Czy witaminy wzmacniają organizm, czyli jak pozostać pełnym wigoru w zimie?

 

Czy witaminy wzmacniają organizm, czyli jak pozostać pełnym wigoru w zimie?

Do początku XX wieku uważano, że dla zapewnienia procesów życiowych wystarczy zabezpieczenie organizmu w białka i wodę. Obecność witamin oraz ich rolę w przemianie materii zauważono znacznie później.

Witaminy – czynniki uzupełniające, niezbędne do życia, od słów „vita”- życie oraz „amina” - nazwa związku organicznego-grupy amninowej. Termin ten wprowadził w 1911 roku polski biochemik Kazimierz Funk, który to po raz pierwszy wydzielił taki związek i nazwał go witaminą B1. Od tego czasu poznaliśmy kilkadziesiąt witamin. Nie tylko umiemy je wyizolować ale także, w większości przepadków syntetyzować.

Dlaczego są tak ważne w naszym życiu?

Witaminy są to związki niezbędnie potrzebne dla wzrostu, rozwoju oraz prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych naszego organizmu. Nie są one źródłem energii ani nie stanowią strukturalnych składników naszych tkanek. Ponieważ organizm nie umie ich wytwarzać, muszą być dostarczone z pożywieniem w gotowej postaci lub w formie prowitamin, które w procesie przemian metabolicznych uzyskują pełną aktywność biologiczną. Czynniki te biorą udział w procesach utleniania i redukcji, uczestniczą w metabolizmie węglowodanów, tłuszczy, przemianach aminokwasów, mając wpływ na wszystkie układy organizmu, w tym na układ hormonalny, nerwowy, odpornościowy i układ krążenia.

Ile witamin?

Niedobór witamin (hypowitaminoza) prowadzi do zaburzeń tych procesów i możliwości wystąpienia różnych chorób dystroficznych (n.p. szkorbut, dystrofie nerwowe, krzywica, niedowidzenie wieczorne). Niedobory witamin obniżają także sprawność układu odpornościowego. Nie oznacza to jednak, że zwiększanie podaży witamin w jakiś szczególny sposób może ponad normalną miarę aktywizować funkcje ustroju. Nadmierne spożycie lub przedawkowanie niektórych witamin (hyperwitaminoza) może być szkodliwe i może stać się przyczyną schorzeń z objawami zatrucia włącznie.

Podział witamin

Witaminy dzielimy na rozpuszczalne w wodzie (B1, B2 , B5, B6, B12,PP, C, H, kwas foliowy) oraz rozpuszczalne w tłuszczach (A, D, E, K). Witaminy rozpuszczalne w wodzie są gromadzone w organizmie w niewielkim stopniu, dlatego dawka pokarmowa powinna zawierać ich optymalną ilość. Substancje te są głównie dostarczane z produktami pochodzenia roślinnego, owocami, warzywami, ziemniakami, produktami zbożowymi – kaszą i mąką. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach mogą być magazynowane w organizmie, toteż w większym stopniu możemy tolerować ich okresowy niedobór. Źródłem ich są oleje roślinne, kiełki pszenicy i soi, orzechy i ryby morskie.

Szczególną rolę w zachowaniu zdrowia odgrywają tzw. „witaminy antyoksydacyjne”, beta-karoten (prowitamina A) oraz witamina E i C. Dzięki antyoksydacyjnej aktywności przeciwdziałają one szkodliwemu oddziaływaniu tłuszczy pochodzenia zwierzęcego, wykazując działanie przeciwmiażdżycowe a także przeciwnowotworowe. Zalecane normy dietetyczne dla poszczególnych witamin zależą od wieku, płci i aktywności fizycznej, ustalane są przez National Academy of Science, Food and Nutrition Bard w USA, a w Polsce przez Instytut Żywności i Żywienia i podawane do powszechnej wiadomości z określeniem dawki dobowej i bezpiecznej maksymalnej dawki witamin nie powodującej ryzyka efektów ubocznych.

Brak cynku i miedzi może negatywnie wpłynąć na odporność organizmu, narząd wzroku czy układ krwiotwórczy

Niedobory dietetyczne składników mineralnych, zwłaszcza tych mniej znanych jak cynk i miedź – które odpowiedzialne są między innymi za ogólną odporność organizmu, odpowiednie funkcjonowanie narządu wzroku czy w przypadku miedzi za układ krwiotwórczy oraz układ kostny - także zdarzają się stosunkowo często. Również w ich przypadku ważne są dawki i wzajemne proporcje, dlatego przyjmowanie gotowego preparatu zawierającego pełen ich zestaw jest sporym ułatwieniem. Warto pamiętać, że niewielki ale długotrwały niedobór właśnie cynku, czy miedzi może prowadzić do przykrych zaburzeń dotykających wielu układów naszego ciała.

