Kuchnie świata - Kuchnia meksykańska
luty 3, 2007
Kuchnie świata - Kuchnia meksykańska
Kuchnia meksykańska - sztuka kulinarna Meksyku i okolic, łącząca tradycje tubylczych Indian i wpływów hiszpańskich konkwistadorów. Opiera się na m. in. kukurydzy i roślinach strączkowych (około 20 różnych gatunkach fasoli), mięsie i ostrych przyprawach (gł. papryce), pomidorach i innych warzywach.
Podstawowym surowcem w przygotowaniu wielu potraw jest Masa lub też masa nixtamalera, rodzaj mączki kukurydzianej, otrzymanej z przemiału ziaren kukurydzy poprzednio moczonych w roztworze zasadowym, przeważnie wodzie wapiennej. Tradycyjnie, indianie meksykańscy moczyli ziarna kukurydzy w lugu wypłukanym z popiołu drzewnego. W kukurydzy poddanej takiemu procesowi kilka waznych aminokwasów, szczególnie lizyna (konieczna w zapobieganiu m.in. pelagra) staje się łatwiej przyswajalnych. Kukurydza poddana takiej obróbce chemicznej ma więc wiekszą wartość odżywczą i charakterystyczny smak, łatwo rozpoznawalny m.in. w plackach tortilla.
Wykorzystanie normalnej mąki kukurydzianej w przepisach na potrawy meksykańskie nie pozwoli więc na pełne odtworzenie charakterystycznych smaków tej kuchni.
Niektóre dania meksykańskie: tortilla, burritos, enchiladas, tacos, nachos, salsa.
Mole poblano z kurczakiem
Składniki:
- 1 kurczak o wadze ok. 2 kg (pokrojony na 8 części)
- natka
- sól
Sos czekoladowy mole poblano:
- po 3-4 papryki chile mulato (w Polsce zamiast tej odmiany można użyć 3-4 suszonych śliwek)
- anchos
- guajillos i pasillas
- smalec lub oliwa do smażenia
- 1 banan
- 5 dag rodzynek
- 1 posiekana cebula
- 1 tortilla (pszenna lub kukurydziana)
- 1/2 kajzerki
- 15 dag uprażonych na suchej patelni migdałów
- 5 dag gorzkiej czekolady (najlepiej 70-proc.)
- 2-3 dag pestek wyjętych ze świeżej papryczki chili i uprażonych na suchej patelni
- 1 łyżeczka czarnego pieprzu
- 1/4 łyżeczki goździków
- 1 łyżeczka uprażonych nasionek kolendry
- 1 łyżeczka anyżu
- 3 szklanki bulionu
- 10 ząbków czosnku
- sól do smaku
Sposób przyrządzania:
Wszystkie papryki ułóż na blasze, piecz 10 minut w temp. 200°C. Uważaj, aby papryki się nie przypaliły. Na niedużej ilości gorącego smalcu lub oliwy usmaż kolejno: banana, rodzynki, cebulę, tortillę i kajzerkę (po usmażeniu każdego składnika przekładaj go do osobnego naczynia, a patelnię wycieraj i rozgrzewaj świeży smalec). Oczyszczonego kurczaka włóż do garnka, zalej 2 litrami wody, dodaj kilka gałązek natki i sól do smaku. Gotuj do miękkości. Wszystkie składniki mole poblano (oprócz papryk) zmiksuj w blenderze. Jeśli uważasz, że sos jest za gęsty, wlej jeszcze trochę bulionu. Gotowy sos przetrzyj przez sitko. Do garnka włóż 2 łyżki smalcu, rozgrzej go. Zmiksuj podpieczone papryki, podsmaż na smalcu na małym ogniu (5 minut). Dodaj do sosu, podgrzewaj 5 minut, stale mieszając. Odmierz 3 szklanki przecedzonego wywaru, w którym gotował się kurczak. Powoli wlewaj do sosu, nie przerywając mieszania. Przypraw do smaku. Do mole włóż kurczaka i mieszając, gotuj 3 minuty. Przed podaniem posyp prażonym sezamem i podawaj z czerwonym ryżem.
Smacznego !
Zródło : Wikipedia , Kulinarny Atlas Świata
Wypróbuj nowe, oryginalne oraz tradycyjne i sprawdzone smaki w Twojej kuchni, aby zadziwić swoich gości. Sekret jak zwykle tkwi w szczegółach i odpowiednim doborze przypraw!
szczegóły : kliknij tutaj !
Powolne jedzenie zapewnia uczucie sytości…..
luty 3, 2007
Powolne jedzenie zapewnia uczucie sytości na dłużej i jest najlepszym sposobem na zgubienie zbędnych kilogramów
Według ostatnich doniesień amerykańskich naukowców powolne jedzenie i nie podjadanie między głównymi posiłkami jest najlepszym sposobem na zgubienie zbędnych kilogramów. Naukowcy przebadali trzydzieści kobiet. Wnioski są jednoznaczne.
Naukowcy w swoich badaniach wykorzystali włoską kuchnię. Poprosili uczestniczki eksperymentu, by jadły przygotowane posiłki na dwa różne sposoby. Pierwszy polegał na powolnym delektowaniu się włoskimi makaronami z sosem pomidorowym. Natomiast drugi sposób polegał na jak najszybszym zjedzeniu tego samego posiłku. Przed każdym obiadem uczestniczki jadły typowe śniadanie zawierające około 400 kcal i na właściwe danie czekały 4 godziny - bez dodatkowego podjadania. Okazało się, że duże znaczenie miał również rozmiar sztućców. Panie, które dostały duże sztućce, w ciągu zaledwie 9 minut pochłaniały około 650 kcal. Tymczasem mniejsze sztućce powodowały, że panie nie tylko jadły wolniej , ale i zdecydowanie mniej.
Według naukowców powolne jedzenie na dłużej zapewnia również uczucie sytości i jest najlepszym sposobem na zgubienie zbędnych kilogramów.
Zródło : Polsat - Zdrowie i Uroda
Z pewnością zależy Ci na szczęściu i zdrowiu. Dobre samopoczucie, umiejętność zwalczania stresu, czy 100% samozadowolenie z siebie i własnego wyglądu, i zachowania jest niezwykle ważne. Znajdziesz tutaj publikacje, poruszające tą niezwykle ważną dla życia tematykę.
szczegóły: kliknij tutaj !
Medytacja – idealny sposób na relaks
luty 3, 2007
Medytacja – idealny sposób na relaks
Medytację z powodzeniem możesz uprawiać w domu o dowolnej porze! Najlepsze są ćwiczenia jogi. Wykonując je, uwalniasz się od codziennego stresu – stajesz się więc szczęśliwsza, piękniejsza i… zgrabniejsza.
