Zdrowie i Gotowanie

CZYM JEST IRYDOLOGIA?

Irydologia jest sposobem na bezinwazyjną i szybką ocenę ogólnego
stanu naszego organizmu. Jest swoistą książką chorób. „Jeżeli oko
masz czyste, to i ciało zdrowe” - tak pisze Biblia.
Informatywność irydologii jest dość wysoka. Schorzenia przewlekłe,
odczucia bólowe różnego rodzaju (np. w wyniku wypadku), stany
zapalne naszych organów są widoczne w wyniku badania
irydologicznego.
Według dzisiejszych badań przyjmuje się, że całe nasze ciało pokryte
jest siatką eksteroreceptywnych pól, projekcyjnie związanych
z odpowiednimi organami naszego organizmu. Niektóre z nich mają
dość wysoką informatywność, inne – mniejszą.
Całą sieć projekcyjnych pól można podzielić na odpowiednie
struktury:
- skórne projekcyjne pola według klasycznej chińskie akupunktury
na ciele i twarzy;
- skórne projekcyjne pola na dłoniach i stopach;
- śluzowe językowe projekcyjne pola;
- skórno – śluzowe projekcyjne pola nosa i zatok nosowych;
- skórne uszne projekcyjne pola;
- projekcyjnie pola na tęczówce oka.

W takiej kolejności można wykorzystać wszystkie pola w trakcie
diagnozowania naszego organizmu w sposób niekonwencjonalny.
Najprostszą metodą pośród wszystkich wymienionych jest właśnie
obserwacja projekcyjnych pól tęczówki, ze względu na łatwy do niej
dostęp.
Istota irydodiagnostyki polega na badaniu wrodzonych i adopcyjnie
– troficznych wyjątków i zmian w strukturze, reliefie, kolorystyce
i pigmentacji tęczówki i porównywaniu tych zmian z topograficzną
projekcją organów naszego organizmu na tęczówce.
Irydologia pozwala:
1. Określić podatność całego organizmu i poszczególnych organów
na różnego rodzaju schorzenia.
2. Rozpoznać istniejące kliniczne objawy chorób i dysfunkcję
organów.
3.Ujawnić już powstałe patologiczne zmiany w naszym organizmie.
4. Prześledzić dynamikę patologicznych zmian, również pod
wpływem leczenia.
5. Określić toksyczne zatrucie naszego organizmu i obserwować
proces odtrucia.
Zmiany na tęczówce oka są analizowane za pomocą tak zwanych
map irydologicznych, określających topografię tęczówki. Do dzisiaj
opracowano ponad 30 różnych map topologicznych tęczówki oka.
Wszystkie są podobne w całości, lecz każdy z badaczy dodaje coś
szczególnego, opracowanego w wyniku własnej praktyki. Przy
zestawianiu wszystkich map irydologicznych wykorzystywane są
podstawowe zasady opracowane przez wybitnego lekarza I. Peczely.
Dlaczego irydologia wykorzystywana jest jako metoda badania
naszego organizmu?
1. Metoda jest dość prosta.
2. Absolutna nieszkodliwość.
3. Bardzo wczesne wykrywanie różnego rodzaju patologicznych
zmian w organach.
4.Możliwość obserwacji wszystkich zmian w naszym organizmie
w jednym polu widzenia.
5.Możliwość ustalenia przyczyny – badawczych powiązań rożnego
rodzaju symptomów.
Według dr I. Deck [3] irydologia naucza lekarza badać organizm
w całości, a nie w zakresie poszczególnych organów. Oprócz tego
pozwala określić pierwotne i drugorzędne zmiany w naszym
organizmie, przeprowadzać zróżnicowaną diagnozę.
Irydologia pozwala obserwować przebieg zapobiegawczego leczenia
środkami naturalnymi: homeopatią, akupunkturą, akupresurą,
ziołolecznictwem, oczyszczaniem organizmu (w tym głodówką),
dietoterapią. Pozwala również na określenie schorzeń
przekazywanych genetycznie. Mówiąc o dużych możliwościach
irydologii, chcę podkreślić, że ta metoda nie próbuje zastąpić innych
metod badania, lecz je uzupełnia i wspiera w miarę swoich
możliwości.
Jak każda inna metoda irydologia ma swoje atuty i wady. Na
przykład bezbólowy przebieg choroby nie daje patologicznych
znaków na tęczówce oka. Jest to charakterystyczne np. dla chorób
przewlekłych ( opuchlizny w początkowym stadium, cysty, polipów
itp.). Czasami schorzenia nerek, serca lub innych organów mogą być
niezauważone przy zastosowaniu metod irydologicznych, ponieważ
mają za mało receptorów nerwowych.
Należy również zwrócić szczególną uwagę na tzw. lateralizację
(rozróżnienie ludzi leworęcznych i praworęcznych). Badanie
tęczówki u ludzi leworęcznych wymaga specjalnych metod, o których
napiszę dalej. U ludzi leworęcznych znaki na tęczówce prawego oka
odpowiadają organom po prawej stronie ciała, a tęczówce lewego oka
– lewej stronie. Natomiast u ludzi praworęcznych jest odwrotnie (na
krzyż).
Dodatkowe trudności w trakcie analizy tęczówki mogą napotkać
badacze, którzy nie są oftalmologami. Dotyczy to przypadków
ocznych schorzeń lub ocznych zmian u ludzi starszych (np.
zwyrodnienia), w wyniku których powstają znamiona na tęczówce,
nie związane z odpowiadającymi im organami.
Granice irydologii zakreśla zdrowy rozsądek. Dr R. Bourdiol  pisze na przykład, że nie trzeba analizować tęczówki, aby postawić
diagnozę płaskostopia, wystarczy po prostu spojrzeć na stopy.

