tzw. palce młoteczkowate), mogą tworzyć się halluksy (krzywe paluchy) i modzele (zgrubienia naskórka). W zaawansowanej chorobie dochodzi do deformacji stawów międzypaliczkowych, przykurczy i wysięków w stawach łokciowych.

Proces zapalny może też dotyczyć stawów biodrowych, powodując ograniczenie ruchomości, nieprawidłowy sposób chodzenia, bóle w pachwinie, krzyżu, pośladkach. Jeśli zostanie zniszczona głowa kości udowej i panewki, konsekwencją może być kalectwo.

Zmiany zapalne w stawach kolanowych są przyczyną koślawości i przykurczów, a także tzw. torbieli Bakera.

W odcinku szyjnym kręgosłupa postęp choroby powoduje bóle, uczucie sztywności, podwichnięcia stawów kręgosłupa, a w konsekwencji - uszkodzenia rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych.

Do bardzo ważnych objawów reumatoidalnego zapalenia stawów należą guzki reumatoidalne, które występują najczęściej w tkance podskórnej, mogą też pojawić się w narządach wewnętrznych, na przykład w płucach, nerkach, sercu.

Rozwój procesu zapalnego w tej chorobie doprowadza do zniszczenia chrząstki, powierzchni stawowych kości, uszkodzenia aparatu więzadłowego, powodując trwałe zniekształcenia stawów.

Jak rozpoznać chorobę?
Wyniki badań laboratoryjnych u osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów mogą wykazać przyspieszone opadanie krwinek czerwonych, zwiększoną liczbę krwinek białych w osadzie, zwiększoną liczbę płytek krwi, niekiedy obecność białka w moczu. Dodatnie wyniki odczynów Waalera-Rosego i latesowego w surowicy krwi świadczą o obecności czynnika reumatoidalnego (ujawnia się po kilku miesiącach choroby).

U części chorych w surowicy krwi wykrywa się przeciwciała przeciwjądrowe.

Prześwietlenie rentgenowskie może wykazać rozwój choroby, w jej późniejszym etapie bowiem uwidaczniają się zniekształcenia stawów, nadżerki ich powierzchni, zrosty kostne, obrzęk tkanek miękkich.

Podczas badania stawów wyczuwa się ich obrzęk i bolesność, a także ograniczenie ruchomości.

Sposoby leczenia
Duże znaczenie ma możliwie wczesne rozpoczęcie leczenia przez lekarza reumatologa. W reumatoidalnym zapaleniu stawów stosuje się:

• leczenie farmakologiczne - niesterydowymi lekami przeciwzapalnymi oraz lekami modyfikującymi proces zapalny (sulfasalazyna, sole złota, D-penicylamina, glikokortykosterydy, leki przeciwmalaryczne, leki immunosupresyjne);
• zabiegi operacyjne o charakterze profilaktyczno-leczniczym i korekcyjno-rekonstrukcyjnym;
• kinezyterapię (leczenie ruchem);
• światłolecznictwo (nagrzewania lampą sollux);
• okłady parafinowe;
• krioterapię (leczenie niską temperaturą);
• elektrolecznictwo (leczenie za pomocą prądu);
• masaże;
• kąpiele solankowe, siarczkowo-siarkowodorowe w uzdrowiskach (nie wolno natomiast korzystać z borowin);
• psychoterapię.

Zródło :  “Żyjmy dłużej” 5 (maj) 1999

Warto przeczytać :

Lidia Aleksandra Szadkowska

Jak wyleczyć nieuleczalne choroby
szczegóły : kliknij tutaj !

Czas na filiżankę herbaty

 

Czas na filiżankę herbaty

 

Herbata to najlepszy środek na różne dolegliwości, choć doskonale wiemy, że jest także używką, czyli produktem, który w niewielkich ilościach pobudza organizm, ale w nadmiarze może szkodzić. Jeśli jednak zachowamy umiar w delektowaniu się tym wonnym napojem, możemy się cieszyć jego wyjątkowymi właściwościami.

Klasyczna czarna W początkach swej europejskiej kariery czarna herbata traktowana była rzeczywiście jako lekarstwo. Teraz także cenimy ją za działanie pobudzające, bakteriobójcze i ściągające. Prócz pobudzającej teiny znajdziemy w niej liczne witaminy (m.in. C, PP, K i te z grupy B) oraz sód, potas, wapń i fosfor. Jest też doskonałym środkiem przeciwdziałającym próchnicy zębów (zawiera fluor). Aby napar z czarnej herbaty przynosił organizmowi korzyści, a nie szkody, powinniśmy się nim raczyć najwyżej dwa, trzy razy dziennie i pamiętać, by nie przesadzać z esencjonalnością napoju.
Jego walory zdrowotne podniesiemy, osładzając napar miodem, przyprawiając cytryną, imbirem czy anyżem.