Medytacja pomaga złagodzić kobiece dolegliwości, takie jak zespół napięcia przedmiesiączkowego, bolesne miesiączki, a nawet zmniejsza objawy menopauzy. W czasie medytacji ciało znajduje się w stanie głębokiego odprężenia, zwalnia się przemiana materii, normuje rytm serca, ciśnienie krwi, spada poziom cukru i niektórych hormonów we krwi. Ćwicz codziennie – wystarczy 15-30 minut. Do dzieła!
Ćwiczenie 1
Klęknij i usiądź na piętach. Dłonie oprzyj na udach, zamknij oczy. Powoli zaczerpnij powietrza nosem – myśl, że wdychasz dobrą energię. Zatrzymaj je w płucach, licząc do dziesięciu, i wolno wypuść ustami. Po 12 oddechach staniesz się spokojna i zrelaksowana.
Ćwiczenie 2
Spróbuj mantry. To powtarzanie uspokajającego zdania (np. pokonam trudności). Najsłynniejsze mantry to: “Om” - co oznacza “mądrość tanu Buddy” i “Om Mani Padme Hum”, co z kolei można przetłumaczyć jako “Klejnot wiedzy znajduje się w umyśle”. Siądź po turecku. Dłonie połóż na kolanach, tak by kciuki stykały się z palcami wskazującymi. Mantrę powtarzaj monotonnym głosem. Oddychaj powoli. Ćwicz ok. 15 minut.
Ćwiczenie 3
Włącz cichą, uspokajającą muzykę lub kasetę relaksacyjną, np. z szumem wody – ok. 15 zł. Weź metrowy kawałek szerokiej gumy. Usiądź na krześle – nie opieraj się. Plecy wyprostuj, naciągnij gumę na kolano i staraj się ją napiąć – noga powinna być oparta całą stopą o podłogę. Zamknij oczy, przywołaj w pamięci wspomnienia, które sprawiają ci przyjemność, i postaraj się w tej pozycji wytrwać około pięciu minut. Zmień nogę i zrób to samo. Na ostatnie 5 minut obejmij gumą obydwa kolana i wytrwaj w pozycji.
Co zyskujesz?
Dzięki medytacji wszystkie organy wewnętrzne będą dotlenione i dobrze ukrwione, a codzienne napięcia znikną.
- Spokojne i głębokie oddechy dotleniają też skórę, która zyska świeży koloryt.
- Obniża się ciśnienie krwi i poziom hormonów stresu.
- Poprawia się krążenie limfy, co przyspiesza oczyszczanie organizmu z toksyn.
- Usprawnia się praca organów wewnętrznych.
- Poprawia kondycję fizyczną i co ważne – także duchową!
Sylwia Bartczak
Zródło : http://zdrowie.onet.pl
Zobacz : Perfekcyjny wygląd - Kulturystyka i fitness
Czym jest Impotencja
luty 3, 2007
Czym jest Impotencja
Impotencja - dysfunkcja seksualna występująca u mężczyzn, objawiająca się brakiem erekcji lub ejakulacji mimo podniecenia i satysfakcjonującej gry wstępnej (według ICD-10 G52.2 - brak reakcji genitalnej). Występuje najczęściej u mężczyzn powyżej 50 roku życia.
Wyróżnia się kilka przyczyn występowania impotencji:
* podłoże psychiczne
Psychogenna impotencja może wynikać z zahamowania reaktywności seksualnej spowodowanego zgeneralizowanym lękiem przed seksualnością, kompleksami (np. kompleks małego członka), lękiem - przed zapłodnieniem partnerki i niechcianą ciążą lub poczuciem grzechu, zaburzeń rozwoju psychoseksualnego itp. Zazwyczaj w szczególnych okolicznościach (marzenia senne, masturbacja) reakcje genitalne przebiegają prawidłowo.
* podłoże fizyczne
Impotencja somatogenna występuje gdy chory w ogóle nie może osiągnąć erekcji z powodu wieku bądź choroby.
O zaburzeniu można mówić tylko wówczas, gdy trudności współżycia powtarzają się wielokrotnie mimo istnienia dobrej relacji emocjonalnej między partnerami w dłużej trwającym związku. Pojawienie się takich objawów w epizodycznych kontaktach seksualnych, szczególnie gdy towarzyszy im silne napięcie, jest na ogół zjawiskiem normalnym, wynikającym z przeżywanego stresu. Impotencja jest chorobą niezwykle wstydliwą dla mężczyzn, dlatego rzadko udają się do lekarza specjalisty, co jest wielkim błędem, ponieważ obecna medycyna jest w stanie przywrócić choremu erekcję.
Leczenie farmakologiczne
Stosuje się szereg leków, które pozwalają zwalczać większość przypadków impotencji:
* sildenafil (nazwa handlowa Viagra)
* wardenafil (nazwa handlowa Levitra)
* tadalafil (nazwa handlowa Cialis)
* apomorfina (nazwa handlowa Uprima)
Zródło : Wikipedia
Zobacz też : Przedwczesny wytrysk - sposoby likwidacji problemu
Kuchnie świata - Kuchnia litewska
luty 3, 2007
Kuchnie świata - Kuchnia litewska
Kuchnią litewską określamy potrawy i napoje charakterystyczne dla Litwy i kultury jej mieszkańców. Uważa się że jest to kuchnia o niepowtarzalnym stylu, na pograniczu kuchni polskiej i rosyjskiej.
Historia
Od początku osadnictwa na terenach współczesnej Litwy przeważały lasy. Upowszechnienie się rolnictwa we wczesnym średniowieczu spowodowało wzrost spożycia rozmaitych zbóż, zarówno w postaci kasz, jak i wypieków. Litwa jako kraj w przeważającym stopniu rolniczy stała się także jednym z czołowych konsumentów produktów mlecznych, o wiele trudniej dostępnych w Europie zachodniej. Dietę uzupełniały niektóre warzywa (z początku głównie dzikie), a także owoce leśne i grzyby.
Z powodu skomplikowanej historii kuchnia litewska niemal od samego początku była pod wpływem kuchni krajów ościennych, a także kuchni ludów zamieszkujących Wielkie Księstwo Litewskie: ukraińskiej, polskiej, tatarskiej, białoruskiej oraz żydowskiej. Po potopie szwedzkim w XVII wieku produkcja zbóż załamała się, a popularność zyskał przywieziony z Ameryki ziemniak.
Dzięki bliskom kontaktom handlowym z krajami Azji Środkowej cena rozmaitych przypraw na Litwie i w Polsce była wielokrotnie niższa niż w innych częściach Europy, dokąd trzeba je było sprowadzać za pośrednictwem Turcji. Stąd w kuchni litewskiej powszechne użycie przypraw takich jak pieprz, gałka muszkatołowa, kolendra. W powszechnym użyciu były także lokalnie rosnące zioła i przyprawy takie jak mięta czy kminek (dodawany do wielu potraw, od chleba przez zupy aż po suszone i wędzone sery białe). Początkowo, podobnie jak w kuchni polskiej, ostre przyprawy były używane do konserwowania potraw, co nadawało kuchni charakter wyjątkowo pikantny. W XIX wieku upowszechnienie się saletry oraz innych środków służących przechowywaniu zywności spowodowało jej złagodzenie.