Zródło : Sergiusz Karpov i Wiera Chmielewska

Jedz jak Grecy - żyj dłużej

Dieta śródziemnomorska składa się głównie z warzyw, oliwek oraz dużej ilości ryb. Zalecają ją swoim pacjentom szczególnie lekarze kardiolodzy. Wiadomo bowiem, że jej stosowanie zmniejsza ryzyko chorób serca, takich jak choroba niedokrwienna serca czy nadciśnienie tętnicze.

W jednym z ostatnich numerów medycznego czasopisma British Medical Journal opublikowano wyniki dużego badania poświęconego diecie śródziemnomorskiej. Po przeanalizowaniu danych ponad 75 tysięcy pacjentów okazało się, że im skrupulatniej przestrzegamy tej diety, tym większe są szanse na długie życie. Zauważono, że osoby po 60. roku życia stosujące się do zasad diety śródziemnomorskiej żyły średnio o rok dłużej. Naukowcy podkreślają, że właśnie osoby starsze odnoszą najwięcej korzyści ze zmiany diety. Dieta śródziemnomorska opiera się w głównej mierze na owocach oraz warzywach. Tłuszcze roślinne należy zastąpić oliwą z oliwek. W skład tej diety wchodzi także codzienna lampka wina, najlepiej czerwonego. Wpływ tego rodzaju diety na długość życia jest szczególnie wyraźny w Grecji oraz w Hiszpanii. W tych krajach jest to bowiem tradycyjny sposób odżywiania. Watro jednak spróbować i zastąpić schabowego porcją ryby.

Zródło : http://www.zdrowieiuroda.polsat.com.pl

Warto przeczytać :
Z pewnością zależy Ci na szczęściu i zdrowiu. Dobre samopoczucie, umiejętność zwalczania stresu, czy 100% samozadowolenie z siebie i własnego wyglądu, i zachowania jest niezwykle ważne. Znajdziesz tutaj publikacje, poruszające tą niezwykle ważną dla życia tematykę.
szczegóły :  kliknij tutaj   

Zadbane dłonie i paznokcie

Wizytówką pięknej kobiety są zadbane dłonie i paznokcie. Zadbane dłonie to zdrowa, gładka w dotyku i ładnie wyglądająca skóra rąk, poza tym starannie wykonany manicure.

Zarówno dłonie, jak i paznokcie narażone są na co dzień na wiele niekorzystnych czynników. Możemy do nich zaliczyć, m.in.: urazy mechaniczne, kontakt ze środkami chemicznymi lub zbyt częsty kontakt z wodą. W związku z tym powinniśmy bardzo o nie dbać.
Codzienna pielęgnacja dłoni i paznokci jest niezmiernie prosta. Oprócz zabiegów higienicznych: mycia dłoni ciepłą wodą z mydłem, a następnie osuszeniu ich i smarowaniu kremem ochronnym można również raz w miesiącu nakładać maseczki odżywcze, lub stosować zabiegi parafinowe, które wspaniale regenerują dłonie.
Najczęstszym problemem dłoni jest pękanie skóry, spowodowane nadmierną jej suchością. Dolegliwość ta jest spowodowana brakiem witaminy A w organizmie. Aby unikną tego problemu, należy przede wszystkim uzupełnić swoją dietę o produkty bogate w tą witaminę. Natomiast, jeżeli dolegliwość tego typu już się pojawiła, warto smarować dłonie grubą warstwą maści z witaminą A, najlepiej na noc, zakładając dodatkowo bawełniane rękawiczki.

Innym problemem dłoni, dość krępującym jest ich nadmierna wilgotność. Najczęstszą przyczyną tej dolegliwości jest nadpobudliwość nerwowa. Stosowanie preparatów ziołowych od wewnątrz w postaci naparów ziołowych na uspokojenie, np. z melisy może załagodzić wilgotność dłoni.

Najczęstszymi defektami paznokci są: rozdwajanie się paznokci, łamanie, występowanie białych plamek, albo poprzecznych lub podłużnych bruzd.
Wpływ mają na to przede wszystkim niedobory pokarmowe, choroby przemiany materii, schorzenia narządów wewnętrznych, ale także czynniki zewnętrzne, takie jak: wilgoć, temperatura, rodzaj wykonywanej pracy.

Aby wzmocnić płytkę paznokciową warto zastosować specjalne odżywki wzmacniające i regenerujące w postaci lakierów do paznokci. Można również wzmocnić je od wewnątrz, stosując preparaty witaminowe. Skuteczny środkiem na wzmocnienie paznokci jest tran. Już po miesiącu paznokcie staną się mocne i twarde.
Jedną z domowych sposobów poprawiających wygląd paznokci jest moczenie ich w ciepłej oliwie z oliwek.

Zródło : http://www.we-dwoje.pl

Zdobądź prezent w postaci jednej z
500 promocyjnych płyt CD, o zawartości
wartej 632,50 zł
szczegóły :   kliknij tutaj !

WYBRANE CHOROBY REUMATYCZNE

W tym rozdziale opisano niektóre, częściej występujące niż inne, choroby reumatyczne. Informacje przedstawione tu są tylko ogólnymi wiadomościami, które mają na celu pomóc Ci zrozumieć charakter i specyfikę choroby. Nie należy wykorzystywać tych informacji do rozpoznawania schorzenia u siebie - należy pozostawić to specjaliście od tych chorób. Jeśli Twoja choroba nie została tu opisana, o wyjaśnienie poproś lekarza.

Jak już wspomniano, przewlekłych chorób przebiegających z uszkodzeniem stawów jest kilkadziesiąt. W przypadku większości z nich, nieznana jest przyczyna ich powstania. W wielu dominującą rolę odgrywają procesy autoimmunologiczne - takie, w których organizm niszczy swoje własne komórki. Jedne występują znacznie częściej niż inne, niektóre prowadzą do znacznego zniszczenia stawów, inne uszkadzają stawy w niewielkim stopniu. Choroba może dotyczyć głównie stawów, lub zajęcie stawów może być tylko jednym z wielu objawów schorzenia. Warto przybliżyć obraz kilku z nich.