W dwóch kolorach
Amatorzy herbaty, którzy popijają ją niemal bez przerwy, powinni czarną zastępować herbatą zieloną i czerwoną.
Zielona jest szczególnie polecana osobom z chorobami układu krążenia. Zdaniem wielu specjalistów, chroni ona przed zawałem serca i udarem mózgu. Wzmacnia też ścianki naczyń krwionośnych, zapobiegając powstawaniu żylaków i pękaniu naczynek krwionośnych. Ponadto przypisuje się jej właściwości regenerujące i spowalniające procesy starzenia się organizmu. Dzieje się tak dzięki zawartym w niej flawonoidom, które zwalczają wolne rodniki i przeciwdziałają chorobom nowotworowym.
Oczywiście, żeby się przekonać o dobroczynnym wpływie zielonej herbaty na nasz organizm, trzeba regularnie wypijać co najmniej 3-4 filiżanki dziennie. Parząc ją, pamiętajmy, by po zagotowaniu wody odczekać kilka minut, aż ostygnie do ok. 80 C i dopiero zalać listki lub saszetkę. Odwrotnie niż w przypadku herbaty czarnej, napar z drugiego parzenia jest równie smaczny i skuteczny.
Zielona herbata będzie najpełniej działać na organizm, jeśli zrezygnujemy z jej posłodzenia. Można ją ewentualnie przyprawić odrobiną chudego mleka.
Czerwona herbata jest idealna dla osób borykających się ze zbyt wolną przemianą materii i nadwagą. Jej zwolennicy twierdzą, że systematyczne wypijanie kilku filiżanek dziennie oczyszcza organizm z toksyn, poprawia funkcjonowanie wszystkich organów i wyraźnie przyśpiesza procesy trawienne. Rezultat? Podobno w ciągu miesiąca można schudnąć nawet do 5 kg - oczywiście, przy zachowaniu racjonalnej diety. Regularne picie czerwonej herbaty ma też pewien wpływ na poprawę krążenia krwi i stanu naczyńkrwionośnych, obniża ciśnienie krwi, zmniejsza ryzyko miażdżycy i choroby nowotworowej. Czerwona herbata także nie lubi wrzątku. Zalewamy ją wodą o temperaturze ok. 95 C i parzymy 2 minuty. Nie wolno jej słodzić ani solić, bo wtedy utraci swoje niezwykłe właściwości.

WARTO WIEDZIEĆ:
* Osoby, które mają kłopoty ze snem, nie powinny pić herbaty wieczorem po 19.00. Zawarte w niej alkaloidy mogą działać silniej niż te obecne w kawie!
* Wrzodowcy nie powinni przesadzać z ilością wypijanej herbaty i zadowolić się najwyżej dwiema filiżankami słabej herbaty dziennie (najlepiej z niewielkim dodatkiem mleka).

Zródło : Moje Gotowanie 

Warto przeczytać :

Zdrowe odżywianie
Odkryj jak ważne dla Twojego zdrowia i samopoczucia jest prawidłowe, zdrowe odżywianie.
szczegóły : kliknij tutaj !

Zdrowe nawyki

 

Zdrowe nawyki

 

Zainwestuj w siebie, w swój głos. Wprowadzając kilka prostych nawyków w swoje codzienne życie, możesz pomóc sobie, a co za tym idzie, swojemu głosowi lepiej funkcjonować.

WODA

 

1,5 litra niegazowanej wody to minimum, jakie powinniśmy zapewnić naszemu narządowi głosowemu dla jego zdrowego funkcjonowania. Dzięki niej fałdy głosowe mogą prawidłowo wykonywać swoje zadanie.

 

Zawsze warto mieć przy sobie butelkę niegazowanej wody mineralnej (1,5 litra) i wypijać ją w ciągu dnia; jeśli jesteś w stanie lub odczuwasz, że Twój organizm domaga się większej ilość (i nie masz ku temu medycznych przeciwwskazań)- pij więcej. Pij więcej również, gdy prowadzisz aktywny tryb życia i w czasie upałów.

• szklanka letniej wody przed snem

  Jest to dobry nawyk dla nas wszystkich, ponieważ w czasie snu nie jesteśmy w stanie kontrolować temperatury i wilgotności otoczenia. Dostarczając naszemu organizmowi trochę płynów również przed snem, choć w pewnym stopniu zabezpieczamy nasze błony śluzowe przed wysychaniem i podrażnieniami. Zdarza się, że śpimy z otwartą buzią, co powoduje, że wdychamy powietrze ustami (a już na pewno taka sytuacja mam miejsce, gdy dopada nas katar).

• szklanka ciepłej (ale nie gorącej) przegotowanej wody po przebudzeniu

  Taka woda jest wspaniałym środkiem na dobry początek dnia, pomaga oczyścić organizm z toksyn, pobudza przemianę materii i jest formą „pobudki” naszego głosu. To pierwszy krok w dbaniu o odpowiedni stan narządu głosowego, który trzeba kontynuować w ciągu dnia i forma przygotowania głosu do pracy.

• szklanka wody przed posiłkiem

  Dobre rozwiązanie dla osób, którym trudno jest się przekonać do wypijania większej niż zwykle ilości wody w ciągu dnia. Zakładając, że spożywamy co najmniej 5 posiłków dziennie, wypijanie szklanki niegazowanej wody przed każdym z nich, znacznie zwiększy ilość płynów, za co głos będzie nam wdzięczny.

SEN

 

O ile to możliwe, wysypiaj się. Przynajmniej raz na kilka dni pozwól sobie na dłuższy sen, małe lenistwo. Sen jest czasem regeneracji organizmu. Braki snu odczuwa także Twój narząd głosowy. Brak snu powoduje między innymi spadek energii, witalności, rozdrażnienie, zniechęcenie, a co za tym idzie, nadmierny wysiłek mięśni głosowych.

 

ZADBAJ O SIEBIE

 

Każdego dnia znajdź kilka minut dla siebie i przeznacz je na to, czego właśnie Ci trzeba.

 

Zatrzymaj się. Zrób coś, na co ciągle brak Ci czasu.

 

Weź ciepłą kąpiel, zapal świece, skuś się na masaż.

 

Czytaj, słuchaj muzyki, śpiewaj, spaceruj, tańcz, ćwicz, medytuj, odpoczywaj, rozwijaj się..

 

Spotkaj się ze sobą. Zapytaj siebie czego pragniesz, dokąd zmierzasz?

 

Przyjrzyj się sobie. Co już udało Ci się osiągnąć, a co jeszcze przed Tobą?

 

Zobacz co zmieniło się w Tobie, co zmieniło się w Twoim życiu i jak to wpływa na Ciebie, na postrzeganie samego siebie, świata i innych ludzi. jak to odbija się na Twojej pracy głose.

 

Choć przez kilka minut bądź ze sobą.

 

Stosuj ćwiczenia relaksacyjne.

 

Rozciągaj ciało.