Począwszy od XVIII wieku w okresie zaborów kuchnia Litwy znalazła się także pod wpływem kuchni rosyjskiej oraz niemieckiej.
Najbardziej znane potrawy:
* Čeburėkai - czebureki - smażone na głębokim oleju duże “pierogi”, nadziewane farszem. Podawane z gorącą zupą do popicia. Pochodzą z kuchni kaukaskiej.
* Didžkukuliai lub Cepelinai (cepeliny) - “pyzy” lepione z ziemniaków i nadziewane farszem, najczęściej z mięsa z dodatkiem cebuli i przypraw, ale czasem też z innych składników. W północnych rejonach Polski są znane jako kartacze.
* Kastinys - lekkie żmudzkie danie ze śmietany i masła z przyprawami.
* Kibinai - rodzaj dużych pierogów nadziewanych farszem i pieczonych w piekarniku. Danie karaimskie rozpowszechnione głównie na Litwie. Najlepsze kibinai na Litwie zjeść można w Trokach.
* Koldūnai - kołduny litewskie - małe pierogi (zbliżone do polskich uszek) nadziewane surowym farszem i gotowane w zupie, rozpowszechnione na całym terytorium dawnego Wielkiego Księstwa.
* Kugelis (kugiel) - babka ziemniaczana ze skwarkami, zapiekana w piekarniku. Danie przywędrowało na Litwę z kuchni niemieckiej.
* Skilandis (Kindziuk) - tradycyjna wędlina.
* Šaltibarščiai (chłodnik litewski) - zupa na zimno z buraków, ogórków, kwaśnego mleka, śmietany, jajek, koperku. Chętnie spożywana podczas upałów. Podawana z ugotowanymi ziemniakami posypanymi koperkiem.
* Švilpikai - “kopytka”, wyłącznie smażone.
* Vėdarai - kiszka ziemniaczana.
* Žemaičių blynai - bliny żmudzkie - grube placki z ugotowanych ziemniaków, nadziewane mięsem lub grzybami.
* Sery litewskie - białe, żółte, suszone, wędzone, a także słynny ser jabłkowy.
* Wędzone świńskie uszy.
Napoje:
* Trejos devynerios (Trzy dziewiątki- “999″) - nalewka na 27 leczniczych ziołach. Występuje w dwóch odmianach:
o aptecznej - ziołowej nalewki zalecanej na wzmocnienie i oczyszczenie organizmu
o sklepowej - gorzkawo-cierpkiej wódki ziołowej
* Litewskie miody pitne
* Lietuviška gira - kwas chlebowy - orzeźwiający napój wytwarzany z czarnego żytniego chleba.
Pieczeń cielęca po litewsku
Składniki:
- 1.5 kg cielęciny z udźca
- 6-8 ząbków czosnku
- 1 łyżka ostrej musztardy
- 1 szklanka białego wytrawnego wina
- 5 łyżek stopionego i sklarowanego masła
- 1 łyżeczka pieprzu
- sól
- masło do posmarowania brytfanny
Sposób przyrządzania:
Przed pieczeniem możesz naszpikować mięso pokrojoną w cienkie słupki słoninką. Dzięki temu cielęcina będzie znacznie delikatniejsza, wyjątkowo soczysta i krucha
Czosnek przeciśnij przez praskę, wymieszaj z musztardą, pieprzem i solą. Cielęcinę włóż na minutę do wrzącej wody, osusz ściereczką, natrzyj pastą czosnkową. Zawiń w folię aluminiową i wstaw na kilka godzin do lodówki. Następnie zdejmij folię, mięso ułóż w natłuszczonej brytfannie, polej stopionym i sklarowanym masłem. Wlej do brytfanny połowę wina, przykryj. Mięso piecz godzinę i 15 minut w temp. 180 °C. W trakcie pieczenia skrapiaj mięso winem i wypływającym sosem. Przed pokrojeniem odłóż na 15 minut. Możesz podawać na gorąco i na zimno.
Smacznego !
Zródło : Wikipedia , Kulinarny Atlas Świata
Wypróbuj nowe, oryginalne oraz tradycyjne i sprawdzone smaki w Twojej kuchni, aby zadziwić swoich gości. Sekret jak zwykle tkwi w szczegółach i odpowiednim doborze przypraw!
szczegóły : kliknij tutaj !
O sztuce kochania
luty 3, 2007
O sztuce kochania
Być ze sobą w sytuacji intymnej (erotycznej) to sztuka. (Kto nie wierzy - niech wróci do klasycznej lektury, chociażby Owidiusza). Umiejętności “techniczne” i parametry anatomiczne są tutaj mniej ważne. Ale nie można powiedzieć, że w ogóle nieważne, bo to byłaby już przesada - pisze Alina Henzel - Korzeniowska, psycholog, psychoanalityk
Doznawania szczególnej przyjemności i relaksu z faktu bliskości, wzajemnej nagości. To sztuka odsłaniania się również w sensie psychicznym, nawet jeśli to jest tzw. przygodny seks, “bez zobowiązań”.
O satysfakcji seksualnej dwojga osób decyduje wiele czynników. Wymienię kilka dla porządku. Wszystkie są istotne i bezzasadne jest tworzenie jakiegoś ich rankingu ważności.
Doświadczenie seksualne
W pierwszych kontaktach seksualnych partnerzy są zazwyczaj niezdarni, onieśmieleni. Człowiek uczy się siebie w nowej, tajemniczej, ale jakże ekscytującej dla siebie sytuacji. Oswaja się też z drugą osobą. Niestety nie ma prostej zależności, że im więcej kontaktów seksualnych, tym lepsze życie seksualne. Niektórzy ludzie, mimo bogatego życia erotycznego, nie robią w tym zakresie postępu. Ich wzorzec reakcji seksualnych jest niezmienny, ubogi, schematyczny.
Rodzaj znajomości
Zdecydowanie trudniej osiągnąć zadowolenie w przygodnym kontakcie, zwłaszcza gdy ma się niewielkie lub żadne doświadczenie seksualne. Uwaga ta bardziej dotyczy kobiet. Mężczyzna, z racji odmiennego wzorca reakcji seksualnej, łatwiej osiąga zadowolenie, choć ten pogląd ewoluuje. Okazuje się, że coraz więcej mężczyzn uprawiających tzw. seks niezobowiązujący (przygodny) doznaje rozczarowania z powodu własnego zachowania (np. brak erekcji) i braku namiętności ze strony partnerki.
Nie oznacza to, iż satysfakcjonujący seks jest tylko możliwy między osobami, które się dobrze znają i żywią do siebie wielką miłość. Jakże często jest tak, że paradoksalnie właśnie dłuższe bycie ze sobą , np. w związku małżeńskim / partnerskim osłabia osiąganie wysokiego poziomu satysfakcji seksualnej.