Choroba zwyrodnieniowa stawów i kręgosłupa (osteoartroza)

U wielu osób po 50-60. roku życia rozwija się choroba zwyrodnieniowa stawów i kręgosłupa - powoli rozwijające się, postępujące z wiekiem zniszczenie, zniekształcenie i upośledzenie funkcji stawów na skutek przeciążeń (mikrourazów), jakim stawy są poddawane każdego dnia (szczególnie u osób z nadwagą lub otyłych). Do zniszczenia stawów dochodzi wskutek przewlekłego, przebiegającego z niewielką aktywnością, zapalenia błony maziowej stawu.

Objawy choroby to bóle stawów, ich bolesność w trakcie poruszania się, zmniejszenie zakresu ruchów. Czasem powstają wysięki w stawach i zniekształcenie ich obrysów. Starzenie się organizmu jest najważniejszą przyczyną rozwoju choroby. Zniszczeniu ulega warstwa chrzęstna stawu. Choroba postępuje, doprowadzając - z powodu bólu i ograniczenia ruchomości stawu - do niesprawności ruchowej chorego, wymagającej niejednokrotnie pomocy osób trzecich. Choroba dotyczy zazwyczaj dużych stawów - biodra, kolana, obejmuje stawy rąk i stóp, a także stawy kręgosłupa. Przebiega powoli, w stopniu umiarkowanym, niekiedy prowadząc do konieczności wymiany stawów na ich sztuczne odpowiedniki. Zwyrodnienia poszczególnych stawów noszą swoje nazwy, np. zwyrodnienie kolana - gonartroza, zwyrodnienie biodra - koksartroza. Zwyrodnienie kręgosłupa prowadzi do zniszczenia krążków międzykręgowych (”dysków”) i ich przesuwania, powodując w efekcie przemieszczanie trzonów kręgowych. Wypadnięcie lub tylko przemieszczenie miękkiego wnętrza pierścienia krążka międzykręgowego wywołuje ucisk na nerwy, wychodzące z rdzenia kręgowego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, wywołując przewlekłe bóle kręgosłupa lub rwę kulszową - “lumbago” - promieniujący do nogi nagły, silny ból, z towarzyszącymi często zaburzeniami innego rodzaju, np. w oddawaniu moczu. Jeśli proces dotyczy odcinka szyjnego kręgosłupa - dochodzi do ucisku na naczynia krwionośne, co może powodować zawroty głowy, zaburzenia świadomości, przewlekłe bóle barku, a przepuklina krążka wywołuje ucisk na nerwy, objawiający się bólami promieniującymi do ręki (rwa ramienna).

Reumatoidalne zapalenie stawów

Chorobą przewlekłą, ściśle związaną ze stawami, jest reumatoidalne zapalenie stawów (w skrócie rzs.). W tej chorobie przewlekły proces zapalny jest czynnikiem uszkadzającym stawy. Jest to także choroba zaliczana do grupy chorób autoimmunologicznych. Jest ona chorobą pojawiającą się u osób z predyspozycją genetyczną, chorują na nią znacznie częściej kobiety niż mężczyźni. Szczyt zachorowań przypada na okres od 30 do 60 roku życia. We krwi i płynie stawowym można stwierdzić obecność nieprawidłowych białek, tzw. czynnika reumatologicznego. Choroba może zacząć się w sposób nagły, lub rozwijać się powoli w przeciągu tygodni, miesięcy, lat. Choroba może mieć charakter ciągły, albo przebiegać z większymi lub mniejszymi przerwami. Objawy to bóle i obrzęki stawów rąk, a niejednokrotnie także kolan i stóp. Na początku często występuje gorączka.

Epizody zapaleń stawów prowadzą do ich zniekształceń i uszkodzeń, ograniczenia ich ruchomości, a co za tym idzie - niesprawności fizycznej chorego. Palce ulegają charakterystycznemu zniekształceniu (palce o wyglądzie “łabędziej szyi” i palce “butonierkowate”). Pod skórą mogą występować guzki reumatoidalne, często występują także zmiany w płucach, zmiany zapalne w oczach i zaburzenia czucia w kończynach. Najbardziej dokuczliwymi objawami są osłabienie siły, ograniczenie możliwości poruszania i sztywność stawów. Często występują tez objawy tzw. ogólne - ciągłe zmęczenie, znużenie, brak “energii życiowej”. Nie można przewidzieć, w jaki sposób choroba rozwinie się u chorego, ale wiadomo, że na każde 100 osób, 30 z nich wraca do prawie całkowitego zdrowia w ciągu kilku miesięcy, podczas gdy u pozostałych 70 niezbędne jest stałe podtrzymywanie leczenia.

Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów

Jeśli objawy reumatoidalnego zapalenia stawów występują przed 16. rokiem życia, chorobę określa się jako młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów. Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów charakteryzuje się różnorodnym przebiegiem, ale podobnie jak w reumatoidalnym zapaleniu stawów występuje ból, obrzęk i sztywność poranna stawów, a także ich znaczne zniszczenie i upośledzenie funkcji. Choroba zaczyna się zwykle w wieku dwóch - trzech lat i często ogranicza się tylko do jednego, dwóch lub trzech stawów. Niekiedy dochodzi do zajęcia oczu - stąd potrzebna jest ich częsta kontrola. Czasem dochodzi do szybkiego rozprzestrzenienia się choroby na wiele stawów i do pogorszenia stanu ogólnego i samopoczucia chorego dziecka. Może dojść do zahamowania wzrostu organizmu i zaburzeń w rozwoju płciowym.

Choroba Stilla

Choroba Stilla jest kolejną przewlekłą chorobą stawów, występującą u dzieci. Rozpoczyna się przed piątym rokiem życia. Oprócz zapalenia stawów występuje gorączka, wysypka, świąd skóry i inne. Uszkodzenie stawów u większości chorych dzieci jest nieduże, po liku latach choroby większość dzieci powraca do całkowitego zdrowia. Tylko u niewielkiej części występują ciężkie zmiany narządowe, uszkodzenie stawów i zahamowanie wzrostu. Prawidłowe leczenie dzieci z tą chorobą zmniejsza ryzyko wystąpienia tych powikłań.

