Gęś po kanadyjsku

 

Gęś po kanadyjsku

  Składniki :

 

Niezbyt tłusta gęś, 2 cytryny, pół szklanki oliwy, cebula, 1 marchew, ząbek czosnku, 6 goździków, pół łyżeczki suszonego tymianku, pół łyżeczki suszonej bazylii, nać pietruszki, sól. Nadzienie: 4 filiżanki grzanek, 1 kg jabłek, 5 dag masła, 5 dag rodzynek, pół łyżeczki tymianku, pół łyżeczki soli, pół łyżeczki pieprzu

 

Sposób przygotowania  :

 

 Sprawioną i umytą gęś osączyć, polać sokiem z cytryny, obłożyć pokrojonymi warzywami i przyprawami. Marynować w chłodnym miejscu dobę. Wyjętą z marynaty gęś nafaszerować obranymi i pokrojonymi jabłkami, kostkami grzanek, rodzynkami, masłem, solą pieprzem i tymiankiem. Zaszyć. Włożyć do brytfanny polać wrzącą wodą i piec pod przykryciem w 200 st C licząc 1 godz. na 1 kg wagi ptaka. Podczas pieczenia polewać sosem. Ostatni kwadrans piec bez przykrycia polawszy zimną wodą by skórka zarumieniła się.

 

Smacznego ! 

 

 

 

NADCIŚNIENIE - DEFINICJA I PODSTAWOWE POJĘCIA

 

 

NADCIŚNIENIE - DEFINICJA I PODSTAWOWE POJĘCIA

 

 

Co to jest nadciśnienie tętnicze?

 

 

Nadciśnienie tętnicze jest chorobą układu krążenia, w której w naczyniach tętniczych panuje zwiększone ciśnienie krwi. Nadciśnienie tętnicze jest chorobą przewlekłą, która podlega długotrwałemu leczeniu.
O nadciśnieniu tętniczym mówimy wówczas gdy podczas kilkakrotnych pomiarów, dokonywanych w spoczynku, ciśnienie przekracza wartości graniczne uznane za prawidłowe. Za wartość graniczną uznaje się ciśnienie 140/90 mm Hg (milimetry słupa rtęci).

Jak często ono występuje?

Nadciśnienie tętnicze jest najczęściej występującą chorobą układu krążenia, jest zarazem najczęstszą przyczyną rozwoju choroby niedokrwiennej serca i udarów mózgu. Uważa się, że co trzeci dorosły Polak ma nadciśnienie tętnicze, jednak wielu z chorych nie zdaje sobie z tego sprawy. Niepokojący jest fakt, że wśród chorych wiedzących o podwyższonych wartościach ciśnienia wielu nie leczy się wcale lub leczy się nieskutecznie.

Jakie są prawidłowe wartości ciśnienia?

Ciśnienie tętnicze nie powinno przekraczać 140/90 mmHg. Optymalnie wartości ciśnienia nie powinny przekraczać granicy 120/80 mmHg.Osoby, których wartości ciśnienia tętniczego znajdują się w przedziale pomiędzy 120-140 mmHg dla ciśnienia skurczowego i pomiędzy 80-90 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego powinny kontrolować ciśnienie przynajmniej raz w roku wdrażając jednocześnie podstawowe zasady leczenia niefarmakologicznego, czyli bez leków .

Co oznaczają pojęcia ciśnienie skurczowe i rozkurczowe?

Gdy mięsień sercowy kurczy się, aby wpompować krew do naczyń krwionośnych, ciśnienie jest wyższe niż wówczas, gdy się rozkurcza. Wobec tego w trakcie każdego uderzenia serca ciśnienie w naczyniach waha się pomiędzy górną i dolną wartością. Górna wartość nazywana jest ciśnieniem tętniczym skurczowym, a dolna ciśnieniem tętniczym rozkurczowym.

Czy ciśnienie tętnicze jest wartością stałą?