Zresztą wyrażanie arbitralnych, radykalnych poglądów w tak subtelnym obszarze jakim jest sfera seksualizmu człowieka jest przede wszystkim szkodliwe edukacyjnie. Po drugie, ilustruje tylko system wartości danego człowieka (tzw. eksperta), który jest skądinąd ważny, lecz niekoniecznie interesujący dla odbiorcy żądnego rzetelnej wiedzy, czyli wieloaspektowego spojrzenia na dane zagadnienie.
Miejsce, w którym dwoje ludzi ma ochotę kochać się lub “uprawiać seks”
Zarówno dla kobiety, jak i mężczyzny jest istotne, aby podczas stosunku czuć się bezpiecznie i swobodnie. Trudno się dziwić parom, które mają kłopot w łóżku, jeśli za ścianą śpią teściowie lub obok w łóżeczku śpi małe dziecko, które co chwilę się budzi, domaga się zauważenia. Łatwo zrozumieć napięcie młodego człowieka będącego w trakcie aktu seksualnego, jeśli obawia się, że za chwilę może wejść do pokoju bez pukania np. ojciec…
Lecz z drugiej strony niezwykle ekscytujące bywa dla wielu par kochanie się w miejscach innych niż łóżko. Tak więc ich życie seksualne “kwitnie” również w przebieralniach, ubikacjach publicznych, przedziałach pociągów, na plażach, ławkach, w biurze na biurku i licho wie gdzie jeszcze. I nic w tym złego, jeśli to stanowi urozmaicenie związku i nie narusza porządku publicznego, czyli nie sieje tak zwanego zgorszenia. Lecz jeśli człowiek całkowicie “wynosi” się z łóżka do miejsc publicznych ze swoją aktywnością seksualną, to prawdopodobieństwo pojawienia się jakiejś dysfunkcji psychoseksualnej zwiększa się.
Zabezpieczenie przed ciążą
Świadomość ryzyka zajścia w ciążę, gdy nie stosuje się środków antykoncepcyjnych - oprócz jakże zawodnego kalendarzyka małżeńskiego i stosunku przerywanego - bywa tak dużym obciążeniem psychicznym, że jest w stanie “zablokować”, nawet na długie lata, doznawanie właściwych reakcji seksualnych. Zjawisko bardziej dotyczy kobiet, bo to one w rezultacie zachodzą w ciążę…
Choroby
Zabezpieczenie przed zarażeniem chorobami przenoszonymi drogą płciową, np: kiła, rzeżączka, wirus opryszczki, wirus HIV, wirus zapalenia wątroby.
Pełna akceptacja własnego ciała ze wszystkimi mankamentami
Kobiety, które zamiast skoncentrować się na przyjemnych doznaniach dotykowych i psychicznych w kontakcie intymnym, myślą o swoich defektach cielesnych (zazwyczaj wyobrażonych) nie mają większych szans na przeżycie orgazmu. U mężczyzny też jest podobna konsekwencja, jeśli za bardzo skoncentruje się na wielkości, kształcie czy też kierunku zakrzywienia penisa. Zamiast czerpać przyjemność z bycia z nagą kobietą, będzie z trwogą myślał o własnym penisie, co może doprowadzić go do klasycznego niepowodzenia - czyli niepełnej erekcji lub jej braku bądź też kłopotów z wytryskiem.
Wpływ wychowania
Wychowania, w którym brali udział rodzice /rodzina i inne instytucje o charakterze edukacyjno - socjalizującym (szkoła, Kościół, media). Proces socjalizacji to przygotowanie człowieka do życia w społeczeństwie. I tak jest w każdej kulturze, w każdym społeczeństwie. Lecz zdarza się, jakże często, iż w tym żmudnym procesie wychowawczym prowadzącym do wyposażenia nas w określone normy, powinności, standardy, zostaje niechcący stłamszona nasza spontaniczność, autonomia osobista, zaufanie do drugiego człowieka. Przykre konsekwencje tego bywają silnie odczuwalne w relacji intymnej w postaci np: lęku przed bliskością, ukrytą (nieświadomą) wrogością do płci przeciwnej, nadmierną koncentracją na fizycznych reakcjach ciała, nieokreślonym lękiem przed seksem lub nadmierną aktywnością w tym zakresie.
Jest wiele jeszcze innych warunków wpływających na udane współżycie seksualne. Nie wszystko tu zostało powiedziane. Zachęcam zatem do wyrażenia własnych poglądów na ten temat. Co zdaniem Państwa ma wpływ na osiąganie satysfakcji seksualnej? Innymi słowy - co utrudnia, a co ułatwia “sztukę kochania”?
Alina Henzel-Korzeniowska - psycholog, psychoanalityk, terapeuta seksuologiczny.
Zródło : http://kobieta.interia.pl
Tutaj możesz dowiedzieć się jak poprawić jakość swojego życia seksualnego.
szczegóły : kliknij tutaj !
Kuchnie świata - Kuchnia turecka
luty 3, 2007
Kuchnie świata - Kuchnia turecka
Kuchnia turecka - to kuchnia pochodząca z terytorium Turcji. Spotyka się tam dania popularne na całym Bliskim Wschodzie takie jak:
* hummus
* falafel
* baba ghanoush
* pilav - pilaf
* kebab (kebap)
Najsłynniejsze danie - kebab (danie z rusztu lub smażone w małych kawałkach) - jest przykładem współczesnej, prostej kuchni tureckiej w stylu fast food. Najczęściej jest to kurczak lub baranina.
Turcy piją bardzo dobrą herbatę, zwaną çay (czyta się: czaj), podawaną w małych szklaneczkach w kształcie tulipanów, bardzo gorącą i słodką. Natomiast kawa, zwana kahve podawana jest na trzy sposoby: słodka sekarli, bez cukru sade i półsłodka orta. Popularne są także soki i napary wiśniowe i jabłkowe. Narodowym napojem Turków jest raki, anyżowa wódka o lekkim smaku lukrecji. Podawana silnie schłodzona i zmieszana pół na pół z wodą staje się koloru mlecznego i nazywana jest “mlekiem lwa”. Kuchnia turecka bogata jest w słodycze takie jak : baklava, kadayifi, helva, lokum i acibadem kurabiyesi (marcepan, uznawany przez wielu za najlepszy na świecie). Popularny jest też ayran - słonawy i dość rzadki jogurt.