Zespół Reitera

Zespół Reitera charakteryzuje się występowaniem trzech objawów: zapaleniem struktur tworzących oko, zapaleniem cewki moczowej (u kobiet także zapalenie dróg rodnych) oraz zapalenie stawów. Występuje znacznie częściej u mężczyzn. Ważną rolę w rozwoju choroby stanowi czynnik genetyczny i przebyte zakażenie bakteryjne - najczęściej układu pokarmowego. U chorych można stwierdzić obecność antygenu HLA-B27 - charakterystycznej struktury, występujących w ścianach komórek organizmu. Chorobie towarzyszy uczucie ciągłego zmęczenia, znużenia, osłabienie, gorączka. Choroba zacząć się może po “banalnej” biegunce i przejść w formę przewlekłą.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa

Chorobą, która dotyczy głównie (choć nie zawsze) stawów jednego rodzaju jest zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK, choroba Bechterewa). Dotyczy ona kręgosłupa, ale u znacznej grupy osób chorych przebiega także z zajęciem innych stawów, głównie kończyn dolnych. U większości chorych jej występowanie związane jest z obecnością antygenu HLA-B27 - charakterystycznej struktury w ścianach komórek organizmu - jest to choroba zaliczana do chorób autoimmunologicznych. Występuje ona siedmiokrotnie częściej u mężczyzn. Zaczyna się przeważnie między 15 a 30 r.ż. Prowadzi do zesztywnienia kręgosłupa w jednej pozycji, czyniąc go niepodatnym na zginanie, co z kolei powoduje ograniczenie ruchomości klatki piersiowej i ból kręgosłupa. Zmiany pojawiają się najpierw w stawach krzyżowo-biodrowych (zlokalizowanych w tylnej części miednicy) - w efekcie czego dochodzi najpierw do bólów krzyża, a następnie do stałego zrostu w tych stawach. Następnymi objawami są: przewlekły (trwający ponad 3 miesiące) ból i sztywność kręgosłupa, objawy te nasilają się w nocy. Wraz z rozwojem choroby, pogłębia się ograniczenie ruchomości kręgosłupa, który sztywnieje w charakterystyczny sposób, dając obraz pochylenia sylwetki do przodu [rysunek 4]. Występują także często: osłabienie, zmęczenie, spadek masy ciała, gorączka. Choroba rozwija się nieprzerwanie, prowadząc powoli do znacznego ograniczenia ruchomości kręgosłupa.

Zmiany stawowe występują także w wielu chorobach reumatycznych, które toczą się w obrębie narządów wewnętrznych, a objęcie stawów procesem zapalnym nie jest głównym objawem - do takich chorób należą układowe choroby tkanki łącznej - toczeń trzewny układowy, zapalenie skórno - mięśniowe, zapalenie wielomięśniowe, twardzina, zespół Sjögrena, przewlekłe zapalenia naczyń (z wyłączeniem zapalenia zakrzepowego żył). Są to choroby autoimmunologiczne, co oznacza walkę organizmu z samym sobą. Poniżej podano opis jednej z nich, przedstawienie wszystkich przekracza ramy tej broszury.

Toczeń trzewny układowy

Toczeń trzewny układowy (w skrócie SLE) jest chorobą z kręgu układowych chorób tkanki łącznej. W chorobie tej dochodzi do zaburzeń w funkcjonowaniu systemu obronnego człowieka - układu immunologicznego. Organizm produkuje specjalne białka, które atakują komórki ciała, a nie białko lub komórki obce (np. bakterie). Objawy są przeróżne, mogą występować niemal w każdym narządzie, czy układzie. Charakterystyczny jest rumień skóry. Najgroźniejszym umiejscowieniem jest układ krwionośny, nerwowy i nerki. Choroba może zacząć się nagle, ale może też rozwijać się powoli. Może przebiegać latami, może też pojawiać się okresowo, może też ustąpić nagle bez przyczyny. Ze względu na mnogość objawów, jakie może prezentować, jej rozpoznanie jest trudne. Zapalenie stawów jest tylko jednym z objawów. Rzadko kiedy dochodzi do ich dużego zniszczenia. Często natomiast dochodzi do uszkodzenia ścięgien i mięśni, co upośledza posługiwanie się np. ręką. Schorzenie występuję częściej u młodych kobiet - ze względu na jego charakter i przyjmowane leki, należy zapytać lekarza, czy nie dostrzega on przeciwwskazań do zajścia w ciążę.

Dna moczanowa

Chorobą, dotyczącą głównie stawów, wywołaną wrodzonym defektem metabolicznym, jest dna moczanowa - choroba polegająca na zapaleniu stawów wywołanym odkładaniem się kryształków moczanu sodu w stawie. Jest uwarunkowana genetycznie, polega na zaburzeniu funkcji niektórych enzymów powodujących rozkład i usuwanie kwasu moczowego z organizmu - substancji pochodzącej z białka zwierzęcego i rozpadu białek organizmu (procesu naturalnego). Brak możliwości eliminacji tego kwasu powoduje jego odkładanie w stawach, co prowadzi do ich zniszczenia, bólu i dysfunkcji. Choroba przebiega napadowo - charakterystyczny jest ostry atak silnego bólu, trwający kila dni, nasilający się nad ranem, w tym czasie występuje także obrzęk, zaczerwienienie, ograniczenie ruchomości stawu. Charakterystyczne jest zajęcie stawów dużego palca u nogi (podagra). Napad nieleczony mija po kilkunastu dniach, ale w miarę upływu czasu nawroty pojawiają się coraz częściej. Po 5-10 latach proces przechodzi w przewlekły, złogi kwasu moczowego odkładają się także w skórze (guzki dnawe).