Wartości ciśnienia tętniczego nie są stale jednakowe. W nocy ciśnienie tętnicze jest najczęściej nieco niższe niż w ciągu dnia.
Praca fizyczna lub stres psychiczny mogą zwiększyć wartości ciśnienia tętniczego w ciągu kilku minut. Również wysoka temperatura otoczenia, chłód i ból mogą mieć wpływ na ciśnienie tętnicze. U człowieka zdrowego ciśnienie tętnicze zwiększa się jednak zawsze tylko na krótki czas, np. w trakcie wysiłku fizycznego, po czym normalizuje się bardzo szybko.

Czy ciśnienie obniża się w nocy?

U większości ludzi występuje naturalny spadek ciśnienia w nocy związany ze spadkiem aktywności i zmniejszonym pobudzeniem układu nerwowego. Taka sama sytuacja występuje u większości chorych na nadciśnienie.
Istnieje jednak grupa chorych u których ciśnienie nie obniża się w nocy - może być to związane z występowaniem zespołu bezdechu śródsennego (zaburzeń oddychania podczas snu, głównie u otyłych mężczyzn w średnim i starszym wieku).
Brak nocnego obniżenia ciśnienia ma swoje konsekwencje w leczeniu nadciśnienia przy pomocy leków. Osoby, u których ciśnienie tętnicze nie spada w nocy powinny przyjmować leki o działaniu całodobowym lub przyjmować dodatkową dawkę leków przed udaniem się na spoczynek.

 

Jakimi przyrządami dokonywać pomiaru ciśnienia tętniczego?

W aptekach i sklepach medycznych dostępne jest kilka rodzajów aparatów do pomiaru ciśnienia tętniczego.
• Aparat rtęciowy - powszechnie uważany za najdokładniejszy z przyrządów, najczęściej jest wykorzystywany w gabinecie lekarskim. Do wykonania pomiaru tym aparatem niezbędne są także słuchawki lekarskie.
• Aparat sprężynowy - najtańszy z aparatów, wymaga niestety okresowej kalibracji. Z uwagi na konieczność osłuchiwania tonów niezbędne są także słuchawki lekarskie.
• Aparat elektroniczny - najczęściej wykorzystuje do pomiaru tzw. metodę oscylometryczną, mierząc ciśnienie tym aparatem nie trzeba osłuchiwać tonów nad tętnicą a wynik przedstawiany jest na ciekłokrystalicznym ekranie. Oprócz pomiaru ciśnienia dodatkowo mierzone jest tętno. Wraz z postępem technologii aparaty te są coraz dokładniejsze. Wykorzystując ten typ aparatu należy pamiętać, że:
  • nie wszystkie aparaty elektroniczne nadają się do pomiarów u osób z zaburzeniami rytmu serca,
  • wiarygodne wyniki uzyskujemy stosując mankiet założony na ramieniu,
  • kupując aparat zwróćmy uwagę czy w pobliżu naszego miejsca zamieszkania znajduje się serwis gwarancyjny i pogwarancyjny oraz na jaki czas udzielana jest gwarancja,
  • najlepiej przeprowadzić równoległy pomiar ze swoim lekarzem, upewniając się czy aparat jest wystarczająco dokładny.

Jak często mierzyć ciśnienie tętnicze?