 

Zapisz się na grupowe ćwiczenia, jeśli nie masz motywacji do samodzielnych ćwiczeń.

 

ODDECH

 

Oddychaj pełnią życia. Ciesz i rozkoszuj się nim. Poczuj zapach kwiatów, zapach powietrza o poranku, woń, która powstaje po deszczu. Wykorzystaj te momenty jako naturalne sytuacje dla ćwiczeń.

 

Zauważ, że w tych sytuacjach oddychasz inaczej- pełniej i głębiej. Aktywizuje się przepona, rozluźnia się ciało, powietrze dociera do najniższych części klatki piersiowej i brzucha. Zapamiętaj te odczucia.Powtarzaj je, przywołuj w trakcie Twojej pracy nad głosem. Kiedy pracujesz głosem, wykorzystaj je jako chwilę relaksu przed lub w jej trakcie.

 

Kiedy nie mówisz- oddychaj nosem- to ważne. Oddech jest głębszy, a powietrze odpowiednio ogrzane i oczyszczone. Otwarte usta to przestrzeń dla powietrza, które może podrażnić błony śluzowe narządu głosowego i wolna droga do infekcji.

 

Wykorzystuj swoje oddechowe możliwości, nie tłum ich. Oddychaj bardziej świadomie- obserwuj swój oddech, zauważ jak reaguje na Twoje emocje, jak zmienia się gdy pojawia się stres i co dzieje się z nim w czasie rozluźnienia.

 

Ćwicz oddech w chwilach, których nie możesz spożytkować na coś innego. Dyskretne ćwiczenia możesz wykonywać np. gdy stoisz w kolejce lub czekasz na autobus. Możesz wówczas niezauważalnie ćwiczyć głębokie wdechy przez nos i spokojny, długi wydech również przez nos w różnych wariantach i kombinacjach.

 

Znajdź takie ćwiczenia, które będziesz w stanie wykonywać w czasie spaceru np. do pracy (np. synchronizowanie długości wdechów i wydechów z ilością kroków).

 

Gdy mówisz, oddychaj spokojnie. Nie chwytaj gwałtownie powietrza, nie staraj się wypowiedzieć wszystkiego na jednym wydechu. Rób pauzy.

 

DAJ SZANSĘ INNYM…

 

To znaczy pozwól, by inni także mówili. Słuchaj ich.

 

Daj szansę odpocząć swojemu głosowi, zwłaszcza po długim wysiłku lub w czasie choroby.

 

Słuchając innych, możesz się wiele nauczyć- choćby wysłuchiwać to, w jaki sposób mówią; obserwować, w jaki sposób pracuje ich ciało, jak oddychają, czy ich głos odzwierciedla treść słów itp.

 

POZBĄDŹ SIĘ NAWYKOWEGO ODCHRZĄKIWANIA I KASZLU

 

Oba te nawyki niszczą głos, uszkadzają fałdy głosowe odpowiedzialne za jego tworzenie. Często towarzyszą osobom zdenerwowanym i stremowanym.
Przyjrzyj się sobie, czy nie zaczynasz rozmowy, przemówienia, występu właśnie od nich.
Owszem zdarzają się sytuację, kiedy musimy odkrztusić nadmiar wydzieliny, ale staraj się to zawsze robić cicho i delikatnie. Oszczędzisz swojemu głosowemu narządowi nadmiernego wysiłku.

Aby unikać ciągłego odchrząkiwania lub kaszlu- przełknij kilka razy ślinę, napij się wody.

 Sylwia Prusakiewicz, pedagog, logopeda

Sylwia Prusakiewicz  jest redaktorem serwisu www.easyvoice.pl adresowanego do osób pracujących głosem oraz do wszystkich, którzy chcą żyć świadomie i w zgodzie z samym sobą. Odwiedź serwis www.easyvoice.pl i znajdź więcej artykułów o podobnej tematyce, zapisz się na kurs do Szkoły Easyvoice i skorzystaj z oferty bezpłatnego e-booka.

Warto przeczytać :

 

Ciało i duch
Czas sprawić, aby zniknęły kompleksy i dotychczasowe problemy z Twojego życia.
szczegóły :  kliknij tutaj !

 

 

Chiles rellenos - papryki faszerowane po meksykańsku

 

Chiles rellenos - papryki faszerowane po meksykańsku

Składniki :

4 zielone papryki , 40 dag mielonej wołowiny ,
cebula , pomidor , papryczka chilli ,
Dodatki : 5 dag obranych migdałów , łyżka rodzynek , łyżka zielonych
marynowanych oliwek , 2 ząbki czosnku , 2-3 łyżki oliwy , sól ,
świeżo zmielony czarny pieprz

Sposób przygotowania :

Cebulę i czosnek obrać , posiekac , zeszklić na oliwie .
Dodać mielone mięso i szybko razem podsmażyć . Pomidor ,
chilli , oliwki  oraz migdały drobno posiekać , dodać do mięsa razem z rodzynkami . Farsz doprawić solą , pieprzem i dokładnie wymieszać .
Strąki papryki umyć , odkroić nasady z ogonkami i usunąć przez otwó pestki.
Wydrążone papryki napełnic farszem ułożyć na ruszcie i piec przez 20 minut.
W trakcie pieczenia papryki odwrócić , aby równomiernie się upiekły.

Smacznego !

Któż z nas nie lubi dobrze zjeść? Dobrze czyli smacznie, zdrowo i dietetycznie! I propozycjami na takie właśnie dania zachęca  ebook autorstwa Grzegorza Ostrowskiego pt.: “Gotowanie jest proste”.
Szczegóły publikacji znajdziesz tutaj ! 

Rządzą nami hormony

 

Rządzą nami hormony

Zawdzięczamy im życie, zdrowie, płodność, dobry humor, urodę… Trochę boimy się ich niezwykłej mocy. Na ile są naszymi sprzymierzeńcami, a na ile wrogami? Poznaj działanie najsłynniejszych hormonów.