Gorączka reumatyczna

Przewlekłą chorobą autoimmunologiczną, o znanej przyczynie, przebiegającą z uszkodzeniem stawów, jest gorączka reumatyczna. Choroba rozpoczyna się zakażeniem gardła bakterią - paciorkowcem. Po zakażeniu organizm wytwarza przeciwciała przeciw tej (konkretnej) bakterii, ale białka ściany komórki bakteryjnej są podobne do niektórych białek organizmu - w ten sposób, organizm wytwarzając przeciwciała przeciwko bakteriom, zaczyna wytwarzać przeciwciała przeciwko samemu sobie. Powstałe przeciwciała cały czas “atakują” białka organizmu, nawet wtedy, gdy bakterii już dawno w organizmie nie ma. Jednym z objawów jest zapalenie stawów, ale dochodzi także do zapalenia serca, zniszczenia zastawek serca w późniejszym wieku, pląsawicy, i występowania guzków podskórnych u osób podatnych, Stare powiedzenie lekarskie mówi: “gorączka reumatyczna liże stawy i kąsa serce”. W dobie antybiotykoterapii choroba ta jest na szczęście rzadka.

Fibromialgia

Fibromialgia jest nazywana reumatyzmem mięśniowym. Dotyczy ona w mniejszym stopniu stawów, a bardziej mięśni. Są to uporczywe, przewlekłe bóle stawowo - mięśniowe, występujące głównie u kobiet w okresie menopauzy. Charakterystyczne jest to, że ucisk konkretnych miejsc ciała (przyczepów mięśni) wywołuje silny ból. Dodatkowo występują różne objawy dodatkowe - depresja, lęk, zaburzenia cyklu miesiączkowego, nadwrażliwość na zimno, zaburzenia snu i inne. Choroba może występować samodzielnie, lub towarzyszyć innym schorzeniom.

Inne choroby, w których mogą występować zmiany stawowe, są liczne. Należą do nich: przewlekłe zapalenia jelit, choroby wrodzone chrząstki stawowej (chondroplazje), inne choroby wrodzone i nabyte dotyczące narządu ruchu, porażenie Heine - Medina, skrobiawica, martwice jałowe kości, infekcyjne i reaktywne zapalenia stawów, a także takie choroby jak hemofilia typu A (chorują wyłącznie mężczyźni; jest to uwarunkowany genetycznie brak jednego z czynników krzepnięcia krwi) czy borelioza (choroba wirusowa przenoszona przez kleszcze, charakteryzująca się ciężkim, wieloletnim przebiegiem i zajęciem mózgu, skóry i stawów) i wiele innych chorób, których opis szczegółowy przekracza zakres niniejszych materiałów.

Zródło : http://www.zdrowie.med.pl

Warto przeczytać :
Z pewnością zależy Ci na szczęściu i zdrowiu. Dobre samopoczucie, umiejętność zwalczania stresu, czy 100% samozadowolenie z siebie i własnego wyglądu, i zachowania jest niezwykle ważne. Znajdziesz tutaj publikacje, poruszające tą niezwykle ważną dla życia tematykę.
szczegóły :  kliknij tutaj    

Paznokcie prawdę Ci powiedzą

PAZNOKCIE SĄ WIZYTÓWKĄ KAŻDEGO CZŁOWIEKA. ODZWIERCIEDLAJĄ JEGO CHARAKTER, GUST I WYCZUCIE SMAKU. DLA JEDNYCH JEST TO PASJA, D LA INNYCH ZWYKŁY ELEMENT CIAŁA. JEDNO JEST PEWNE – WARTO O NIE DBAĆ W NALEŻYTY SPOSÓB.

Paznokcie należą do przydatków skóry. Jest to płytka rogowa, która pokrywa końce palców u rąk i stóp. Główną istotą paznokcia jest twarda kreatyna. Jego skład chemiczny jest zbliżony do składu włosa. Przeciętnie paznokcie rosną 0,12 mm na dobę. Jednak jest to uzależnione od wielu czynników.
Na ich wzrost wpływa m.in. wiek, stan zdrowia, jak również pora dnia, ponieważ w czasie dnia paznokcie rosną szybciej niż w nocy. Całkowity odrost paznokci u rąk może potrwać około 150 dni. W przypadku paznokci u nóg proces ten trwa dłużej, gdyż są one grubsze.
Pielęgnacja paznokci była doceniona już w starożytnym Egipcie, gdzie faraon barwił je henną i w ten sposób wyrażał swoją indywidualność. Także i dziś wygląd paznokci, akcent na ich pielęgnację i wyróżnienie jest ważne w codziennym życiu.

CO SZKODZI NASZYM PAZNOKCIOM?

• nieprawidłowe odżywianie się
• wysoka wilgoć
• środki chemiczne takie jak: proszki do prania, płyny do mycia naczyń i czyszczenia powierzchni
• niska lub wysoka temperatura
• promieniowanie słoneczne
• mróz i silny wiatr
• zła pielęgnacja lub jej brak
• brak ochrony dłoni
• acetonowe zmywacze do paznokci.