Na początku leczenia możesz mierzyć swoje ciśnienie kilka razy dziennie, aby sprawdzić jak zmienia się w różnych sytuacjach, np. rano po wstaniu, podczas pracy, po wysiłku fizycznym, podczas oglądania telewizji, przed przyjęciem leków lub w kilka godzin po ich przyjęciu.Później wystarczy wykonywanie pomiaru 2 razy dziennie, np. rano po wstaniu i wieczorem przed kolacją.Jeżeli będziesz mierzyć swoje ciśnienie zawsze w tym samym czasie, przed jedzeniem i przyjęciem leków, możliwe będzie porównanie wyników pomiaru.
Jeżeli wartości ciśnienia wskutek leczenia ulegają normalizacji i są jednakowe, wystarczy kontrolować ciśnienie na przykład raz w tygodniu. Ewentualne podwyższenie wartości zauważysz we właściwym czasie.Jeśli czujesz się gorzej, wykonaj dodatkowy pomiar ciśnienia. Pomoże Ci to ustalić, czy złe samopoczucie ma związek ze zbyt wysokim lub zbyt niskim ciśnieniem spowodowanym przez przyjmowane przez Ciebie leki.Zapisz swoje spostrzeżenia lub ewentualne zmiany leczenia w dzienniczku nadciśnieniowym. Jeżeli podczas każdej wizyty pokażesz go lekarzowi, będzie on mógł lepiej Ciebie leczyć.
Osoby zdrowe posiadające wartości ciśnienia w zakresie wysokich prawidłowych wartości tj. 130-139/85-89 powinny mierzyć ciśnienie co najmniej raz w roku, osoby o wartościach ciśnienia poniżej - mogą mierzyć ciśnienie raz na dwa lata. Takie postępowanie ma na celu polepszenie wykrywalności nadciśnienia tętniczego.

 

Jakie są przyczyny nadciśnienia tętniczego?

 

 

Najczęstszą formą nadciśnienia jest nadciśnienie tętnicze pierwotne, zwane też samoistnym, a więc takie, którego przyczyna jak dotąd nie została dokładnie poznana. Mniej więcej 95% osób z podwyższonym ciśnieniem krwi ma nadciśnienie tętnicze pierwotne. Występuje ono szczególnie często przy towarzyszącej nadwadze i gdy inni członkowie rodziny cierpią na to schorzenie. Nadużywanie soli kuchennej w codziennej diecie, regularne spożywanie alkoholu i przyjmowanie niektórych leków, np. “pigułek” antykoncepcyjnych lub preparatów zawierających sterydy, może wpłynąć na wystąpienie nadciśnienia.
Tylko u 5% pacjentów z nadciśnieniem tętniczym jest ono spowodowane schorzeniem organicznym. Niektóre choroby nerek i nadnerczy mogą doprowadzić do nadciśnienia. Wówczas mówimy o nadciśnieniu tętniczym wtórnym.
Wykrycie przyczyn wywołujących wtórne postacie nadciśnienia tętniczego ma istotny wpływ na dalsze postępowanie i terapię, która ma na celu przede wszystkim usunięcie lub leczenie przyczyny nadciśnienia tętniczego.

Co robić aby zapobiec wystąpieniu nadciśnienia?

Metody tak zwanego niefarmakologicznego (to znaczy bezlekowego) leczenia nadciśnienia tętniczego są jednocześnie metodami jego zapobiegania. Zdrowy styl życia to najlepsza ze znanych metod zmniejszających ryzyko wystąpienia nie tylko nadciśnienia tętniczego ale również chorób serca, osteoporozy, nowotworów.
Nadwaga sprzyja występowaniu nadciśnienia. U ludzi z nadwagą nadciśnienie tętnicze występuje dwa razy częściej niż u ludzi z normalnym ciężarem ciała. Dlatego też, przy towarzyszącej nadciśnieniu nadwadze jej zmniejszenie jest najskuteczniejszym środkiem leczniczym.
Zwiększenie aktywności fizycznej poprzez spędzanie swojego wolnego czasu na aktywnym wypoczynku najlepiej na świeżym powietrzu, uprawianie sportu, czy spacery w większość dni tygodnia to proste i skuteczne metody zapobiegania wystąpieniu nadciśnienia oraz zapewnienie sobie dłuższego życia bez leków.

Czy nadciśnienie tętnicze jest dziedziczne?

Jeżeli oboje rodzice chorują na pierwotne nadciśnienie tętnicze to istnieje większe prawdopodobieństwo, że ich dzieci będą miały nadciśnienie. Utrzymanie prawidłowej wagi ciała, uprawianie sportu, zmniejszenie ilości soli w diecie i ograniczenie picia alkoholu to proste metody zmniejszające prawdopodobieństwo rozwoju nadciśnienia tętniczego.
Bardzo często za tzw. “rodzinne” występowanie nadciśnienia tętniczego odpowiedzialne są nawyki żywieniowe i model spędzania wolnego czasu wyniesiony z domu rodzinnego.