Jeśli nie jesteśmy pewni, czy odżywiamy się prawidłowo, a zwłaszcza gdy dręczą nas częste infekcje, zaburzenia gojenia, nawracające zapalenia błon śluzowych czy złe samopoczucie to warto sięgnąć po kompleksowy zestaw witamin i składników mineralnych. Oczywiście po wykluczeniu innych przyczyn tych dolegliwości przez lekarza. Także jeśli nie odczuwamy żadnych nieprawidłowości warto wspomóc nasz organizm składnikami, które są mu potrzebne.

Moc kompleksowych preparatów witaminowo minerałowych

Okres zimy i nadchodzącej wiosny, czasu naturalnych zmian klimatycznych, sprzyja infekcjom i przeziębieniom. Szczególnie, w tym okresie nasze pożywienie jest zubożone, gotowane, przez co pozbawiane niestety składników mineralnych i witamin. Ponadto leki przyjmowane regularnie np. środki antykoncepcyjne, uspakajające czy antybiotyki mogą zaburzać przyswajanie i magazynowanie witamin w organizmie. Warto więc wzmocnić nasz organizm witaminami i składnikami mineralnymi, korzystając także z preparatów wielowitaminowych dostępnych na rynku farmaceutycznym, które kompleksowo dbają o nasze zdrowie, ponieważ w swoim składzie zawierają często ponad 30 witamin i składników mineralnych.

Bezpieczne kompozycje witaminowe

Te kompozycje różnych witamin dobrane są w proporcjach odpowiadających szczególnym potrzebom naszych, różnych przecież, organizmów. Możemy tu znaleźć zestawy uniwersalne, a także dobrane dla dzieci i młodzieży (z uzupełnieniem w zawartość żelaza i wapnia), dla osób aktywnych fizycznie (sportowcy), dla kobiet, dla kobiet w okresie ciąży oraz dla osób starszych. Zaletą przyjmowania witaminowych preparatów złożonych i wzbogaconych w składniki mineralne, jest ułatwienie korzystania z nich – zazwyczaj wystarcza jedna drażetka dziennie, zawierająca właściwe proporcje różnych składników. Taki układ wpływa też korzystnie na lepsze wchłanianie witamin i optymalne wykorzystanie ich przez organizm. Warto tu wspomnieć, że w naszym, często wysoko przetworzonym pożywieniu, zawartość niezbędnych witamin ulega znacznemu obniżeniu w technologicznym procesie przetwarzania.

Do urozmaiconej diety warto zatem dodać preparaty zawierające witaminy i mikroelementy, te niezbędne składniki, których braki odczuwamy szczególnie w zimie. Dostosujmy dobór witaminowych i mineralnych uzupełnień do naszych indywidualnych potrzeb wynikających z wieku, płci i stanu zdrowia. Posłuchajmy w tym względzie rady naszego lekarza lub farmaceuty.

Autor tekstu, Dr n. med. Wanda Stankiewicz, ekspert główny Centrum Informacji o Przeziębieniu i Grypie
Zródło : http://www.biomedical.pl

Warto przeczytać :
Z pewnością zależy Ci na szczęściu i zdrowiu. Dobre samopoczucie, umiejętność zwalczania stresu, czy 100% samozadowolenie z siebie i własnego wyglądu, i zachowania jest niezwykle ważne. Znajdziesz tutaj publikacje, poruszające tą niezwykle ważną dla życia tematykę.
szczegóły :  kliknij tutaj     

 

Zupa odchudzająca

 

Zupa odchudzająca

Dieta-pokuta po świątecznym obżarstwie, która nie tylko pozwala na stracenie zbędnych kilogramów w krótkim czasie ale i na oczyszczenie i odciążenie zmęczonego trawieniem tłustych potraw organizmu.

Podstawą naszej diety tygodnia jest zupa, którą możecie jeść w dowolnych ilościach.

Aby ją przyrządzić potrzebujecie:

• 1 główkę kapusty,
• 6 dużych cebul,
• 2 zielone papryki,
• 2 puszki pomidorów, lub 1 puszkę przecieru pomidorowego
• gałązkę selera naciowego.

Warzywa należy dokładnie umyć, pokroić i ugotować. Dodać kostkę rosołową z kurczaka oraz sól i pieprz do smaku. Zupę można jeść na ciepło i na zimno albo zmiksowaną - jak kto woli i to w nieograniczonych ilościach, za to dokładnie trzeba przestrzegać ilości innych pokarmów przedstawionych w naszym jadłospisie. Ponadto w czasie stosowania tej diety należy zapomnieć o chlebie i napojach gazowanych (nawet typu light).

Dieta ta jest wskazana tylko dla ludzi dorosłych i zdrowych i nie powinno się jej stosować dłużej niż tydzień bez porozumienia z lekarzem.

Przynosi ona szybkie efekty, ale często wywołuje efekt jo-jo, dlatego po jej zakończeniu warto przejść na dietę 1000 kalorii.