Budyń grysikowy
Składniki:
- 9 łyżek cukru
- 9 łyżek kaszy manny
- 1 litr mleka
- 2 łyżki masła
- 2 łyżki wiórków kokosowych
- 1/2 torebki cukru waniliowego
Sposób przyrządzania:
Mleko zagotuj z cukrem. Powoli, ciągle mieszając, wsypuj kaszę mannę. Gdy masa zacznie się gotować i gęstnieć, zdejmij garnek z ognia, dodaj masło, wiórki kokosowe i cukier waniliowy, wymieszaj. Masę wlej do skropionej wodą formy o średnicy 25 cm. Wstaw na 5-6 godzin do lodówki. Pokrój w kosteczkę, przed podaniem posyp cynamonem i posiekanymi orzechami włoskimi.
Smacznego !
Zródło : Wikipedia , Kulinarny Atlas Świata
Wypróbuj nowe, oryginalne oraz tradycyjne i sprawdzone smaki w Twojej kuchni, aby zadziwić swoich gości. Sekret jak zwykle tkwi w szczegółach i odpowiednim doborze przypraw!
szczegóły : kliknij tutaj !
Jak rozpoznać ubytek słuchu?
luty 3, 2007
Jak rozpoznać ubytek słuchu?
Większość ubytków słuchu pojawia się stopniowo, więc często są one trudne do zauważenia. Aby szybko sprawdzić swój słuch, proszę spróbować odpowiedzieć na poniższe pytania.
Jeżeli na więcej niż jedno z nich odpowiedź będzie pozytywna, należy poważnie rozważyć wizytę u specjalisty.
Fundacja Komunikacji Społecznej
Zródło : www.gazeta.pl
Z pewnością zależy Ci na szczęściu i zdrowiu. Dobre samopoczucie, umiejętność zwalczania stresu, czy 100% samozadowolenie z siebie i własnego wyglądu, i zachowania jest niezwykle ważne. Znajdziesz tutaj publikacje, poruszające tą niezwykle ważną dla życia tematykę.
szczegóły: kliknij tutaj !
Kuchnie świata - Kuchnia włoska
luty 3, 2007
Kuchnie świata - Kuchnia włoska
Kuchnia włoska - jedna z dwóch najbardziej popularnych kuchni europejskich obok kuchni francuskiej.
Kuchnia włoska charakteryzuje się użyciem dużej ilości warzyw i przypraw takich jak oregano, parmezan, bazylia i pieprz. W kuchni tej dość powszechnie stosuje się też oliwę, pomidory oraz cebulę i czosnek, a także oliwki. Kuchnia włoska wyspecjalizowała się szczególnie w potrawach mącznych oraz w rybnych i owocach morza.
Kuchnia włoska nie jest jednorodna. Na północy dominuje ryż i polenta, częściej stosuje się masło, na południu przeważa makaron i oliwa. Każdy z 29 regionów oraz wiele miast mają swoje specjaności. Emilia-Romania to ojczyzna tortellini, Sycylia i Siena słyną z deserów, region Valle d’Aosta z fondue, Florencja szczyci się befsztykiem, Bolonia sosem mięsnym (bolognese), a Neapol - pizzą. Wiele potraw takich jak spaghetti, pizza i rissotto stało się bardzo popularne najpierw w USA, a potem razem z “eksportem” kultury amerykańskiej w większości państw przemysłowych, od Korei po Argentynę.
* Najbardziej znane potrawy:
o spaghetti
o pizza
o lasagne
o tortellini
o ravioli
o risotto
o zupa minestrone
o bruschetta
o foccacia
o piada (piadina)
* Najbardziej znane desery:
o lody włoskie
o panna cotta
o tiramisu
o panettone
o pandoro
o cannolo
o granita
* Z serów włoskich najbardziej są znane:
o parmezan
o mozzarella
o gorgonzola
o mascarpone
o ricotta
o pecorino.
Włoskie wina
* Toskania
o Bolgheri, Brunello di Montalcino, Candia dei Colli, Carmignano, Chianti, Colli Apuani, Colli Etruria Centrale, Colline Lucchesi, Elba, Galestro, Scansano, Montalcino, Montecarlo, Montecucco, Monteregio, Montescudaio, Nipozzano, Nobile di Montepulciano, Parrina, Pitigliano, Pomino, Sant’Antimo, Vernaccia di San Gimignano, Valdichiana, Val di Cornia, Valdinievole, Valle di Arbia, Vin Santo
* Apulia
o Aleatico di Puglia, Castel del Monte, Gioia del Colle, Lizzano, Salice Salentino
* Friuli-Wenecja Julijska
o Amarone, Bardolino, Colli Euganei, Conegliano Veneto, Custoza, Ribolla Gialla, Soave, Valdobbiaddene, Tocai
* Kalabria
o Bivongi, Cirò, Lamezia, Donnici, San Vito di Luzzi
* Lacjum
o Est! Est!! Est!!! di Montefiascone, Frascati
* Liguria
o Cinque Terre, Sciacchetra, Rossese di Dolceaqua
* Lombardia
o Franciacorta, Oltrepo Pavese, Cadel Bosco
* Marche
o Verdicchio dei Castelli di Jesi, Rosso Conero, Rosso Piceno
* Piemont
o Alba, Acqui, Asti, Barolo, Barbera, Carema Riserva, Colli Tortonesi, Dolcetto d’Alba, Gattinara, Gavi, Langhe, Monferrato, Nebbiolo, Ovada
* Sardynia
o Cagliari, Monti, Nuragus, Ogliastra
* Sycylia
o Cerasuolo di Vittoria, Contea di Sclafani, Contessa Entellina, Delia Nivolelli, Eloro, Etna, Noto, Pantelleria, Marsala, Menfi, Sambuca di Sicilia
* Umbria
o Orvieto, Torgiano, Grechetto
* Trydent-Górna Adyga
o Caldaro, Trentino Pinot Grigio, Trentino Chardonnay, Trentino Classico, Ter-Idego, Trentino Lagrein, Trentino Kretzer
* Veneto
o Bagnoli di Sopra, Bardolino, Breganze, Colli Berici, Colli Euganei, Gambellara, Garda, Lison Pramaggiore, Montello e Colli Asolani, Piave, Prosecco, Recioto di Soave, Recioto della Valpolicella , Valdadige
Sałatka sycylijska z pomarańczy
Składniki:
- 4 duże pomarańcze (mogą być czerwone)
- 16 dużych zielonych oliwek
- 2 średnie czerwone cebule
- oliwa z oliwek (3-4 łyżki)
- świeżo zmielony czarny pieprz
- sól
Sposób przyrządzania:
Pomarańcze obieramy ze skórki i kroimy w grubą kostkę. Cebule kroimy w cieniutkie talarki i łączymy z pomarańczami i oliwkami. Doprawiamy solą, pieprzem i oliwą. Na zakończenie możemy posypać sałatkę siekanąnatką pietruszki. Zamiast pomarańczy możemy użyć cytryn (sałatka nie będzie za kwaśna, ponieważ sól nieco neutralizuje smak cytryn). W tym wypadku nie zaszkodzi 1 roztarty ząbek czosnku. Zamiast oliwek i cebuli możemy dodać jedną dość drobno pokrojoną (po uprzednim umyciu i osuszeniu) bulwę kopru włoskiego, zwanego inaczej fenkułem. Ponieważ jego delikatny anyżkowy smak silnie pobudza apetyt, tę sałatkę podaje się na przystawkę.