Jakie są objawy wysokiego ciśnienia tętniczego?

Nie ma żadnych specyficznych dla nadciśnienia objawów chorobowych. Najczęściej wysokie ciśnienie tętnicze nie jest odczuwane i wiele osób czuje się, mimo podwyższonego ciśnienia, przez długi czas dobrze. Objawy, które bywają wymieniane przez pacjentów z nadciśnieniem to:
uczucie kołatania i bóle w okolicy serca, bóle i zawroty głowy, duszność, pobudzenie lub zmęczenie i senność.
Te objawy mogą również wystąpić niezależnie od podwyższonego ciśnienia tętniczego.

 

Co to są czynniki ryzyka?

 

 

Czynniki ryzyka to cechy i nawyki które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia choroby u osoby, u której one występują.
Istnieją czynniki ryzyka, które możemy zmienić i te na które nie mamy wpływu (np. wiek lub płeć). Czynniki na które mamy wpływ to między innymi palenie tytoniu, brak aktywności fizycznej, nadwaga, nadciśnienie i wysoki poziom cholesterolu.
Im więcej czynników ryzyka występuje u jednej osoby, tym większe jej ryzyko zachorowania, dlatego warto starać się przedłużać swoje życie zmieniając styl życia.

Czy ciężar ciała ma znaczenie przy rozwoju nadciśnienia?

Nadciśnienie tętnicze rozpoznawane jest dwa razy częściej wśród ludzi otyłych, a większa część chorych z nadciśnieniem ma nadwagę. Zrzucenie zbędnych kilogramów prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Jakie są typy otyłości?

Nietrudno zauważyć, że ludzie otyli mają “różne kształty”. Panowie w starszym wieku z reguły “hodują brzuszki”, natomiast panie “rosną w biodrach”. Miejsca w którym odkłada się tkanka tłuszczowa, gdy przybieramy na wadze zależą między innymi od poziomu hormonu nazywanego testosteronem - dlatego panowie i panie tyją w innych miejscach.
W otyłości brzusznej lub używając porównań kulinarnych - typu jabłko, większa ilość tkanki tłuszczowej odkłada się w jamie brzusznej - tak tyją głównie panowie.
Otyłość biodrowa (typu gruszki) to sytuacja kiedy dodatkowe fałdki tworzą się na biodrach i pośladkach - tak niestety przybierają na wadze panie. Od miejsca w którym gromadzimy dodatkowe kilogramy zależy nasze ryzyko zachorowania na choroby układu krążenia. Tkanka tłuszczowa odkładająca się w jamie brzusznej jest bardziej wrażliwa na działanie hormonów podwyższających poziom tłuszczów w surowicy, a co za tym idzie stanowi dodatkowy czynnik ryzyka zachorowania na choroby układu krążenia.

Co powinny jeść osoby z nadciśnieniem?

• 1. od wody się nie tyje
  2. warzywa i owoce jako danie główne, mięso jako dodatek
  3. ostrożnie z tłuszczami i alkoholem

Przez samo zmniejszenie nadwagi wartości ciśnienia tętniczego mogą zostać często tak dalece obniżone, że wdrożenie leczenia farmakologicznego nie jest już konieczne. Po redukcji ciężaru ciała obserwuje się też lepsze działanie leków.

3 “złote zasady” w trakcie zrzucania zbędnych kilogramów:
Jeżeli masz unormowaną wagę ciała, możesz spróbować obniżyć swoje ciśnienie przez zmianę sposobu żywienia, na przykład zmniejszając spożycie soli. Czy i na ile zmniejszy się ciśnienie dzięki ograniczeniu spożycia soli, jest sprawą indywidualną i nie da się precyzyjnie przewidzieć.

Czy osoba z nadciśnieniem może uprawiać sport?