W czasie jej stosowania należy koniecznie pamiętać o wypijaniu co najmniej 2 litrów płynów dziennie.

 

Pierwszy dzień

zupa i owoce - wszystkie oprócz bananów

Drugi dzień

zupa i surowe lub gotowane warzywa

Trzeci dzień

zupa, owoce (poza bananami), surowe lub gotowane warzywa

Czwarty dzień

zupa, 3 banany, odtłuszczone mleko

Piąty dzień

zupa, 125-250g gotowanego chudego mięsa wołowego, lub kurczaka (bez skóry), 1-6 świeżych pomidorów

Szósty dzień

zupa, mięso, surowe lub gotowane warzywa

Siódmy dzień

zupa, ciemny ryż, warzywa i świeże soki owocowe

 

Zródło :   http://zdrowie.onet.pl 

 

Warto przeczytać :

Zdrowe odżywianie
Odkryj jak ważne dla Twojego zdrowia i samopoczucia jest prawidłowe, zdrowe odżywianie.
szczegóły : kliknij tutaj

 

Samokontrola Piersi

 

Samokontrola Piersi

 

   Badanie możesz zrobić w szpitalu, przychodni, ruchomym autobusie, w specjalnym ośrodku lub pracowni mammograficznej. Aby mieć pewność najwyższej jakości badania powinnaś skorzystać z pracowni posiadającej akceptację organizacji, która kontroluje jakość badań. Zapytaj, czy w pracowni prowadzą kontrolę jakości.

Co Każda Kobieta Wiedzieć Powinna

Aby mieć zdrowe piersi:

- Poznaj swoje piersi i naucz się je badać. Już od dwudziestego roku życia regularnie, co miesiąć ( najlepiej między 7 a 10 dniem cyklu, liczonym od pierwszego dnia miesiączki ).
- Kobiety karmiące oraz kobiety już nie miesiączkujące, powinny wykonywać regularne badania np.: pierwszego dnia każdego miesiąca.
- Jeśli wykryjesz jakąś zmianę w swojej piersi, zgłoś się do lekarza. Nie każdy guzek jest nowotworem złośliwym - rakiem, ale każdy wymaga oceny lekarskiej.
- Od 30 roku życia - badania przez lekarza raz w roku, nawet gdy nie występują żadne niepokojące zmiany.
- Od 35 roku życia - regularne wykonywanie mammografii. W wieku między 35 a 49 rokiem życia każda kobieta powinna wykonać co najmniej jedno badanie mammograficzne. W wieku 40 - 49 lat mammografia powinna być wykonywana co dwa lata. W wieku 50 - 60 lat mammografię należy wykonywać raz w roku; dopuszcza się badanie po upływie 1,5 roku. Powyżej 60 roku życia mammografie należy wykonywać według zaleceń lekarza ( zwykle co 1,5 roku do 2 lat ).

 

Gdzie można zrobić mammografię?

Badanie możesz zrobić w szpitalu, przychodni, ruchomym autobusie, w specjalnym ośrodku lub pracowni mammograficznej. Aby mieć pewność najwyższej jakości badania powinnaś skorzystać z pracowni posiadającej akceptację organizacji, która kontroluje jakość badań. Zapytaj, czy w pracowni prowadzą kontrolę jakości.

Kto pokrywa koszty mammografii?

W Polsce badania mammograficzne wykonywane w publicznych ( tj. utrzymywanych z budżetu Państwa ) Zakładach Opieki Zdrowotnej są bezpłatne. W innych placówkach badania są cześciowo lub całkowicie płatne.

Aby mieć piękne piersi, zaleca się:

- Zimne natryski, bardzo lekkie masowanie, głaskanie ruchami okrężnymi od dołu ku górze z użyciem kremu
- Wykonywanie specjalnych ćwiczeń, zwiększających ukrwienie piersi i napięcie mieśni tułowia, pływanie szczególnie stylem klasycznym, noszenie dobrze skrojonych biustonoszy z przewiewnego materiału, który podtrzymuje piersi od dołu, aby nie deformować i nie uciskać piesi i tułowia
- po 35 roku życia delikatne wklepywanie kremów regenerujących

Jak badać piersi?

Raz w miesiącu zrób to dla siebie! Nie bój się i zbadaj piersi.

Przed Lustrem

- Unieś ręce do góry, czy nie widzisz zmian w kształcie piersi i kolorze skóry ? Czy skóra nie marszczy się i nie ciągnie?
- To samo samo skontroluj opierając dłonie mocno na biodrach.
- Ściśnij brodawkę. Zobacz czy nie wydziela się z niej płyn.

Pod Prysznicem

- Lewą rękę połóż z tyłu głowy, prawą na lewej piersi. Lekko naciskając trzema środkowymi palcami, zataczaj drobne kółeczka wzdłuż piersi, z góry na dół i z powrotem. To samo zrób z prawą piersią. Sprawdź, czy nie czujesz stwardnienia lub guzka.