Smacznego !
Zródło : Wikipedia , gazeta .pl
Wypróbuj nowe, oryginalne oraz tradycyjne i sprawdzone smaki w Twojej kuchni, aby zadziwić swoich gości. Sekret jak zwykle tkwi w szczegółach i odpowiednim doborze przypraw!
szczegóły : kliknij tutaj !
Klucz do grypy
luty 3, 2007
Klucz do grypy
Białko hemaglutynina pomaga wirusom grypy w infekowaniu ludzkich lub zwierzęcych komórek. Odgrywa kluczową rolę w rozwoju pandemii grypy - uważają naukowcy amerykańscy.
Zrozumienie mechanizmów odpowiedzialnych za przenoszenie się wirusa grypy między osobnikami różnych gatunków stało się niezwykle ważne, ze względu na zagrożenie pandemią ptasiej grypy. Naukowcy uważają, że może do niej dojść, gdy atakujący ptactwo domowe (i sporadycznie ludzi) wirus H5N1 zmutuje i będzie się przenosił między ludźmi.
Amerykańscy naukowcy z Centrum Kontroli i Prewencji Chorób w Atlancie postanowili przebadać hemaglutyninę reaktywowanego wirusa hiszpanki, odpowiedzialnego za pandemię grypy z 1918 roku. Szacuje się, że liczba ofiar hiszpanki w latach 1918-20 mogła wynieść nawet 50 mln osób.
Jak wykazały niedawne badania, sekwencja genetyczna tego szczepu jest zbliżona do sekwencji wirusa ptasiej grypy H5N1.
Hemaglutynina umożliwia wirusowi grypy zakażanie komórek w drogach oddechowych ludzi i zwierząt, gdyż potrafi rozpoznawać obecne na nich receptory i łączyć się z nimi.
Badacze wprowadzili dwie zmiany w budowie hemaglutyniny wirusa hiszpanki. Charakterystyczne dla wirusa infekującego ssaki dwa aminokwasy podmienili na dwa aminokwasy typowe dla wirusów ptasiej grypy.
Tak zmienionym wirusem zakażali fretki. Zwierzęta te są uważane za dobry model do badań nad przenoszeniem się wirusa grypy między osobnikami danego gatunku, np. między ludźmi.
Okazało się, że wirus hiszpanki z „ptasią” wersją hemaglutyniny powodował u fretek ciężkie objawy grypy. Nie przenosił się jednak na zdrowe fretki, kontaktujące się z zakażonymi zwierzętami.
Zdaniem autorów pracy, wyniki tych badań sugerują, że aby wirus ptasiej grypy zainfekował ludzi i przenosił się między nimi, niezbędne są zmiany w budowie jego hemaglutyniny.
Informację zamieściło pismo „Science”.
Zródło : PAP
Z pewnością zależy Ci na szczęściu i zdrowiu. Dobre samopoczucie, umiejętność zwalczania stresu, czy 100% samozadowolenie z siebie i własnego wyglądu, i zachowania jest niezwykle ważne. Znajdziesz tutaj publikacje, poruszające tą niezwykle ważną dla życia tematykę.
szczegóły: kliknij tutaj !
Kuchnie świata - Kuchnia węgierska
luty 3, 2007
Kuchnie świata - Kuchnia węgierska
Kuchnia węgierska
Kuchnia węgierska. Kuchnia Węgier należy do kuchni środkowoeuropejskich, wyróżnia się jednak pośród nich charakterystycznymi cechami, co w połączeniu z jej wysoką jakością czyni z niej odrębne zjawisko wśród kuchni świata. Najbardziej znaną z tych cech jest obfite używanie jako przyprawy czerwonej papryki w proszku, współcześnie głównie słodkiej.
Warunki naturalne
Umiarkowanie ciepły, dość suchy klimat i żyzność gleb Kotliny Panońskiej zapewnia Węgrom obfitość i znakomitą jakość zbóż i innych produktów rolnych, ogrodniczych i sadowniczych. Wśród upraw owocowych należy zwrócić uwagę na winną latorośl dostarczającą winogron zarówno do bezpośredniej konsumpcji jak i do produkcji wina.
Przepływające przez Węgry rzeki Dunaj i Cisa wraz z dopływami oraz wielkie, ciepłe jezioro Balaton dostarczają doskonałych ryb słodkowodnych. Najsłynniejszą z nich jest balatońska odmiana sandacza zwana fogas. Kuchnia węgierska zna też wyśmienite potrawy z karpia, suma, szczupaka i ryb jesiotrowatych. Obfitość ryb słodkowodnych i brak bezpośredniego dostępu do morza powoduje, że udział ryb morskich i owoców morza w tradycyjnej kuchni węgierskiej jest pomijalny.
Na obszarze obecnego państwa węgierskiego brak wysokich gór i lasów, zwłaszcza iglastych. Jednak historyczny, wielowiekowy związek ze Słowacją zapewniły tradycyjnej kuchni węgierskiej udział dziczyzny i grzybów.
Papryka w kuchni węgierskiej
Powiedzenie mówi, że węgierska gospodyni, kiedy ma przygotować posiłek stawia na stole słoik z papryką i zastanawia się co do niej dodać. Faktycznie, kuchnia węgierska nie ma sobie równych zarówno co do liczby potraw zawierających paprykę, jak i w ilości tej przyprawy dodawanej do jednej potrawy. Typowa ilość mielonej papryki zalecana w przepisach na pörkölt to 200 g (jedna standardowa paczuszka) na 1 — 1,5 kg mięsa. Wbrew panującej w świecie opinii jest to, we współczesnej kuchni węgierskiej, głównie papryka łagodna, a potrawy węgierskie nie są zwykle tak ostre, jak głosi legenda. Kuchnia węgierska zna oczywiście też potrawy bardzo ostre, lecz doprawiane są one zwykle nie papryką w proszku, lecz ostrymi strąkami papryki czereśniowej.
Najważniejsze potrawy
Słynnym daniem, znanym w Polsce jako bogracz lub zupa gulaszowa jest gulyás, gęsta zupa z kawałkami mięsa wołowego, ziemniakami i rodzajem zacierek csipetke przyprawiona obficie papryką, jedzona jako samodzielne danie. Nie należy jej mylić z — równie znanym — gulaszem węgierskim (węg. pörkolt), gęstym mięsnym ragoût z papryką.
Inne dania to:
* halászlé – zupa rybna
* borjúpaprikás – paprykarz cielęcy, podawany często z kluskami
* rántott sajt – ser smażony
* gombapörkölt – gulasz grzybowy
* bográcsgulyás – zupa gulaszowa (węg. gulyás) przygotowywana w żeliwnym kociołku (węg. bogrács) nad paleniskiem; w restauracji podawana natomiast na stół w małym kociołku podgrzewanym od spodu lampką spirytusową. Stąd polska nazwa bogracz.