Jeżeli nadciśnienie tętnicze jest dobrze leczone, można oczywiście uprawiać sport lub wykonywać pracę fizyczną. Szczególnie zalecane są sporty dynamiczne.
Regularne uprawianie sportu pomaga w zwalczeniu nadwagi. Gdy jesteśmy w ruchu czujemy się lepiej! Podwyższenie aktywności fizycznej jest zdrowe w każdym wieku. Ważne jest jednak by niewyćwiczony organizm nie był poddany nagłym wysiłkom i wyczynom.

Zródło : http://www.zdrowie.med.pl

Warto przeczytać :

dr Jacek Roik
Choroby cywilizacyjne
szczegóły : kliknij tutaj !

 

 

 

 

 

Suflet ze szwajcarskiego sera

 

 

Suflet ze szwajcarskiego sera

Składniki :

10 dag startego żółtego sera, 2 szklanki mleka, szklanka mąki, 4 jaja, 3 łyżki masła lub margaryny, szczypta gałki muszkatołowej, sól, pieprz. Do wysmarowania naczynia żaroodpornego 1 łyżka masła lub margaryny

Sposób przygotowania :

Zrobić zasmażkę z masła lub margaryny i mąki, kiedy zbieleje dodać mleko. Gotować dopóki sos nie zgęstnieje .Wówczas ostudzić, dodać żółtka, ser i doprawić solą, pieprzem oraz gałką muszkatołową. Ubić sztywną pianę z białek, dodać do masy, wymieszać. Wyłożyć na lekko wysmarowany żaroodporny półmisek, wygładzić wierzch i zapiec w gorącym piekarniku. Uwaga! Potrawę te można ugotować w naczyniu do budyniów. Wówczas trzeba gotować około 50 minut.

Smacznego !

Racuchy z zsiadłego mleka lub kefiru

 

Racuchy z zsiadłego mleka lub kefiru

Składniki :

 

2 szklanki mąki, 2 jajka, ok. 2 półlitrowych pojemników kefiru, szczypta soli. Do smażenia pół szklanki oleju.

 

Sposób przygotowania :

 

Do mąki wbić całe jaja, dodać sól i wlewać ostrożnie kefir, być może wystarczy nieco mniejsza porcja, w zależności od rodzaju mąki. Ubić dość gęste ciasto, ale dające się łatwo nalać wazową łyżką na patelnię. Rozgrzać na patelni olej, smażyć racuchy wielkości połowy dłoni. Podawać z cukrem.

 

Smacznego !

Warto przeczytać :

Zdrowe odżywianie
Odkryj jak ważne dla Twojego zdrowia i samopoczucia jest prawidłowe, zdrowe odżywianie.
szczegóły : kliknij tutaj !

 

 

 

 

Otyłość - przyprawa, która leczy. Ocet jabłkowy.

 

 

Otyłość - przyprawa, która leczy. Ocet jabłkowy.

Ocet jabłkowy jest nie tylko dodatkiem smakowym, ale także naturalnym lekiem. Lekarze, nie tylko homeopaci, rekomendują go jako naturalny środek o korzystnym działaniu, głównie ze względu na dużą zawartość potasu, wapnia, fosforu i sodu. W occie jabłkowym jest około 20 najważniejszych substancji mineralnych i mikroelementów, a także kwasy octowy, mlekowy i cytrynowy, cenne substancje balastowe, cały szereg fermentów i aminokwasów.

Główną rolę w powrocie organizmu do zdrowia odgrywa tu składnik octu jabłkowego pektyna. Jest to substancja balastowa, poprawiająca procesy trawienia i pełniąca szereg pożytecznych funkcji w organizmie: obniża poziom cholesterolu we krwi, poprawia stan naczyń krwionośnych, zapobiega miażdżycy, nadciśnieniu itp.