Po Kąpieli

- Półóż się. Wsuń poduszkę lub zwinięty ręcznik pod lewy bark, lewą rękę włóż pod głowę. Trzema środkowymi palcami prawej ręki zbadaj lewą pierś, tak jak pod prysznicem. To samo powtórz z prawą piersią.
- Wyjmij rękę spod głowy, połóż wzdłuż tułowia i zbadaj pachy. Sprawdź, czy nie masz powiększonych węzłów chłonnych.

Zaufaj Dłoniom

- Gdy zauważysz coś niepokojącego, idź natychmiast do lekarza.
- 80% zmian w piersiach kobiety wykrywają same lub ich partnerzy.
- Nie każdy guzek jest rakiem.
- Nawet gdy sama nie widzisz niepokojących zmian, kontroluj piersi u lekarza.
- Po ukończeniu 35 roku życia zrób mammografię.
- Rak piersi wczesnie wykryty jest uleczalny, a guz można usunąć zachowując pierś.

Artykuł ze strony www.amazonki.com.pl

Zdobądź prezent w postaci jednej z
500 promocyjnych płyt CD, o zawartości
wartej 632,50 zł
szczegóły :   kliknij tutaj !

 

Grzybica stóp

 

Grzybica stóp

Często zaniedbujemy podstawowe czynności pielęgnacyjne, które pozwalają utrzymać stopy w dobrej kondycji – pedicure, ścieranie zrogowaciałego naskórka i regularne stosowanie preparatów leczniczych i kosmetycznych o właściwościach odświeżających i antybakteryjnych. Aby móc cieszyć się latem zdrowymi, wypielęgnowanymi stopami warto zadbać o nie już teraz.

Grzybica jest zakaźnym, przewlekłym i nawracającym schorzeniem wywołanym przez dermatofity - pasożytujące na skórze, włosach i paznokciach grzyby chorobotwórcze, jak również przez grzyby drożdżopochodne i pleśniowe. Według statystyk z powodu grzybiczych infekcji stóp cierpi co trzeci Polak, a u co piątego zmiany dotyczą również paznokci.

O zakażenie nietrudno – zarazić można się poprzez bezpośredni kontakt z zarodnikami grzybów, występującymi właściwie wszędzie: w wykładzinach, dywanach, meblach, glebie, wilgotnych deskach podłogowych, wolnostojącej wodzie, na skórze i błonach śluzowych innych ludzi. Ich rozwojowi sprzyja wilgoć, ciemność i ciepło, dlatego schorzenie dotyka przede wszystkim osób, które często korzystają z publicznych pływalni, saun, siłowni, wspólnych przebieralni i pryszniców w klubach sportowych, hotelach i zakładach pracy. Szczególnie narażeni na infekcje są ludzie otyli, skarżący się na nadmierną potliwość stóp oraz zmuszeni do noszenia na co dzień obuwia roboczego. Na grzybicę częściej niż inni zapadają również osoby cierpiące na cukrzycę, zaburzenia krążenia obwodowego kończyn dolnych i inne choroby, z którymi wiąże się przejściowe lub przewlekłe upośledzenie odporności organizmu.

W pierwszej fazie choroby skóra na podeszwach stóp lub w przestrzeniach pomiędzy palcami staje się napięta i zaczerwieniona. Nieleczona - zaczyna się łuszczyć, powstają pęknięcia i pęcherze, którym towarzyszy uczucie świądu. Często równolegle pojawia się także grzybica paznokci. Może być następstwem zmian skórnych bądź zaatakować niezależnie od nich. Zainfekowany paznokieć staje się nieprzezroczysty, szarozielony lub żółtawy. Zmianie ulega również jego struktura – płytka może się rozwarstwiać, łuszczyć i nadmiernie pogrubiać.

Leczenie grzybicy jest stosunkowo proste, ale choroba może powracać przez wiele lat. Dlatego wszelkie pojawiające się na skórze stóp zmiany należy jak najszybciej pokazać lekarzowi, który zaleci miejscowe maści czy żele, a w wyjątkowych przypadkach – kurację ogólną. Brak wdrożenia odpowiedniego leczenia może doprowadzić do nieprzyjemnych i bolesnych wtórnych infekcji bakteryjnych, a także do rozprzestrzeniania się grzybicy na ciele i błonach śluzowych zakażonego.

Łatwiej zapobiegać niż leczyć

Choć nadmierna potliwość i grzybica stóp to wyjątkowo nieprzyjemne dolegliwości, stosunkowo łatwo im zapobiec.