* tokány – tokań
* lecsó – leczo
* kávé – kawa z ekspresu, zazwyczaj przygotowywana na sposób włoski
* túrós táska – słodka bułeczka nadziewana twarogiem
* gesztenye puree – purée z jadalnych kasztanów z bitą śmietaną
Wina i inne napoje
Cenione były od wieków w Polsce, węgierskie wina takie jak Egri Bikavér (bycza krew z Egeru) i Tokaj. Narodowym napojem jest pálinka, wódka podwójnie pędzona z zacieru owocowego. Najpopularniejsza jest körte pálinka - gruszkówka. Najlepsza barack pálinka (morelowa) pochodzi z okolic Kecskemét.
Popularny jest również likier ziołowy “Unicum”.
Wpływy kuchni węgierskiej
Wyraźna specyfika i atrakcyjność potraw kuchni węgierskiej powoduje, źe ich odmiany i naśladownictwa popularne są w większości kuchni krajów europejskich i w wielu kuchniach świata. Liczne potrawy z dodatkiem papryki nazywane są: po węgiersku (fr. à la hongroise), chociaż w rzeczywistości nie wywodzą się z kuchni węgierskiej. Inne, czego typowymi przykładami są gulasz i leczo nie mają wiele wspólnego ze swymi pierwowzorami.
Bardziej konkretny wpływ wywarła kuchnia węgierska na kuchnie dawnych krajów Monarchii Austro-Węgierskiej, zwłaszcza ościennych i tych, gdzie żyją mniejszości węgierskie — Słowacji, Austrii czy Rumunii. Ten wpływ sięga aż włoskiego Trydentu-Górnej Adygi, w wyniku historycznych związków tego regionu z Austrią.
Piersi z kurczaka a la paprykarz
Składniki:
- 1 spora cebula
- 2 łyżki czerwonej papryki w proszku (węgierskiej!)
- piersi kurczaka na 4 osoby
- 1/2 szklanki bulionu z kury (z kostki)
- trochę białego wytrawnego wina (jeśli jest)
- 1/4-1/3 szklanki śmietanki 30 proc.
- dobry olej
Sposób przyrządzania:
Drobno posiekać cebulę i zeszklić na dużej patelni na małym ogniu 10-15 min, aż będzie bardzo miękka, ale nie brązowa. Dodać paprykę, dusić 2-3 minuty. Piersi rozciąć na filety, lekko zbić między dwiema warstwami folii plastikowej (można użyć torebek). Zwiększyć gaz, podsmażać filety 2-3 min z każdej strony. Kłaść partiami, żeby miały dość miejsca na patelni. Usmażone odkładać na talerz. Do patelni wlać kieliszek wina (doda smaku) i rosół. Gotować 2-3 min, zeskrobując cebulę i sos z patelni. Dolać śmietankę, pogotować 2-3 min, aż sos lekko zgęstnieje. Włożyć filety i wszystko podgrzać. Podawać z ryżem lub kładzionymi kluseczkami.
Smacznego !
Zródło : Wikipedia , gazeta .pl
Wypróbuj nowe, oryginalne oraz tradycyjne i sprawdzone smaki w Twojej kuchni, aby zadziwić swoich gości. Sekret jak zwykle tkwi w szczegółach i odpowiednim doborze przypraw!
szczegóły : kliknij tutaj !
Dewiacje seksualne
luty 3, 2007
Dewiacje seksualne
Wiele kobiet zetknęło się z ekshibicjonistą. Jest to najczęstsza dewiacja. Jednak różnych, dziwnych upodobań seksualnych znamy wiele więcej.
Synonimem dewiacji jest “parafilia” i ten termin jest bardziej oficjalny i w piśmiennictwie zachodnim aktualnie częściej spotykany. Istotą dewiacji jest dążenie do niezwykłego obiektu seksualnego lub sposobu stymulacji seksualnej.
Większość ludzi miewa bardzo różne fantazje erotyczne. Dla rozpoznania dewiacji potrzebne jest preferowanie takiego dewiacyjnego obiektu lub sposobu zaspokajania i przedkładanie go nad powszechnie uznany sposób realizacji potrzeby seksualnej. A więc ekshibicjoniście sprawia większą rozkosz akt obnażania się niż kontakt seksualny z partnerką. Sadystka preferuje upokarzający partnera sposób “kochania się” niż stosunek bez dominacji. Preferowanie nie oznacza realizacji. Do realizacji potrzebny jest proces decyzyjny.
Odpowiadamy za swoje postępowanie niezależnie od stopnia dewiacyjności. Z tego względu duża część dewiacyjnych skłonności realizowana jest jedynie w świecie fantazji. Na zewnątrz jest tylko masturbacja. I bywa do końca życia, że jest to problem jednej osoby. Jest tak wtedy, gdy człowiek idzie przez życie sam. Jeśli uda się mu założyć związek partnerski, to ukrywane nietypowe potrzeby mają wpływ na życie seksualne, które jest wtedy niejako dwutorowe. Zdarza się, że możliwe jest wplecenie dewiacyjnych skłonności w układ partnerski za obustronną akceptacją, nie jest to jednak częsta sytuacja. Zazwyczaj podawanym przykładem jest układ sadysty i masochistki. Rozpatrując różne dewiacje zwracamy uwagę, na ile dana dewiacja utrudnia lub uniemożliwia założenie układu partnerskiego.
Samotność to najczęstsze przeznaczenie osób z dewiacją. Gdy natężenie potrzeby dewiacyjnej przekracza siłę kontroli człowieka, to dochodzi do realizacji tych potrzeb. Zdarza się, że jest to możliwe za akceptacją drugiej osoby (kluby sado-maso) czy przez korzystanie z płatnych usług. Są jednak takie potrzeby, które nie mogą być zrealizowane w sposób społecznie tolerowany, na przykład pedofilia. I tutaj zaczyna się dramat. Albo zwycięża moralność i lęk przed karą i człowiek nie przekracza granic społecznych i prawnych, albo dochodzi do przestępstwa.
Zdarza się, że “ból istnienia” i brak szacunku do siebie popycha dewianta do autodestrukcji, do samobójstwa. Czasami jednak wybór postępowania nie jest wcale tragiczną walką dobra ze złem. Biegli sądowi dużo na ten temat mogą powiedzieć. Należy wyraźnie podkreślić, że tylko niewielka część ludzi z dewiacjami seksualnymi wchodzi w konflikt z normami społecznymi i prawnymi. Dewiacje mają swoją indywidualną dynamikę. U jednych dewiacja szybko postępuje, zajmuje coraz więcej miejsca w psychice, jest coraz silniejsza. A u innych jakby stała w miejscu lub ma przebieg “pulsujący”. Leczenie dewiacji, kiedy doszło już do konfliktu z prawem i stopień uzależnienia od dewiacji oraz utrata kontroli na życiem są już bardzo duże - to trudna sprawa. Właściwym czasem do leczenia jest moment ujawnienia się dewiacji w zachowaniu, kiedy już nie wystarczają fantazje i masturbacja. Problem jest dużo bardziej złożony, niż wielu chciałoby to widzieć.