Ocet jabłkowy zawiera także witaminę E , uważaną za jeden z najsilniejszych przeciwutleniaczy, neutralizujących szkodliwe działania wolnych rodników, które mogą być przyczyną przedwczesnego starzenia się , zaburzeń systemu immunologicznego, chorób sercowo-naczyniowych, zaćmy i chorób onkologicznych.

Ocet z jabłek jest ważny dla systemu nerwowego i układu krążenia. Dermatolodzy utrzymują, że ma właściwości przeciwalergiczne. Nierozcieńczony, stosowany bezpośrednio na skórę, leczy dolegliwości skórne. Używany do płukania włosów zapobiega ich wypadaniu.

W wielu potrawach ocet jabłkowy używany jest jako dodatek do sałatek i dań mięsnych. Przyspiesza trawienie, pobudza wydzielanie soków żołądkowych i syntezę enzymów trawiennych, usuwa złogi i pomaga rozszczepiać tłuszcze, a w rezultacie przyczynia się do obniżenie wagi.

Z pozbyciem się zbędnych kilogramów boryka się aż 40% ludzi. Większość z nich próbuje odchudzać się za pomocą cudownych diet czy głodówek. Ich efekty niestety nie są długotrwałe, gdyż w większości przypadków kończą się tzw. efektem jo-jo, który w znaczący sposób destrukcyjnie wpływa na psychikę osoby otyłej. W takich sytuacjach warto skorzystać z naturalnych, znanych od lat metod wspomagających odchudzanie, które powodują utratę zbędnych kilogramów bez stosowania drastycznych diet.

Właściwości lecznicze tej przyprawy odkryto już w starożytnym Egipcie. Kleopatra zażywała rozcieńczony wodą ocet jabłkowy po każdej obfitej uczcie kulinarnej, dzięki czemu słynęła ze wspaniałej figury i dobrego zdrowia.

Osoby z nadwagą pragnące przeprowadzić kurację octową powinny go pić trzy razy dziennie ( po dwie łyżki octu na pół szklanki przegotowanej wody): na czczo, przed obiadem i przed snem. Trzeba przy tym ograniczyć spożycie soli. Kuracja trwa długo, gdyż spalanie tłuszczu odbywa się powoli, za to bez szkody dla zdrowia.

Nie wszyscy jednak mogą stosować ocet jabłkowy w czystej postaci (osoby z problemami żołądkowymi). W aptekach jest wiele dostępnych preparatów mających w swoim składzie ocet jabłkowy, który nie oddziałuje już negatywnie na żołądek.

Autor : Elżbieta Kopaczek
Zródło : http://www.biomedical.pl

Warto przeczytać :

Zdrowe odżywianie
Odkryj jak ważne dla Twojego zdrowia i samopoczucia jest prawidłowe, zdrowe odżywianie.
szczegóły : kliknij tutaj !

 

 

 

Przeziębienie czy grypa?

 

Przeziębienie czy grypa?

Telewizja informuje: bierz leki, gdy coś Cię „bierze”!. To bliżej niezidentyfikowane „coś” może być jednym z ponad stu wirusów. Jak spośród nich rozpoznać wirus zwany grypą? Odpowiedź na to pytanie może wiele zmienić zarówno w postępowaniu (leczeniu) jak i rokowaniu (szansie na wyleczenie). Tak niezwykła różnorodność patogenów (organizmów żywych wywołujących chorobę przeziębienia), sprawia, że ludzkość jak do tej pory nie potrafi sobie poradzić z tą powszechną przypadłością. Ale co do tego ma grypa? Jak wiadomo grypa przeziębieniem wcale nie jest. Chociaż wywołuje bardzo podobne objawy a w potocznym języku często zastępuje przeziębienie, grypa jest chorobą znacznie groźniejszą.