Podstawową zasadą jest zachowanie higieny. Stopy trzeba codziennie dokładnie wymyć (unikając jednak mydeł i żeli o działaniu silnie antybakteryjnym, które mogą zaburzać naturalne pH skóry), a po kąpieli starannie osuszyć przestrzenie pomiędzy palcami. Do podręcznej kosmetyczki powinny trafić kremy zmiękczające, zapobiegające rogowaceniu naskórka, a także środki antybakteryjne i przeciwgrzybicze w postaci maści i żeli do codziennego użytku, wykorzystujące lecznicze właściwości naturalnych antyseptyków, takich jak olejek z drzewka herbacianego (np. DERMOFIT firmy Emo-Farm). Pomogą zachować świeżość i uczucie czystości, zneutralizują nieprzyjemny zapach i zmniejszą potliwość, a stosowane regularnie zapewnią skuteczną ochronę przed infekcjami wywoływanymi przez bakterie i grzyby.

Raz w tygodniu stopom można zafundować chwilę relaksu: wymoczyć je w ciepłej wodzie z dodatkiem płynu do kąpieli czy mydła, wykonać delikatny masaż i staranny pedicure, a na noc nasmarować kremem zmiękczającym i nałożyć bawełniane skarpetki. Tak zabezpieczone stopy pozostaną miękkie i delikatne przez cały tydzień.

Aby uniknąć infekcji grzybiczych trzeba przestrzegać kilku prostych zasad: nie pożyczać obuwia, przyrządów do pedicure czy ręczników, a na basen czy siłownię zabierać plastikowe klapki, które później łatwo wymyć i osuszyć – wilgotne stają się bowiem siedliskiem bakterii i grzybów.

Rozwojowi grzybicy sprzyja także nadmierna potliwość stóp, a tej – zbyt ciepłe w stosunku do pory roku, zabudowane obuwie i noszenie skarpet czy rajstop z tkanin syntetycznych.

Dobrze jest zatem zainwestować w buty z prawdziwej skóry czy specjalnych, „oddychających” materiałów i zadbać to, by w naszej garderobie znalazło się przynajmniej klika par skarpet z naturalnych włókien.

Niebagatelne znaczenie ma wygoda butów – te uciskające palce czy piętę nie tylko pogorszą nam samopoczucie, ale mogą też doprowadzić do powstania otarć i uszkodzeń naskórka, które sprzyjają rozwojowi grzybów. Zdecydowanie lepiej jest, gdy nie musimy nosić tego samego obuwia przez klika dni z rzędu, a po przyjściu do pracy zmienimy je na lżejsze i bardziej wygodne.

Olejek z drzewka herbacianego - apteczka i gabinet kosmetyczny w jednym

Lecznicze właściwości Melaleuca alternifolia odkryli przed wiekami australijscy Aborygeni, którzy sproszkowane liście drzewa wykorzystywali w leczeniu skaleczeń, ran, ukąszeń owadów, a także różnorodnych infekcji skóry i błon śluzowych. Swoją popularną nazwę rosnące niemal wyłącznie na obszarze Nowej Południowej Walii drzewko zawdzięcza brytyjskiemu podróżnikowi Jamesowi Cookowi, którego załoga używała naparu z liści jako środka przeciwko szkorbutowi, popijając go jak herbatę. Wydestylowany po raz pierwszy w 1925 roku olejek trafił do powszechnego użytku, a o jego nadzwyczajnych właściwościach rozpisywali się naukowcy jeszcze w latach 20 ubiegłego wieku. Jako skuteczny środek antyseptyczny znalazł się nawet w podręcznych apteczkach żołnierzy armii australijskiej, walczących na frontach drugiej wojny światowej.

Wraz z pojawieniem się w latach 40-tych ubiegłego stulecia antybiotyków, naturalne środki o działaniu odkażającym i antybakteryjnym zeszły na drugi plan. Dopiero moda na niekonwencjonalne i naturalne metody leczenia przywróciła je do łask.

Dziś wyciąg z liści z drzewka herbacianego jest niekwestionowanym liderem wśród olejków aromaterapeutycznych. Jego skuteczność potwierdzają wyniki badań naukowych prowadzonych na całym świecie.

Olejek przyspiesza proces gojenia, wzmacnia odporność, uśmierza ból i ma właściwości dezynfekujące. Działa łagodząco, przeciwgrzybiczo i przeciwzapalnie. W przeciwieństwie do większości dostępnych środków antyseptycznych nie niszczy zdrowej tkanki i ma naturalne właściwości konserwujące. Jest wykorzystywany jako aktywny składnik leków, parafarmaceutyków i kosmetyków stosowanych w leczeniu zmian trądzikowych, oparzeń, ukąszeń owadów, a także infekcji stóp, skóry głowy, błon śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych wywołanych przez bakterie, grzyby i pierwotniaki. W postaci naparów i aromatycznych inhalacji wspomaga walkę z przeziębieniem czy grypą i działa uspokajająco, a jego łagodzące i odkażające właściwości zostały wykorzystane w piankach i żelach do golenia. Dzięki charakterystycznemu zapachowi olejek znalazł zastosowanie w produkcji środków odstraszających owady, a także… ekskluzywnych perfum.