Szczęście wg serotoniny

Zwana jest “hormonem szczęścia”, choć to duże uproszczenie. W mózgu działa jako neuroprzekaźnik, jest też hormonem tkankowym wydzielanym w jelitach. Reguluje proces odżywiania, snu i czuwania, zachowania seksualne. Jej niskie stężenie powoduje depresję, bezsenność, próby samobójcze, wysokie - pobudzenie maniakalne. Do jej wytwarzania potrzeba światła słonecznego. Poziom serotoniny wzrasta, gdy regularnie się ruszamy. Najsłynniejszy lek antydepresyjny, prozac, należy do grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny. Działają one - upraszczając - tak, by jak najlepiej wykorzystać znajdujące się w mózgu dawki serotoniny i tym samym poprawić nastrój chorego. Poziom serotoniny w organizmie podwyższają takie produkty, jak: czekolada, żółty ser, kasze, makarony, soja.

Słodko-gorzka insulina

Miejsce jej powstawania brzmi tajemniczo - komórki beta wysp Langerhansa w trzustce. Dzięki insulinie odbywa się transport glukozy i aminokwasów do komórek ciała, a także synteza glikogenu (”zapasowej energii”), białek i tłuszczów. Jej niedobór powoduje powstanie cukrzycy. W przypadku cukrzycy pierwszego typu komórki trzustki nie wydzielają insuliny, w cukrzycy typu drugiego insulina jest wydzielana, ale tkanki są na nią oporne, nie potrafią jej wykorzystać. Wpierwszym przypadku trzeba choremu codziennie przez całe życie podawać insulinę (w postaci zastrzyków lub wlewu z pompy insulinowej), w drugim, za pomocą diety, aktywności fizycznej i leków obniżyć insulinooporność - na powrót nauczyć organizm korzystać z jej dobrodziejstwa.

Melatonina na dobranoc

To jeden z produktów przemiany serotoniny wydzielany głównie w szyszynce. Na organizm działa jak zegar regulujący rytm snu i czuwania. Melatonina obficie wydzielana jest w nocy, dając prawdopodobnie ciału sygnał, że nadszedł czas na sen. Wyrównania jej deficytu potrzebujemy szczególnie wtedy, gdy po podróży samolotem przenosimy się w inną strefę czasową lub gdy praca na zmiany utrudnia trzymanie się naturalnego rytmu dobowego. Zaleca się ją też w leczeniu innych zaburzeń snu. Wiadomo też, że obniża poziom cholesterolu i ciśnienie tętnicze krwi. Z kuracją melatoniną wiązano większe nadzieje. Miała opóźniać starzenie, wzmacniać kondycję seksualną, przeciwdziałać nowotworom i chorobie Alzheimera. Naukowcy są sceptyczni wobec tych rewelacji. Preparaty z melatoniną są dostępne w aptekach bez recepty, ale lepiej przed kuracją poradzić się lekarza, by ustalić dawkę i poznać przeciwwskazania.

Kobiecość w rytmie estrogenów

Estrogeny sterują kobiecą płodnością, odpowiadają za wygląd i wykształcenie żeńskich cech płciowych. Od pierwszej do ostatniej miesiączki chronią nasze serce i naczynia krwionośne. Pomagają w uwapnieniu kości. Zapewniają nawilżenie skóry i błon śluzowych. Estrogeny produkowane są głównie przez jajniki (pod dyktando przysadki mózgowej) i - w ciąży - przez łożysko. Najważniejsze to estradiol, estron i estriol. Wydzielanie estrogenów może zostać zaburzone wskutek stresu, przyjmowania pewnych leków, odchudzania. Gdy zaczyna ich w organizmie brakować (np. w okresie menopauzy), męczą nas wahania nastrojów, poty, uderzenia gorąca, bezsenność, skóra wiotczeje, suchość pochwy utrudnia współżycie. Rośnie ryzyko chorób serca i osteoporozy. Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) uzupełniająca poziom estrogenów łagodzi przykre objawy wypadowe i zapobiega osteoporozie, ale nie może być uważana za oręż w walce z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Ważnym problemem jest to, iż HTZ stosowana dłużej niż pięć lat podwyższa ryzyko rozwoju raka piersi. Z drugiej strony lekarz, przepisując kobiecie terapię estrogenową, musi mieć pewność, że w jej rodzinie nie występowały przypadki tego nowotworu oraz nakłonić ją do badań profilaktycznych (samobadanie, mammografia i USG). Estrogeny są w składzie niemal wszystkich pigułek antykoncepcyjnych oraz antykoncepcyjnych plastrów hormonalnych.

Młodym być z DDHEA

Produkcja tego hormonu, zwanego “eliksirem młodości”, odbywa się w korze nadnerczy. U dzieci stężenie DHEA (dehydroepiandrosteronu) jest niskie, rośnie tuż przed okresem dojrzewania i osiąga apogeum między 20. a 30. rokiem życia. Po 35.-40. roku życia zaczyna spadać. DHEA nie powoduje żadnych procesów metabolicznych, ale odpowiada za powstawanie hormonów płciowych - testosteronu i estrogenów - wpływa więc na płodność i sprawność seksualną. Niedobory DHEA wiążą się z objawami, które określamy mianem starzenia się. Zaczynają się kłopoty z pamięcią, koncentracją, potencją. Osoby z niskim poziomem DHEA częściej zapadają na miażdżycę, nadciśnienie i osteoporozę. Poziom tego hormonu można uzupełnić. Preparaty zawierające DHEA są dostępne bez recepty, jednak przed kuracją lepiej poradzić się lekarza.