Influenza virus
Grypa wywoływana jest przez wirusa grypy lub bardziej naukowo influenza virus. Wirus jest tworem, który bardzo chce rozmnażać się i żyć, niestety proces ewolucji tak bardzo upośledził ten drobny półorganizm, że niezbędne mu jest nasze ciało do tego naturalnego procesu. Ludzki organizm z kolei nie lubi „nieproszonych gości”. Owocuje to bardzo silną reakcją układu odpornościowego na wtargnięcie wirusa do organizmu.
Musi zajść wiele skomplikowanych zjawisk, aby rozpocząć skuteczną walkę z tą infekcją:
Gorączka:
Chemicy już dawno odkryli, że podniesienie temperatury o 10 stopni podwaja prędkość każdej reakcji. Natura wyprzedziła jednak chemików o wiele tysiącleci, wykorzystując to proste zjawisko do walki z chorobami. Jeśli temperatura ciała się podniesie wszystkie procesy zachodzą szybciej, więc komórki układu odpornościowego (leukocyty) przy tej wzmożonej wydajności chemicznej łatwiej radzą sobie z patogenem.
Grypa powoduje bardzo silną aktywację tego mechanizmu a gorączka jest zawsze wysoka.
Dodatkowo grypa powoduje silne bóle mięśni i złe samopoczucie, które są tak naprawdę efektem aktywacji tego samego mechanizmu, który powoduje gorączkę.
Przebieg:
Wirus grypy jest bardzo agresywny przenosi się łatwo (wystarczy jedno nieosłonięte kichnięcie osoby zarażonej) jednak zarażenie nie wykazuje związku z wychłodzeniem organizmu. Choroba rozwija dość szybko, czasem tylko w jeden dzień, niekiedy zaledwie w kilka godzin.
Atak tego organizmu może skończyć się groźnymi dla życia powikłaniami. Zwłaszcza, jeśli dojdzie do wtórnej infekcji bakteryjnej, dlatego właśnie kiedyś podawano antybiotyki chorym na grypę, żeby zapobiec zakażeniu bakteriami. Nie robi się już tego ze względu na to, że bakterie szybko „uczą się”, (a właściwie zdobywają na drodze selekcji ewolucyjnej), oporności na antybiotyki. Nadużywanie antybiotyków już w tej chwili znacznie zmniejszyło ich skuteczność, dlatego tego typu leki podaje się dopiero przy potwierdzonym zakażeniu a nie profilaktycznie.
Leczenie:
Konieczne jest pozostanie w łóżku, ponieważ organizm musi zwalczyć wirusa i im mniejszy wysiłek fizyczny tym więcej energii pozostaje dla układu odpornościowego. Używanie leków zmniejszających gorączkę bardzo poprawia samopoczucie, ale niestety wydłuża czas infekcji.
Dodatkowo należy przyjmować dużo płynów, bowiem przy wysokiej temperaturze następuje znaczna ich utrata. Na szczęście przeciwko temu wirusowi dysponujemy lekami. Mogą one być przepisane wyłącznie przez lekarza. Dlatego w przypadku przeciągającej się lub wyjątkowo silnej infekcji warto udać się na wizytę lekarską.
Profilaktyka:
Od dawna wiadomo, że skuteczne zapobieganie przynosi więcej korzyści niż leczenie. Opracowano szczepionkę przeciwko wirusowi grypy. Jest to jednak zabezpieczenie okresowe z tego względu, że wirus grypy szybko się zmienia i właściwie każdy kolejny sezon wymaga opracowania nowej szczepionki. Warunkiem właściwej ochrony jest coroczne wykonywanie szczepienia. Jest to profilaktyka całkowicie bezpieczna, bowiem już nie używa się żywych wirusów do szczepienia (nie istnieje ryzyko zakażenia). Skuteczność nie jest jednak całkowita, i nawet osoba zaszczepiona może zachorować, jednak zdarza się to bardzo rzadko.