DERMOFIT - naturalny preparat zawierający 5-procentowy wyciąg z olejku z drzewka herbacianego przeznaczony dla osób ze skłonnością do grzybicy oraz nadmiernej potliwości stóp. Łagodzi podrażnienia i zmiany skórne. Stosowany regularnie zapobiega infekcjom, pielęgnuje skórę stóp i paznokcie, neutralizuje nieprzyjemny zapach. Ma estetyczne opakowanie i wygodną w aplikacji formę żelu, nie pozostawia tłustego filmu i szybko się wchłania. W porównaniu z oferowanymi na rynku produktami konkurencyjnymi ma przystępną cenę, a jednocześnie jest produktem najwyższej jakości, przygotowanym na bazie naturalnych składników. DERMOFIT, 30 g e, 9,50 PLN

Emo-Farm jest dynamicznie rozwijającą się polską firmą farmaceutyczną, powstałą z przekształcenia Wytwórni Artykułów Farmaceutycznych i Kosmetycznych „EMO”. Oferuje szeroką gamę preparatów leczniczych, materiałów medycznych i kosmetyków najwyższej jakości, opartych na wykorzystaniu nowoczesnych, naturalnych i syntetycznych składników. Jako pierwszy z polskich producentów firma wprowadziła na rynek produkty w wygodnej formie żelowej. Leki i kosmetyki z logo Emo-Farm są cenione przez konsumentów za ich skuteczność, oryginalne receptury, a także przystępną cenę. Firma pracuje w oparciu o najwyższe standardy nowoczesnej farmacji, medycyny i kosmetologii. Dbałość o wysoką jakość leków gwarantuje międzynarodowy certyfikat GMP.

Zródło :  Informacja prasowa firmy Emo-Farm

Warto przeczytać :
Z pewnością zależy Ci na szczęściu i zdrowiu. Dobre samopoczucie, umiejętność zwalczania stresu, czy 100% samozadowolenie z siebie i własnego wyglądu, i zachowania jest niezwykle ważne. Znajdziesz tutaj publikacje, poruszające tą niezwykle ważną dla życia tematykę.
szczegóły :  kliknij tutaj    

 

Suflet po salzbursku

 

Suflet po salzbursku

 

Składniki :

 

10 białek
7 żółtek
1/8 l mleka
1 łyżeczka masła
50 g cukru pudru
50 g mąki
2 łyżki ulubionej konfitury
2 łyżki soku owocowego
cukier puder do posypania

 

Sposób przygotowania :

 

Ubić sztywną pianę z białek, pod koniec ubijania dodać cukier.
Wymieszać bardzo delikatnie z mąką i żółtkami.
Dno wysmarowanego masłem naczynia wyścielić konfiturą.
Wyłożyć na nią pianę, formując 3 wzgórza.
Włożyć do pieca.
Upieczony suflet posypać cukrem pudrem i polać sokiem owocowym.

 

Smacznego !

 

Zródło : Podróże Kulinarne Roberta Makłowicza 

 

Warto przeczytać :

Zdrowe odżywianie
Odkryj jak ważne dla Twojego zdrowia i samopoczucia jest prawidłowe, zdrowe odżywianie.
szczegóły : kliknij tutaj

Zaparcia – problem z wypróżnianiem

 

Zaparcia – problem z wypróżnianiem

Zaparcia należą do najczęstszych zaburzeń przewody pokarmowego. Na zaparcia cierpi co druga kobieta i co czwarty mężczyzna. Od dawna przyjęło się przeświadczenie, iż należy wypróżniać się raz dziennie. Ale czy jest to standard dla wszystkich? Prawda jest taka, że częstotliwość defekacji (wydalania kału) jest u zdrowych ludzi różna. W chwili obecnej można przyjąć, że normą jest oddawanie kału od trzech razy dziennie do trzech razy w tygodniu.

Czym są zaparcia?

Może to być jeden objaw, jak oddawanie kału rzadziej niż trzy razy na tydzień, ale najczęściej jest to zespół objawów, takich jak: stolec o wzmożonej konsystencji, niepełne wypróżnienie, wzmożone i często bolące parcie, suchość. U chorych, na zaparcia, spotyka się wszystkie te objawy, jednak niekiedy niektóre z nich mogą nie występować, jak również występowanie jednego z nich może już świadczyć o zaparciu.

Niewłaściwa dieta

Mówiąc o przyczynach zaprać, można je podzielić na dwie grupy: przyczyny chorobowe i złe nawyki. Zaczynając od tych drugich (gdyż właśnie przez nasze zaniedbanie zaparcia występują najczęściej) warto na początku przyglądnąć się naszej diecie, ponieważ to od niej bardzo dużo zależy. Pokarmy ciężko strawne, tłuszcze zwierzęce, rafinowane węglowodany, takie jak biała mąka i cukier, długo zalegają w naszych żołądkach i jelitach.