POKAŻ MI SWOJE PAZNOKCIE, A POWIEM CI…
Zdrowe paznokcie są różowe i gładkie. Ich wygląd potrafi wiele powiedzieć o stanie zdrowia człowieka:

• Jeśli są łamliwe i kruche – prawdopodobnie w organizmie brakuje magnezu i krzemu lub nieprawidłowo o nie dbamy. Główne przyczyny to często używanie acetonowych zmywaczy do paznokci oraz nadmierne moczenie i suszenie rąk.
• Jeśli występują podłużne rowki – jest to objaw niedoboru witamin lub oznaka stanu zapalnego w organizmie. U starszych osób jest to symptom normalny.
• Poprzeczne rowki odzwierciedlają głównie przechodzenie infekcji lub choroby skóry takiej jak łuszczyca. Występują także po ciężkich chorobach zakaźnych. Czasami powstają na skutek zbyt agresywnego wykonywania manicure.
• Rozdwajające się paznokcie – jest to proces oddzielania się części zewnętrznej paznokcia od części łożyskowej. Może świadczyć o zakażeniu grzybiczym albo o nieprawidłowej pielęgnacji.
• W przypadku przerostu płytki paznokciowej możemy wnioskować, iż prawdopodobnie jest to objaw cukrzycy. Płytka paznokciowa traci połysk, staje się brudnobrązowa, szara i żółta. Leczenie chirurgiczne polega na usunięciu paznokcia.
• Jeśli posiadasz białe plamki – są to różnego rodzaju linijne, kropkowate lub nieregularne odbarwienia, które przesuwają się od nasady do brzegu paznokcia. W głównej mierze jest to efekt zaburzeń hormonalnych lub niedoboru wapnia w organizmie. Mogą pojawić się wskutek zbyt mocnego wycinania skórek.
• Jeśli Twoje paznokcie zmieniają zabarwienie – bezpośrednią przyczyną może być styczność ze związkami chemicznymi lub przyjmowanie leków. Blade paznokcie to najczęściej oznaka słabego krążenia krwi. Paznokcie w odcieniu niebieskim to przeważnie efekt toksycznej substancji w organizmie. Z kolei zielonkawe zabarwienie może być spowodowane bakteriami beztlenowymi.
• Zanik płytki paznokciowej – często jest to symptom wrodzony lub nabyty wskutek stanu zapalnego. Początkowo płytka paznokciowa ulega skróceniu a dopiero w skrajnych sytuacjach dochodzi do całkowitej jej utraty.

NAJCZĘSTSZE CHOROBY PŁYTKI PAZNOKCIOWEJ

1. Grzybica
   Na początku schorzenia widoczne są zewnętrzne zmiany na paznokciu: staje się on szarozielony, matowy, łamliwy i kruchy. Występują poprzeczne lub podłużne rowki na paznokciu. Ta najczęstsza choroba powoduje zmiany płytki paznokciowej głównie z powodu pleśni i drożdżaków. Grzybica bardzo łatwo przenosi się na pozostałe paznokcie i jest zaraźliwa. Leczenie jest procesem długotrwałym i wymaga samodyscypliny. We własnym zakresie przyjmuje się doustnie preparaty przeciwgrzybiczne oraz zewnętrznie stosuje się kremy, maści i lakiery. Jeżeli po kilku tygodniach leczenia nie widać wyraźnej poprawy lub gdy grzybica szybko się rozszerza należy udać się do lekarza.
2. Brodawki
   To inaczej kurzajki, które są wywołane przez wirusa brodawczaka ludzkiego. Przeważnie mają postać szarożółtych narośli. Mogą wrastać pod płytkę paznokciową lub występować wokół paznokcia. Wirus powodujący brodawki jest zaraźliwy i przenosi się przez bezpośredni kontakt z nosicielem. Poza tym brodawki można nieświadomie w bardzo prosty sposób przenieść na inne części ciała np. poprzez obgryzanie paznokci. Kurzajki znikają samoistnie, warto jednak w procesie leczenia korzystać z dostępnych w aptekach bez recepty środków, które stosuje się miejscowo na brodawki.
3. Łuszczyca paznokci
   Z reguły towarzyszy łuszczycy całej skóry, ale może występować tylko na paznokciu. Objawia się przez matową, suchą i kruchą płytkę. Na paznokciach widoczne są żółte przebarwienia i liczne wgłębienia. Nie jest chorobą zakaźną, ale niestety widoczną. Leczenie polega na przyjmowaniu doustnie witaminy A, zaś miejscowo stosuje się maści salicylowe i środki dziegciowe. Zaleca się również fototerapię.
4. Drożdżyca
   W początkowej fazie stan zapalny pojawia się w obrębie wału paznokciowego. Wokół paznokcia pojawia się zaczerwieniony i bolesny obrzęk, zaś przy ucisku wypływa wydzielina ropna. Następnie płytka paznokciowa staje się szarobrunatna i bez połysku. Leczenie jest procesem długotrwałym – miejscowo stosuje się leki przeciwgrzybiczne. Należy unikać czynników, które sprzyjają drożdżycy (wilgoć i wysoka temperatura).
5. Zanokcica
   Są to ropne zmiany zapalne wokół paznokcia, które powstają wskutek zakażenia bakteryjnego. Choroba jest bardzo bolesna i często jej przebieg jest ostry. Początkowo występuje zaczerwienienie, później może wytworzyć się pęcherz naskórkowy wraz z treścią ropną. Leczenie polega na przyjmowaniu antybiotyku oraz stosowaniu zewnętrznie okładów z rywanolu, ichtiolu oraz sody. Zdarza się, że zaniedbanie choroby może doprowadzić do chirurgicznego usunięcia płytki paznokciowej.

CZEGO PAZNOKCIE NIE LUBIĄ?
Często kupujemy kremy do twarzy i ciała, zapominając o pielęgnacji dłoni i paznokci. A one niezauważone i osamotnione potrafią odegrać się w najmniej spodziewanym momencie. Warto więc mieć świadomość czynności, które im szkodzą:

• nie obgryzaj paznokci – nie dość, że wygląda to mało estetycznie, to jeszcze znacząco osłabia płytkę paznokciową – jeśli masz taki problem, stosuj gorzkie lakiery i postaraj się kontrolować siebie,
• nie obcinaj ich zbyt krótko – nie tylko sprawi to ból, ale również ułatwi przenikanie bakterii pod paznokieć,
• mróz, zimny wiatr lub promieniowanie słoneczne są równie niebezpieczne – dlatego podczas mrozów kremuj ręce i zakładaj rękawiczki, zaś w lato stosuj kremy z filtrem przeciwsłonecznym,
• po każdorazowym myciu rąk warto wysuszyć je bardzo dokładnie, gdyż wychodząc na dwór z mokrymi rękami wystawiamy je na popękanie,
• częste mycie naczyń, sprzątanie czy pranie ręczne to najpowszechniejsze zagrożenie dla naszych paznokci – koniecznie więc zakładaj rękawiczki – dzięki temu uchronisz dłonie przed środkami czystości.