Przeziębienie nie jest grypą
Przeziębienie można porównać do dużego worka, w którym łączą się infekcję z ponad stu różnymi wirusami, które wywołują podobne objawy. To trochę jak loteria – nie wiadomo, który z wirusów dopadnie właśnie Ciebie! Jednakże poza drobnymi różnicami w intensywności wszystkie te wirusy wywołują niegroźny, acz nieprzyjemny stan przeziębienia. Taka różnorodność wirusów sprawia, że nie opracowano dotychczas skutecznej szczepionki na wszystkie z nich a co za tym idzie nie znamy ciągle efektywnego leczenia.
Objawy:
Choroba tego typu rozwija się powoli, czasem kilka dni. Objawy takie jak katar, ból głowy, złe samopoczucie, kaszel, nieznacznie podwyższona temperatura osiągają swoje apogeum 3 lub 4 dnia. Następnie około tygodnia po wystąpieniu pierwszych zwiastunów choroba ustępuje.

Jak leczyć przeziębienie?
Nie opracowano skutecznego leczenia przyczynowego. Oznacza to, że nie sposób pozbyć się wirusa za pomocą lekarstw. Jednak proces ewolucji wyposażył nas w mechanizmy zdolne poradzić sobie z infekcją. Odporność swoista (wycelowana dokładnie w danego wirusa) potrzebuje około 5-6 dni by przygotować się do skutecznej eradykacji (usunięcia) patogenu.
Proces ten obciąża fizycznie, dlatego chory powinien nie przemęczać się a najlepiej pozostać w łóżku, pić dużo płynów np. dobrej owocowej herbaty i mleka z miodem, a czas spędzać w sposób przyjemny i daleki od wysiłku.
Niestety szara rzeczywistość często zmusza nas do pracy lub nauki mimo przeziębienia. Warto wtedy sięgnąć po środki łagodzące jego przebieg i zmniejszające objawy.
Można je podzielić na:
- Tabletki: zawierają środki przeciwbólowo przeciwzapalne najczęściej są to: kwas – acetylosalicylowy (ASA, aspiryna, polopiryna) ibuprofen (ibuprom, nurofen) lub paracetamol (APAP, Codipar). Zmniejszają one gorączkę i uczucie bólu. Jednak każdy z nich ma specyficzne działania niepożądane, które mogą być niebezpieczne, jeśli przyjmuje się tych leków zbyt dużo.
ASA – jest zdecydowanie najsilniejszym z wymienionych leków jednak działa bardzo niekorzystnie na śluzówkę żołądka może wywoływać wrzody i krwawienia.
Ibuprofen – lek o stosunkowo słabym działaniu, ale zdecydowanie najbardziej bezpieczny z wymienionych.
Paracetamol – lek o średnim działaniu jednak bardzo łatwo wchodzi w interakcję z innymi lekami a dodatkowo z alkoholem. Łączenie paracetamolu i alkoholu (nawet piwa) może wywołać ciężkie uszkodzenie wątroby, żółtaczkę a nawet śmierć.
Istnieją też preparaty łączone zawierające więcej substancji aktywnych dodanych do tych wyżej wymienionych.
Popularnym dodatkiem jest kofeina (Etopiryna), która działa pobudzająco. Do niektórych preparatów dodaje się pseudoefedrynę (Gripex, Tusipec) jest to substancja działająca podobnie do adrenaliny czyli zmniejsza obrzęki jednak może powodować stany rozdrażnienia, uczucie kołatania serca, a stosowana przewlekle uszkadza śluzówkę nosa. Gripex dodatkowo zawiera substancję hamującą odruch kaszlowy jeśli kaszel jest mokry brak odkrztuszania wydzieliny (odruch obronny) może spowodować zapalenie płuc
- Preparaty do picia: Preparaty musujące typu Aspiryn, Ferwex, Febrisan są zestawami leków podobnymi do wyżej wymienionych jednak ich forma musująca zapewnia szybsze wchłanianie a więc krótszy czas oczekiwania na efekt.
Wybór odpowiedniego leczenia łagodzącego może zależeć od was jednak zawsze warto skorzystać z porady lekarza, farmaceuty lub załączonej ulotki.

Autor : Łukasz Dubielecki
Zródło : http://www.poradnikmedyczny.pl

 Warto przeczytać :
dr Jacek Roik
Choroby cywilizacyjne
szczegóły : kliknij tutaj !