Co należy jeść?

Nasz codzienny jadłospis powinien być bogaty w warzywa, owoce oraz razowe pieczywo, zbożowe otręby, brązowy ryż i razowy makaron – czyli pokarmy zawierające błonnik. Specjaliści uważają, że dla prawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego powinno go być w naszej codziennej diecie od 27-45 gramów – czyli jest to prawie pięć razy mniej niż w przeciętnej diecie Polaka. Błonnik działa jak miotła w przewodzie pokarmowym, usuwając z niego resztki pokarmowe. Zwiększa również objętość stolca i ułatwia jego przechodzenie przez jelita, pochłaniając wodę powoduje zmiękczenie kału i ułatwia jego wydalanie.

Opróżnieniu jelit pomagają takie pokarmy jak: chleb razowy i z otrębami, surowe warzywa i owoce ze skórkami, kasze: gryczana, jęczmienna, produktu z zsiadłego mleka: kefiry, jogurty. Natomiast spowalniają takie pokarmy jak: borówka, czarna herbata, czekolada, białe pieczywo, produkty o lepkiej konsystencji takie jak: kaszki, kleiki, budyń. Pamiętać należy jeszcze o częsty przyjmowaniu płynów – około 2 litrów dziennie, najlepiej wody mineralnej i herbatek ziołowych.

Najlepiej opróżniać się rano

Kolejnym powodem, dla którego tworzą się zaparcia jest poranny pośpiech, związany z ciągłym spieszeniem się do pracy, szkoły. Jelito grube najaktywniejsze jest rano, po przebudzeniu. Bardzo często organizm domaga się opróżnienia, po nocnym trawieniu wcześniej zjedzonych potraw. Niestety, spiesząc się, nie wypróżniając, hamujemy ten naturalny odruch i w ten sposób po pewnym czasie on zanika. W ten oto sposób powstają zaparcia nawykowe, które mogą przejść w przewlekłe. Warto więc wcześniej wstać z łóżka i dłużej przesiedzieć w łazience. Można, przy porannym braku stolca, wypić na noc herbatkę przeczyszczającą z senesem, co ułatwi regularne wypróżnianie. Pamiętać trzeba, iż odstawić ją należy zaraz po tym, jak organizm przyzwyczai się do stałej pory wypróżniania.

Pośpiech, wstyd i skrępowanie

Osoby, które spożywają jedzenie na stojąco i w pośpiechu sami sobie szkodzą. Pokarm jest wtedy niedokładnie pogryziony i przeżuty i wtedy nasz organizm nie radzi sobie z jego trawieniem. Pokarm zalega wtedy w jelitach i nadmiernie fermentuje, co bardzo utrudnia jego transport w jelitach, jak i również jego wypróżnienie. Oprócz pośpiechu ważny jest czynnik psychogenny w postaci wstydu czy skrępowania. Wymienione wcześniej czynniki mają wpływ na funkcjonowanie tzw. wegetatywnego układy nerwowego, regulującego działanie organów wewnętrznych.

Choroby przyczyną zaparć

Wyróżniamy jeszcze zaparcia czynnościowe, czyli spowodowane chorobami systemowymi lub zmianami nowotworowymi. Obok nowotworów przyczyna zaprać mogą być różne choroby, takie jak: cukrzyca, mocznica, schorzenia endokrynologiczne takie jak: niedoczynność tarczycy, przyczyny neurologiczne np.: stwardnienie rozsiane, neopatie. Zaparcie może być też wynikiem chorób metabolicznych przebiegających z hipokalemią, hiperkalcemią, porfirią. Przyczyną mogą też być osłabienie mięśni brzusznych przy chorobach płuc, jak i zmiany w budowie narządów układy pokarmowego. Zaparcia powodują również przyjmowanie niektórych leków. W największym stopniu dotyczy to atropiny i leków mających działanie atropinopodobne, różnych środków narkotycznych, niektórych preparatów przeciwskurczowych, jak i środki uspakajającą oraz leki psychotropowe.

Istnieją w grupie zaparć czynnościowych tak zwane dysfunkcje odruchu odbytniczo-odbytowego. Występuje ono wtedy, gdyż pomimo parcia na stolec nie dochodzi do jednoczasowego rozluźnienia zwieraczy. Efektem jest wzmożone i bolesne nieskuteczne parcie na stolec.