ODPOWIEDNIA DIETA – ZDROWE PAZNOKCIE
Właściwy sposób odżywiania się jest kluczem do osiągnięcia pięknego wyglądu paznokci. Kiedy dostarczymy im stosownych substancji odżywczych one odwzajemnią się zdrową i estetyczną prezencją:

• witamina A – znajduje się przede wszystkim w nabiale, jajach, tłustych rybach, wątrobie, serach i maśle,
• witaminy z grupy B – zawierają je brokuły, brukselka, papryka, kukurydza, banany, szpinak orzeszki, pestki słonecznika, pszenica,
• witamina H – jej źródłem jest wątróbka, niektóre grzyby (prawdziwki i kurki) oraz drożdże
• magnez – banany, jabłka, kiwi, kokos, morele, marchew, pomidory, ziemniaki, mięso drobiowe, wino
• żelazo – szpinak, orzechy włoskie, jaja, grzyby, fasola, suszone owoce,
• wapń – jabłka, ryby, buraki, kalafior, pszenica, jaja, czosnek, wiśnie, jogurt,
• jod – ryby morskie, małże, ostrygi, mleko
• potas – truskawki, kiwi, ananasy, banany, buraki, kapusta, cebula, cytryna, ogórek, marchew, orzechy włoskie
• krzem – owies, warzywa i owoce.

MANICURE – TO PROSTE!
Wykonanie manicure bardzo często kojarzy nam się z dwugodzinną wizytą u kosmetyczki oraz wysokim rachunkiem. Jednak wcale nie musi tak być! Nie jest to trudne zadanie, a widoczny efekt własnej pracy potrafi być bardzo satysfakcjonujący…
Oto czynności przy samodzielnym wykonywaniu manicure:

1. Przed rozpoczęciem zmywamy pozostałości lakieru zmywaczem bezacetonowym (koniecznie!).
2. Skrócenie paznokci – piłujemy je pilnikiem od boków do środka w jednym kierunku. Nadawany kształt powinien być dostosowany do budowy paznokcia. Pilnik nie może być metalowy, lecz papierowy lub szklany.
3. Zmiękczenie naskórka – w tym celu do pojemnika nalewamy ciepłą wodę z mydłem i moczymy paznokcie przez ok. 15 minut. Jeśli nie mamy zbyt dużo czasu zamiast moczenia w wodzie możemy użyć specjalnego płynu, który nakłada się na paznokieć za pomocą pędzelka (dostępny jest w sklepie kosmetycznym).
4. Ostrożnie podważamy i usuwamy naskórek wokół paznokcia – najlepiej wykonać to drewnianym patyczkiem lub gumową szpatułką – jest to tzw. manicure biologiczny. Tę samą czynność można wykonać używając cążek i z ich pomocą wyciąć naskórek okalający paznokieć.
5. Jeśli chcemy użyć lakieru pamiętajmy, aby paznokieć był odtłuszczony. Można użyć odżywki lub kolorowego lakieru.
6. Po wyschnięciu lakieru warto wetrzeć w skórki preparat pielęgnujący – olejek lub krem. Wciera się je opuszkami kciuka i zatacza kółeczka od nasady po ich końce.

ROZDZIAŁ DLA PAŃ
Wykonanie manicure jest metodą prostą, lecz najbardziej podstawową. Aby nasze paznokcie budziły powszechny zachwyt warto urozmaicić ich wygląd o oryginalne wzorki. Elegancki i jednocześnie łatwy do wykonania jest manicure francuski. Potrzebujemy 2 lakierów: białego i w kolorze delikatnego różu. Białym lakierem malujemy płytkę paznokcia wystającą poza opuszek palca. Aby nałożyć go w linii prostej warto użyć specjalnych szablonów ułatwiających wykonanie końcówki. Po wyschnięciu białego lakieru usuwamy szablon z paznokcia i pokrywamy całość jasnoróżowym lakierem. Aby efekt bieli był bardziej widoczny można dodatkowo od spodu pomalować paznokieć białym ołówkiem.
Poza manicure francuskim występuje szereg innych metod zdobienia paznokci. Pierwszym krokiem, jaki trzeba wykonać, to poddanie się wyobraźni. Pole działania jest tutaj nieograniczone. Sama możesz poeksperymentować lub udać się do profesjonalnej manikiurzystki. Zaproponuje ona nie tylko modne, oryginalne wzorki, ale dobierze je do kształtu twoich paznokci. Można skorzystać także z metody nail-art. Jest to malowanie wzorów lakierami i farbami akrylowymi z wykorzystaniem kolorowych koralików, czy innych oryginalnych ozdób.
W ostatnim czasie dość popularne wśród kobiet są tipsy, czyli sztuczne paznokcie. Są to specjalne białe płytki, które przykleja się na naturalne paznokcie. Są one bardzo wytrzymałe, zaś lakier na nie nałożony trzyma się bardzo długo Nakłada się je w gabinecie kosmetycznym, gdyż do ich założenia używa się specjalną lampę UVA. Tipsy wyglądają bardzo efektownie, ale w codziennych czynnościach potrafią przeszkadzać. Prace domowe należy wykonywać w rękawiczkach ochronnych, gdyż woda może osłabić strukturę tipsa.

A TERAZ PANOWIE
Minęły czasy, kiedy Panowie nie mogli dbać o wygląd swoich paznokci, gdyż było to negatywnie odbierane przez otoczenie. Dziś elegancki mężczyzna po prostu musi mieć zadbanie dłonie i paznokcie, gdyż one są jego wizytówką. Dla Panów są przeznaczone takie zabiegi jak manicure tradycyjny lub biologiczny, zabiegi odżywcze nawilżające dłonie. Dla tych, którzy nie potrafią poradzić sobie z problemem obgryzania paznokci manikiurzystki proponują zabiegi polegające na rekonstrukcji paznokcia. Mężczyźni często korzystają także z zabiegów pielęgnujących stopy. W ofercie znajduje się klasyczny pedicure, masaż stóp czy korekta wrastających paznokci.