Prorodzinny progesteron

Obok estrogenów należy do żeńskich hormonów płciowych. Odgrywa nieocenioną rolę w kontynuacji naszego gatunku - to progesteron podtrzymuje ciążę, a wcześniej przygotowuje śluzówkę macicy na przyjęcie zarodka. Produkcja progesteronu zaczyna się, gdy w jajniku, w którym nastąpiła owulacja, powstaje ciałko żółte. Jeśli nie doszło do zapłodnienia, ciałko żółte zanika, ale poziom progesteronu w drugiej fazie cyklu nadal jest wyższy. Sprawia, że śluz pochwy staje się gęsty i utrudnia przedostanie się plemników. Powoduje także, że podnosi się nieco temperatura ciała (do 37-37,2°C). Progesteron bywa podawany w zastrzykach, po to by wywołać spóźniającą się miesiączkę. W postaci tabletek podaje się go kobietom, które skarżą się na nieregularne miesiączki, a także w niektórych przypadkach zagrożenia ciąży. Hormon ten jest również składnikiem leków hormonalnych - stosowanych w hormonalnej terapii zastępczej oraz pigułek antykoncepcyjnych. Pigułkę zawierającą wyłącznie progesteron (tzw. minipigułkę) mogą zażywać kobiety karmiące piersią.

Kortykosteroidy do zadań specjalnych

To grupa hormonów wydzielanych przez korę nadnerczy. Wśród nich “najsłynniejsze” są glikokortykosteroidy, które dzięki działaniu przeciwzapalnemu i hamującemu procesy alergiczne wykorzystywane są w leczeniu alergii (np. w postaci wziewnej przy astmie, jako maść w alergiach skórnych, w formie tabletek przy różnych uczuleniach, przy wstrząsie anafilaktycznym). Dobroczynnego wpływu kortykosteroidów nie sposób przecenić. Trzeba je jednak stosować wyłącznie pod kontrolą lekarza, bo nadmiernie długi okres stosowania czy przedawkowanie nie służą zdrowiu.

Męska rzecz - testosteron

Choć Kayah w swoim przeboju oskarża go o cierpienie i łez strumienie, podstawową funkcją testosteronu jest przysparzanie ludzkości kolejnych pokoleń. Ten męski hormon płciowy (w małych stężeniach występuje też w organizmie kobiety) produkowany jest w korze nadnerczy, a u mężczyzn także w jądrach. Odpowiada za męski image (szerokie ramiona, wąskie biodra, rozwinięte mięśnie, grubszą skórę, niski głos, owłosienie ciała), kształtowanie męskich narządów płciowych i produkcję nasienia. Jeśli w organizmie kobiety stężenie testosteronu przekroczy normę, pojawia się łojotok i trądzik, nadmierne owłosienie ciała i twarzy, a nawet zmiana budowy ciała na bardziej męską i obniżenie tembru głosu. Konieczne jest wtedy leczenie. Około 55. roku życia produkcja testosteronu w jądrach spada. Może to spowodować osłabienie, kłopoty z koncentracją, zmienność nastrojów, depresję, bezsenność, problemy z erekcją, czasem otyłość. Wtedy trzeba zgłosić się do lekarza androloga, endokrynologa lub urologa i rozpocząć leczenie. Dobrana przez lekarza kuracja pomaga złagodzić dolegliwości, może też zmniejszyć ryzyko miażdżycy i choroby niedokrwiennej serca.

Zródło : Poradnik Domowy

 

Warto przeczytać :

Medycyna (także alternatywna)
Skorzystaj z dobrodziejstw medycyny, także alternatywnej, aby żyć w zdrowiu i szczęściu.
szczegóły : kliknij tutaj !

 

Krem twarożkowo -winogronowy

Krem twarożkowo -winogronowy

Przygotowanie: 30 minut
Oczekiwanie: 2 godziny
Porcja: 340 kcal

Składniki na 6 porcji:

• 80 dag ciemnych winogron
• 20 dag ciasteczek migdałowych lub biszkoptów
• 150 ml soku z winogron
• 3 łyżki soku z cytryny
• 20 dag twarogu
• 300 ml jogurtu naturalnego
• 2 opakowania cukru wanilinowego
• 2 łyżki cukru

Sposób przygotowania :
Winogrona umyć, przepołowić, wyjąć pestki. Sok winogronowy i cytrynowy wymieszać, 3 łyżki odłożyć. Resztę soku dokładnie utrzeć z twarogiem, jogurtem, cukrem i cukrem wanilinowym. Miskę wyłożyć warstwą ciasteczek, skropić je odłożonym sokiem. Włożyć połowę winogron, nałożyć połowę masy serowej, a następnie resztę ciasteczek, winogron i masy. Deser przykryć, wstawić na 2 godziny do lodówki.
Smacznego !

Diety : Dieta lekkostrawna

 

Diety :  Dieta lekkostrawna

 

Dieta lekkostrawna najczęściej znajduje zastosowanie w schorzeniach układu trawiennego, jednakże odgrywa ona ważną rolę także w profilaktyce wielu chorób. Dieta ta jest prostą modyfikacją żywienia podstawowego. Dieta łatwo strawna, o ile nie ma dodatkowych wskazań dietetycznych, powinna dostarczać taką samą ilość energii i wszystkich składników odżywczych jak to ma miejsce w prawidłowym żywieniu ludzi zdrowych.

Różnica między żywieniem podstawowym a żywieniem lekkostrawnym polega przede wszystkim na tym, że z żywienia lekkostrawnego wyklucza się produkty i potrawy trudno strawne, zawierające stosunkowo dużo błonnika, wzdymające, przesiąknięte tłuszczem, które pozostają długo w żołądku, a także ostre przyprawy. Poza tym do sporządzania potraw dobiera się odpowiednie techniki kulinarne pozwalające uzyskać potrawy łatwiej strawne co nie jest konieczne w żywieniu podstawowym.

Pewna ilość błonnika w omawianej diecie jest potrzebna, tylko że składnik ten powinien pochodzić w miarę możliwości z młodych, delikatnych warzyw, dojrzałych owoców, pieczywa pszenno- razowego typu „Graham”.