Profilaktyka i leczenie

Bardzo ważna jest profilaktyka, która zmniejsza ryzyko pojawienia się zaprać, jak i również pozwala przejść z ostrych zaparć na przewlekłe. Są to przede wszystkim: odpowiednia dieta, przyjmowanie dużej ilości płynów, prawidłowy rytm snu, wyrobienie nawyku wypróżniania się o tym samym czasie, dostateczna ilość ruchu fizycznego, gimnastyka codzienna, spacery – szczególnie u osób z siedzącą pracą i siedzącym trybem życia.

W przypadku pojawienia się zaprać zaleca się wizytę u lekarza, który jest w stanie dobrze zdiagnozować przyczynę, oraz dobrać odpowiednie leczenie. Również stosowanie środków przeczyszczających bez kontroli lekarza nie jest wskazane.

Zródło :  http://www.biomedical.pl

Zdobądź prezent w postaci jednej z
500 promocyjnych płyt CD, o zawartości
wartej 632,50 zł
szczegóły :   kliknij tutaj !

 

Leczenie nadciśnienia tętniczego

 

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Leczenie nadciśnienia tętniczego ma już długą, bo 50-letnią historię. Jego podstawowym celem jest zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu udaru mózgu, incydentów wieńcowych lub niewydolności serca i w konsekwencji wydłużenie życia chorych poprzez trwałe obniżenie ciśnienia oraz likwidację zaburzeń metabolicznych i hemodynamicznych związanych ze schorzeniem.

W przypadku występowania nadciśnienia łagodnego w pierwszym etapie terapii specjaliści zalecają leczenie niefarmakologiczne, obejmujące w zależności od pacjenta np. zmniejszenie nadwagi, modyfikację diety w celu ograniczenia spożycia tłuszczów zwierzęcych i soli, rezygnację z używek czy zwiększenie aktywności fizycznej.

Tam, gdzie konieczne jest odwołanie się do farmakologii, najczęściej stosuje się leki moczopędne (tzw. diuretyki), beta- i alfa-blokery, inhibitory konwertazy angiotensyny (z ang. Angiotensin Converting Enzyme inhibitors - ACEi), leki blokujące kanały wapniowe (antagoniści wapnia), leki blokujące receptory angiotensyny II (z ang. Angiotensin II Receptor Blockers - ARB). Wszystkie powyższe środki stosowane są w monoterapii (czyli leczeniu pojedynczym, wykorzystującym tylko jeden specyfik) łagodnego i umiarkowanego nadciśnienia tętniczego

Wśród głównych zalet tej metody leczenia wymienia się łatwość stosowania (pojedynczy lek) oraz ograniczone objawy uboczne przy niskich dawkach. Najnowsze zalecenia instytucji i organizacji zajmujących się profilaktyką i leczeniem nadciśnienia tętniczego wskazują jednak, iż u większości pacjentów niezbędne jest podanie dwóch lub więcej umiejętnie dobranych leków hipotensyjnych aby terapia osiągnęła pożądane rezultaty.

Do szczególnie korzystnych połączeń lekowych zaliczono skojarzenia antagonistów receptora AT1 dla angiotensyny II, potocznie określanych mianem sartanów, z preparatami zawierającymi małą dawkę diuretyku, który - zwiększając efekt hipotensyjny drugiego leku - nie wywołuje niekorzystnych działań metabolicznych. Takie połączenie zastosowano w preparacie Co-Diovan®, produkowanym przez firmę Novartis

Leczenie – preparaty złożone

W celu optymalizacji leczenia nadciśnienia tętniczego na rynku pojawiły się tzw. preparaty złożone, w których składzie znajdują się dwie substancje czynne o działaniu hipotensyjnym. Wśród korzyści wynikających z ich stosowania wymienia się wyższą skuteczność preparatu wpływającego jednocześnie na dwa odmienne mechanizmy odpowiedzialne za regulację ciśnienia tętniczego, zwiększenie tolerancji leku przez pacjenta, małe dawki obydwu leków, pozytywny wpływ na regresję powikłań narządowych nadciśnienia (np. przerost mięśnia sercowego) oraz korzystny efekt metaboliczny – można je stosować u chorych na nadciśnienie tętnicze współistniejące z zaburzonym profilem lipidowym lub cukrzycą. Bardzo ważne jest również maksymalne ograniczenie objawów ubocznych leczenia, a także polepszenie współpracy między lekarzem a pacjentem (tzw. compliance) i wynikający z niego fakt zwiększenia odsetka chorych kontynuujących leczenie, często wskutek lepszego postrzegania zaleconego schematu dawkowania (jeden preparat oznacza uproszczenie terapii i małe dawki leków).

Zródło :  http://www.biomedical.pl

Warto przeczytać :
Z pewnością zależy Ci na szczęściu i zdrowiu. Dobre samopoczucie, umiejętność zwalczania stresu, czy 100% samozadowolenie z siebie i własnego wyglądu, i zachowania jest niezwykle ważne. Znajdziesz tutaj publikacje, poruszające tą niezwykle ważną dla życia tematykę.
szczegóły :  kliknij tutaj