Pielęgnacja paznokci – nie jest to ani trudne ani czasochłonne. Wystarczy tylko dobra wola, trochę wyobraźni i zaczynamy! Efektem pracy będzie nie tylko piękny, zdrowy wygląd naszych paznokci, lecz przede wszystkim satysfakcja i wszechobecne westchnienia wokół nas…

Autor: Katarzyna Sosińska
Zródło : http://www.dbamozdrowie.pl

Warto przeczytać :
Z pewnością zależy Ci na szczęściu i zdrowiu. Dobre samopoczucie, umiejętność zwalczania stresu, czy 100% samozadowolenie z siebie i własnego wyglądu, i zachowania jest niezwykle ważne. Znajdziesz tutaj publikacje, poruszające tą niezwykle ważną dla życia tematykę.
szczegóły :  kliknij tutaj     

Spaghetti z orzechami

Składniki:
- 9-10 dag orzechów włoskich
- 10 czarnych oliwek
- 6 dag czerwonej papryczki pimento (ze słoiczka)
- 4 łyżki oliwy
- 5-6 łyżek pietruszki
- 8-10 dużych liści bazylii (jeśli nie ma - trochę więcej pietruszki)
- 2-3 ząbki czosnku
- pół paczki spaghetti
- parmezan do posypania

Sposób przyrządzania:

Posiekać orzechy, oliwki, papryczkę, bazylię i natkę, wszystko to zmieszać, posolić i popieprzyć do smaku. Ugotować spaghetti al dente, czyli żeby było jędrne. W tym czasie drobno pokroić czosnek, rozgrzać oliwę i lekko zezłocić czosnek. Na odcedzone spaghetti wylać oliwę z czosnkiem, jak kto lubi, jeszcze doprawić pieprzem, zamieszać, posypać orzechami, ziołami itp., wymieszać. Podawać natychmiast posypując parmezanem na talerzu.

Smacznego !

Warto przeczytać :

Zdrowe odżywianie
Odkryj jak ważne dla Twojego zdrowia i samopoczucia jest prawidłowe, zdrowe odżywianie.
szczegóły : kliknij tutaj

Przyczyny atopowego zapalenia skóry

Przyczyny wywołujące chorobę i sposób jej powstawania są złożone i niejasne. Ważną rolę odgrywają czynniki genetyczne, odpornościowe oraz środowiskowe.

Pod wpływem alergenów (niezależnie od drogi wniknięcia do organizmu) następuje reakcja obronna objawiająca się stanem zapalnym skóry. AZS często towarzyszą wtórne infekcje bakteryjne, powodowane zazwyczaj przez gronkowca złocistego oraz inne bakterie.

Ciężkie stany atopowego zapalenia skóry zazwyczaj występują na skutek złożenia kilku czynników naraz. Po przekroczeniu pewnej krytycznej granicy nasilenia AZS natępuje coś w rodzaju reakcji łańcuchowej, kiedy jedne problemy powodują powstawanie następnych problemów. Najczęściej są to: infekcja skóry w wyniku błędne koło świądu, drapania oraz podrażnienia.

Jednak podstawowym czynnikiem wyzwalającym chorobę, oraz nie dającym się opanować, jest alergia.

Warto przeczytać :

Agnieszka Kądziołka

Oswoić atopowe zapalenie skóry
szczegóły : kliknij tutaj !

Algi - bogactwo morza

Algi są bogactwem morza. Ze względu na swoje składniki ( makro i mikroelementy, witaminy) posiadają wiele dobroczynnych właściwości. Wykazują się silnym działaniem detoksykacyjnym, oczyszczają organizm z nadmiaru wody i toksyn, pomagają zremineralizować organizm, wzmacniają układ odpornościowy i pobudzają go do naturalnej odnowy. Zabiegi thalasotherapii polecane są szczególnie osobą przemęczonym, przepracowanym, żyjącym w ciągłym stresie. Najlepsze efekty przynosi seria zabiegów ( 6-12 w odstępach czterodniowych). Zawierają dużą ilość chlorofilu, a ten sam w sobie jest chelatorem. Oznacza to, że ma zdolność wprowadzania do naszego organizmu wspaniałych składników odżywczych alg oraz tlenu. Zawierają wszystkie mikroelementy i minerały wody morskiej, mają też przedziwną zdolność gromadzenia ich we własnym wnętrzu. Co ważniejsze, zawierają te substancje w najbardziej przyswajalnej formie. Algi zawierają największą ilość i najwyższą różnorodność minerałów, w porównaniu z innymi roślinami i dlatego są tak cenne. W ich składzie znajdują się aminokwasy, białka, lipidy, witaminy (A, z grupy B oraz C, E) i mikroelementy( wapń, jod, kobalt, cynk, miedź, mangan, magnez, brom, żelazo). Dobroczynne działanie alg na skórę i włosy jest związane z ich działaniem odżywczym i nawilżającym. Poprawiają ukrwienie, przywracają naturalne pH, regulują czynności gruczołów łojowych. Glony są wykorzystywane w preparatach do profilaktyki i leczenia cellulitu, rozstępów, trądziku. Sproszkowane algi stosuje się do okładów, zawijań, kąpieli regenerujących. Algi są znakomicie przyswajane przez tkanki ludzkie, ponieważ skład chemiczny ich plazmy podobny jest do składu plazmy człowieka.

Zródło : http://www.uroda.medserwis.pl

Zdobądź prezent w postaci jednej z
500 promocyjnych płyt CD, o zawartości
wartej 632,50 zł
szczegóły :   kliknij tutaj !