Błonnik można zredukować w diecie lub uczynić go mniej drażniącym przewód pokarmowy poprzez:
- dobór młodych, delikatnych warzyw i dojrzałych owoców,
- usuniecie pestek np. z pomidorów, kabaczków, porzeczek,
- usuniecie skórki poprzez obranie warzyw i owoców,
- oddzielenie czyści warzywa zawierającego znaczne ilości włókna strukturalnego np. ze szparagów, kalarepy itp.
- gotowanie, które zmiękcza błonnik,
- przecieranie przez sito,
- stosowanie oczyszczonych produktów zbożowych
- zamiast grubych kasz
- drobne, zamiast razowego pieczywa
- pieczywo pszenne, pszenno - razowe,
- stosowanie soków i przecierów zamiast całych warzyw i owoców.

Uwagi technologiczne dotyczące przygotowania potraw i posiłków dla diety lekkostrawnej.

Aby posiłki były przez chorych akceptowane, w technologii dietetycznej wiele uwagi należy poświęcić przyprawianiu potraw w celu podniesienia ich właściwości smakowych, używając do tego łagodnych przypraw, dozwolonych w żywieniu łatwo strawnym. Ze znanych technik kulinarnych najszersze zastosowanie ma: gotowanie w wodzie lub parze. Można również stosować pieczenie w folii lub pergaminie. Smażenie na tłuszczu w tradycyjny sposób jest całkowicie wykluczone z diety łatwo strawnej. Można natomiast „smażyć” np. jaja na parze. Do smażenia na parze można jedynie używać masło.

Duże zastosowanie mają tzw. budynie z mięsa, ryby, z ryżu lub makaronu i mięsa, z sera, warzyw i inne. Delikatność budyniów osiąga się poprzez dokładne rozdrobnienie produktów , spulchnienie przez dodanie namoczonej bułki lub kaszy manny i zawsze ubitej piany z białka jaja. Budynie umieszcza się w specjalnych zamykanych formach , wstawia do naczynia z wrzącą wodą i gotuje.

Do zaprawiania zup i sosów nie stosuje się zasmażek z tłuszczu i mąki, a zagęszcza się je zawiesiną mąki w wodzie , mąki w mleku lub słodką śmietanką.

Warzywa przygotowuje się również bez zasmażek, tylko „z wody” oprószane mąką, z dodatkiem świeżego masła.

Propozycje potraw na poszczególne posiłki:

Śniadanie: zupy mleczne z dodatkiem dozwolonego produktu mącznego, mleko, kawa lub herbata z mlekiem, słabe kakao. Jeśli podawana jest zupa mleczna, napój może stanowić herbata, herbata z cytryną. Pieczywo mieszane / dozwolone rodzaje pieczywa/, masło, świeżo przygotowany majonez z oleju sojowego, słonecznikowego lub oliwy z dodatkiem soku z cytryny / bez musztardy /. Produkt białkowy do pieczywa może stanowić biały ser, twarożek homogenizowany, jajko gotowane na miękko, wędlina / z dozwolonych /, upieczona w folii cielęcina na zimno lub klops. Może być dodany dżem lub miód. Do tego posiłku wskazane jest podanie sezonowego warzywa lub soku owocowego.

Śniadanie II: napój -jeden z wymienionych w I śniadaniu lub sok owocowy, warzywny, zsiadłe mleko, kanapka z serem lub wędliną lub napój i kawałek ciasta drożdżowego albo innego dozwolonego w tej diecie / biszkopt, babka drożdżowa /, budyń mleczny, galaretka owocowa, twaróg z jabłkiem.

Obiad: zupa z dozwolonych produktów: krupnik, jarzynowa, barszcz, pomidorowa, owocowa, odtłuszczony rosół, ziemniaczana. Dania mięsne, rybne, półmięsne lub z sera- dostarczające białka zwierzęcego. Jako dodatek - ziemniaki całe, puree, ryż lub kasza gotowana na sypko, drobny delikatny makaron. Warzywa gotowane, surowa- utarta marchewka, pomidor bez skórki, sałata zielona z olejem lub słodką śmietanką. Na deser może być surowy owoc / z dozwolonych /, kompot, kisiel mleczny lub z owoców, napój owocowy. Podwieczorek: napój z kanapką, napój i ciasto, owoc lub jeden z innych wymienionych w obiedzie deserów.

Kolacja: możliwie często potrawa gotowana: leniwe pierogi, budyń z mięsa lub sera, kurczak lub ryba w galarecie, ryba lub mięso w jarzynach, risotto z mięsem i warzywami, zsiadłe mleko z kaszą lub ziemniakami. Napój jak w I śniadaniu, pieczywo, masło. Jeśli potrawa jest gotowana i zawiera białko zwierzęce może być podany dodatek dżemu lub miodu, jeśli jest np. ryż z jabłkami musi być do pieczywa dodatek sera, wędliny lub ryby. Wskazany jest również dodatek warzyw , owoców lub soku z owoców.

Przykładowy jadłospis dla diety lekkostrawnej.

Śniadanie: bułka, masło, parówki drobiowe na gorąco , sałata , dżem, kawa zbożowa z mlekiem

Śniadanie II: budyń z sokiem owocowym . Obiad: zupa kalafiorowa z ziemniakami, sztuka mięsa , ziemniaki, marchewka gotowana

Podwieczorek: ciastko drożdżowe , kompot z truskawek . Kolacja: leniwe pierogi, bułka , kiełbasa szynkowa , masło , herbata z cytryną. banan

Warto przeczytać :

Zdrowe odżywianie
Odkryj jak ważne dla Twojego zdrowia i samopoczucia jest prawidłowe, zdrowe odżywianie.
szczegóły : kliknij tutaj !

Befsztyk wiejski z serem

 

Befsztyk wiejski z serem

Składniki :

50 dag wołowiny bez kości,
żółtko,
łyżka oleju,
2 dag sera żółtego,
8 dag tłuszczu,
20 dag cebuli,
sól, pieprz
zielenina

Sposób przygotowania :

Mięso umyć i bardzo starannie oddzielić ostrym nożem wszystkie widoczne błonki, pokroić mięso na mniejsze kawałki i zemleć w maszynce z dość grubym sitkiem. Ser pokroić w kostkę, wielkości zielonego groszku. Dodać do mięsa łyżkę oleju, żółtko, ser i wymieszać, podzielić na porcje. Rękami zwilżonymi w wodzie uformować niezbyt grube okrągłe befsztyki. Cebulę obrać, pokroić na ćwiartki. Na małej patelni z częścią rozgrzanego tłuszczu podsmażyć cebulę, aby tylko nieco zmiękła. Przed samym podaniem włożyć na rozgrzany na patelni tłuszcz uformowane befsztyki.

Smacznego !

Warto przeczytać

Gotowanie
Jeśli lubisz smacznie zjeść i czasem też coś ugotować, to zajrzyj tutaj
szczegóły : kliknij tutaj !

 

To co najcenniejsze znajdziesz w kiwi

 

To co najcenniejsze znajdziesz w kiwi

 

Dogodne warunki klimatyczne, słońce, deszcze, powulkaniczna gleba Nowej Zelandii sprawiają, iż uprawiane są tam olbrzymie plantacje kiwi. Owoce te stały się tam tak bardzo popularne, że zmieniono ich nazwę z chińskiego agrestu na kiwi. Nowozelandczykom drobne włoski na skórce owocu przypominały ptaka kiwi i temu właśnie zawdzięczmy jego nazwę.

Z botanicznego punktu widzenia, kiwi to owoc (jagoda) drzewiastego pnącza z rodzaju Actinidia, należącego do rodziny aktinidiowatych (Actinidiaceae). Istnieją 94 gatunki rośliny zwanej kiwi i tylko niektóre uprawiane są dla owoców.

Ten niepozorny owoc jest bardzo bogaty w składniki odżywcze. Jego miąższ w 10 procentach stanowią węglowodany - głównie fruktoza i glukoza. Kiwi jest bogate w witaminę C. Spożycie 100 g tego owocu zaspokaja dzienne zapotrzebowanie na witaminę C u dorosłego człowieka. Zaletą tego owocu jest to, iż nawet po 6 miesiącach przechowywania pozostaje w nim 90% witaminy C.

Kiwi to dobre źródło witamin z grupy B, kwasu cytrynowego, kwasu foliowego i karotenoidów. Znajdujemy w nim także sporą ilość potasu, który stabilizuje ciśnienie krwi i reguluje rytm serca.
Dobowe zapotrzebowanie na potas u dorosłego człowieka wynosi 2500-3000 mg, a w 100g kiwi jest 290 mg tego pierwiastka.

Owoce te obfitują też w inne ważne składniki mineralne: fosfor, regulujący gospodarkę wapniowo- fosforanową, oraz magnez, który dba o kondycję układu nerwowego. Surowe kiwi zawiera również enzymy z grupy peptydaz, aktynidinę lub papainę, który rozkłada białka i może być przyczyną pojawienia się objawów alergicznych. Dlatego też owoce kiwi nie są wskazane dla osób cierpiących na dolegliwości alergiczne po spożyciu owoców papai lub ananasa.

Znajdujące się w owocach kiwi drobne pestki pełnią rolę naturalnego materiału ścierającego powierzchnię naskórka, dlatego znalazły zastosowanie przy produkcji peelingów do ciała.
Kwasy zawarte w owocach mają właściwości rozjaśniające i wykorzystuje się je w kremach oraz maseczkach do twarzy. Z kiwi sporządza się także kojący balsam do ust.

Kiwi - wartość odżywcza w 100 g:

energia: 24kJ (56kcal)
woda: 84,0g \\ cynk: 0,15 mg
tłuszcz: 0,5g \\ miedź: 0,13 mg
węglowodany:13,9g\\ mangan: 0,10 mg
sód: 4 mg \\ tiamina: 0,02 mg
potas: 290 mg \\ ryboflawina: 0,05 mg
wapń: 25 mg \\ niacyna: 0,5 mg
fosfor: 32 mg \\ beta-karoten: 43 ug
magnez: 15 mg \\ witamina C: 60 mg
żelazo: 0,4 mg\\ witamina E: 0,2 mg
błonnik: 2,1 g

Jak widać, osoby chcące przejść na wegetarianizm mają skąd czerpać niezbędne pierwiastki i witaminy. Kiwi jest tego najlepszym przykładem - to istna skarbnica tego co najzdrowsze.

Informacje pochodzą z miesięcznika “Moda na Zdrowie” / nr 3, marzec 2006

Warto przeczytać :

Zdrowe odżywianie
Odkryj jak ważne dla Twojego zdrowia i samopoczucia jest prawidłowe, zdrowe odżywianie.
szczegóły : kliknij tutaj !

 

Płonące banany

 

Płonące banany

Składniki :

Porcja dla 4 osob. Czas przygotow. 30 min.
4 duze banany,
400 ml soku pomaranczowego,
1/2 cytryny,
4 lyzki cukru pudru,
50 g masla,
2 lyzki likieru pomaranczowego lub bananowego,
100 ml rumu,
50 g posiekanych migdalow,
1 lyzka cukru,
4 porcje lodow waniliowych.

Sposób przygotowania :

1. Banany obrac i przeciac wzdluz na 2 czesci. Migdaly sparzyc wrzatkiem, zdjac
skorki, posiekac i wymieszac z 1 lyzka cukru.
2. Na patelni rozpuscic maslo. Wlozyc banany i smazyc 2 min na malym ogniu.
Podczas smazenia delikatnie odwracac.
3. Nie przerywajac smazenia posypac banany cukrem pudrem. Poczekac az cukier
sie rozpusci.
4. Wycisnac sok z polowy cytryny i wymieszac z sokiem pomaranczowym. Zalac banany na patelni.
5. Gdy sok zgestnieje (powinien miec konsystencje syropu) wlac likier i gotowac
2 min.
6. Banany posypac posiekanymi migdalami, wlac rum, zapalic, zdjac z ognia i
podawac plonace razem z lodami.

Smacznego !

Źródło: Encyklopedia sztuki kulinarnej, tom 14 “Kuchnia hiszpańska”, strona 86.

Witaminy i minerały : Witamina A

 

Witaminy i minerały : Witamina A

 

Inne nazwy: retinol, beta-karoten, prowitamina A, akseroftol

Witamina A, rozpuszczalna w tłuszczach została odkryta i rozszyfrowano jej strukturę chemiczna w roku 1931 a od 1947 witaminę A wytwarza się syntetycznie. Witamina A i jej różne chemiczne formy (aldehydowe, estrowe, kwasowe) występuje tylko w produktach zwierzęcych natomiast prowitamina A, którą tworzy cała grupa związków (około 600) określanych mianem karotenoidów występuje tylko w świecie roślinnym. Wśród karotenoidów za najważniejszy uważa się beta-karoten, gdyż z niego organizm najłatwiej tworzy retinol.

Witamina A bierze udział w przemianie ogólnoustrojowej, a zwłaszcza w metaboliźmie białek, głównie aminokwasów siarkowych, warunkując prawidłowe rogowacenie nabłonka. Jest niezbędna do utrzymania w dobrym stanie rogówki oka, wszystkich błon śluzowych przewodu pokarmowego, przewodu moczowego, układu rozrodczego, skóry i płuc. Witamina A jest niezbędna dla normalnego widzenia gdyż odgrywa rolę w procesie tworzenia rodopsyny, decydującej o możliwości widzenia o zmierzchu przy słabym oświetleniu. Witamina A wywiera wpływ na czynniki odpornościowe ustoju dlatego też często określana jest jako ” witamina antyinfekcyjna”. Bierze udział w budowie i wspomaganiu naturalnych barier chroniących organizm przed zakażeniem, wspomaga naturalny system samoobrony organizmu przed zakażeniem i chorobami. Witamina A w okresie wzrostu organizmu bierze udział w tworzeniu szkliwa nazębnego i właściwego rozstawienia uzębienia. Bierze udział w metabolizmie i hormonów steroidowych. Stymuluje wydzielanie hormonu tyreotropowego, jednocześnie częściowo unieczynniając tyroksynę w tkankach. Aktywizuje układy enzymatyczne wątroby. Uważa się, że przyjmowanie odpowiednich ilości witaminy A może złagodzić skutki działania na wątrobę toksycznych substancji chemicznych.

Niedobór
W niedoborze witaminy A występują:

kruche, wolno rosnące paznokcie z podłużnym bruzdowaniem

suche, łamliwe włosy

szorstka, sucha skóra

suche spojówki oraz zmiany chorobowe na rogówce

osłabione, wrażliwe dziąsła

wysypka skórna

brak apetytu

zmniejszona odporność na zakażenia

kurza ślepota czyli niewidzenie o zmierzchu

zaburzenia widzenia

zahamowanie wzrostu

uczucie zmęczenia

Nadmiar
Podawanie dużych dawek witaminy A przez dłuższy okres może spowodować hiperwitaminozę witaminy A z takimi objawami jak:

uczucie zmęczenia i dyskomfortu

podenerwowanie, drażliwość,

nudności i wymioty

zmniejszony apetyt

bóle głowy

krwawienie z dziąseł,

zażółcenie skóry.

powiększenie wątroby i śledziony,

wypadanie włosów,

świąd skory,

suchość skóry

depresja

Źródła witaminy A
Źródłem tej rozpuszczalnej w tłuszczach witaminy są produkty pochodzenia zwierzęcego: mleko pełne, śmietana, masło, produkty mleczarskie, jaja, niektóre tłuste ryby, wątroba, tran żółtka jaj.

Zawartość witaminy A w 100g jadalnych wybranych produktów:

wątroba wołowa - 8866 µg

wątroba wieprzowa - 3883 µg

masło śmietankowe - 762 µg

ser podpuszczkowy 40% tłuszczu w.s.m. - 400 µg

jaja kurze świeże - 375 µg

Prowitamina A, zwana też betakarotenem znajduje się głównie w produktach roślinnych takich jak: marchew, dynia, szpinak, boćwina, sałata, zielony groszek, szczypior, koper, pietruszka, jarmuż, sałata, fasolka szparagowa pomidory, morele, wiśnie, śliwki i pomarańcze.

Zródło : MediWeb.pl

Warto przeczytać :

Medycyna (także alternatywna)
Skorzystaj z dobrodziejstw medycyny, także alternatywnej, aby żyć w zdrowiu i szczęściu.
szczegóły : kliknij tutaj !

Kotlety z kurczaka a la schabowe

 

Kotlety z kurczaka a la schabowe

Składniki:

- 2 piersi kurczaka
- ząbek czosnku
- 2 łyżki oliwy z oliwek lub oleju roślinnego
- 2 łyżki masła
- łyżka bułki tartej
- jajo
- sól
ponadto:
- smażone ziemniaki (minifrytki) i surówka z marchewki lub z kiszonej kapusty

Sposób przygotowania:

Usmaż minifrytki. W trakcie smażenia umyj piersi kurczaka i przetnij je na pół. Każdą połówkę rozbij tłuczkiem, posmaruj świeżo przekrojonym ząbkiem czosnku i posól. Przygotuj też surówkę z marchewki (lub z kapusty kwaszonej). Na patelni rozgrzej tłuszcz. Kotlety najpierw obtoczy w bułce tartej, później zanurz w jajku roztrzepanym z łyżką wody. Smaż z obu stron (po 3-4 minuty), aż się zrumienią. Podawaj prosto z patelni.

Smacznego !