Dr Jerzy Więznowski, specjalista seksuologii i psychiatrii, Wielkopolskie Centrum Seksuologii w Poznaniu.
Zródło : http://kobieta.interia.pl
Tutaj możesz dowiedzieć się jak poprawić jakość swojego życia seksualnego.
szczegóły : kliknij tutaj !
Cytrusowa sałatka z herbatą miętową i bakaliami
luty 3, 2007
Cytrusowa sałatka z herbatą miętową i bakaliami
Składniki :
- 750 ml wody
- 2 saszetki herbaty Lipton Marocco
- liście mięty
- 3 pomarańcze
- 1 czerwony grejpfrut
- 5 mandarynek
- 1 cytryna zielona
- 6 daktyli
- 6 fig
- 40 g orzechów pinii lub włoskich lub pistacjowych
- 2 łyżki miodu
- 3 łyżki cukru brązowego
LangEffect - Uczymy się słówek przez Internet
Sposób przygotowania :
1. Do dzbanka na herbatę włóż saszetki herbaty, zalej wodą i zostaw na 2 minuty, aby się zaparzyła.
2. Zaparzoną herbatę przelej do szklanek. Przelewaj ją z wysoka cienkim strumykiem, żeby się spieniła. To sposób marokański. Czynność powtórz 3 razy. Saszetki wyrzuć.
3. Do dzbanka włóż liście mięty, cukier brązowy.
4. Herbatę ze szklanek przelej z powrotem do dzbanka. Na końcu dolej do dzbanka przegotowanej, gorącej wody. Zamknij dzbanek na 3-4 minuty.
5. Zrób segmenty z pomarańczy, grejpfruta, limonki i mandarynek i przełóż do miski. (Jeżeli nie pamiętasz jak robiłem segmenty, zajrzyj do mojej książki ,,Po prostu gotuj!”). Sok z cytrusów przelej do miski.
6. Na patelni na wolnym ogniu praż orzechy pinii. Nie używaj tłuszczu.
7. Pokrój figi i daktyle w plasterki. Pamiętaj o wyjęciu pestek z daktyli. Wrzuć całość do cytrusów.
8. Dodaj do miski orzechy pinni, wymieszaj. Usłyszysz jak skwierczą mieszając się z sokiem z cytrusów J
9. Jak herbata ostygnie, wlej ją do miski i dodaj miód.
10. Włóż miskę do lodówki na 10 – 15 minut!
Smacznego !
Autor : Pascal Brodnicki
Orgazm - zadanie do wykonania
luty 3, 2007
Orgazm - zadanie do wykonania
Kiedy mój partner mnie pieści nie potrafię się skupić na tym jak się czuję, tylko wciąż myślę o tym jak najszybciej osiągnąć orgazm… Niestety dochodzę do niego po “ciężkiej pracy”. Chciałam zaznaczyć, że kochamy się codziennie. Teraz nie wiem czy to już rutyna, czy po prostu nie możemy się obejść bez seksu. Podczas gdy mój mężczyzna dotyka mnie w miejscach intymnych takich jak pochwa, nie odczuwam podniecenia, a tym bardziej, że staję się coraz bardziej “zwilżona”. Zaś gdy zaczynamy się kochać …moim celem jest jak najszybsze dojście do orgazmu. Aby mieć orgazm musimy długo się kochać, co czasem sprawia, że i tak nie mam orgazmu (nie wiem, co jest ze mną grane… Może to, że nie potrafię się skupić na tym wspaniałym uczuciu, tylko myślę podczas stosunku o orgazmie, który przychodzi mi z trudem! Podczas seksu czuję się teraz jakbym miała odrobić zadanie, które sobie stawiam na celu, czyli: “uzyskać orgazm i sprawić, aby partner miał orgazm”. Proszę o radę, co mam zmienić i nad czym popracować, aby seks nie był tylko “zadaniem do wykonania”, ale również przyjemnością. Marzena777
LangEffect - Uczymy się słówek przez Internet
Zadaniowe nastawienie do seksualności pod hasłem “uzyskać orgazm i sprawić, aby partner miał orgazm” musi wykreować problemy. Współżycie przestaje być radosną zabawa we dwoje. Jeżeli jesteś spięta jak na egzaminie, nie masz żadnych szans na szybkie osiągnięcie upragnionego celu, jakim jest przeżycie orgazmu. Trudno o ocenę, z czego wynika taka reakcja: z ogólnego nastawienia do seksualności, czy też jest wpływu partnera. Na zdolność orgastyczną kobiety wpływa ocena atrakcyjności partnera seksualnego. Partnerzy zbytnio podporządkowani, lekceważeni, pozbawieni autorytetu, postrzegani jako niemęscy, słabi, bez zainteresowań, nijacy, bladzi w kontaktach towarzyskich oceniani są negatywnie. Zwłaszcza, jeżeli w psychice kobiety zalegają negatywne uczucia wobec ojca, a u kobiety można rozpoznać osobowość z przewagą dominacji cech męskich.
Fascynacja partnerem, który jest w “typie” danej kobiety, ułatwia zdolność do osiągania orgazmu. Osoba partnera potrafi również indukować u kobiety różne formy reaktywności seksualnej – czas reakcji, typ przeżyć. W obecności jednego partnera dana kobieta szybko podnieca się, dochodzi do orgazmu, w przypadku innego ta sama kobieta będzie rozbudzać się wolno. Jedni mężczyźni wyzwalają dużą zmysłowość, inni tkliwość i rozczulenie, a jeszcze inni opiekuńczość lub podporządkowanie się kobiety. Jeżeli poprzedni partner przyzwyczaił kobietę (nauczył i uwarunkował) do określonego typu pieszczot, stylu reakcji seksualnych, poziomu przeżywania zmysłowego i psychicznego wówczas, może się okazać, że u części kobiet powstałe uwarunkowania są trwałe i niezmienne. Tylko odtworzenie przez nowego partnera pewnego uporządkowanego stereotypu pobudzania, np.; pieszczot oralno–genitalne, dłuższa stymulacja łechtaczki może doprowadzić do orgazmu. Uwarunkowania wyniesione z poprzednich związków lub równoległych, których kobieta z różnych powodów nie ujawnia partnerowi (wstyd, lęk przed ujawnieniem innych partnerów lub upodobań) stają się niezbędne do osiągania satysfakcji.
Kobiety są zróżnicowane pod względem typów pobudzania prowadzącego do orgazmu. U około 70% kobiet stymulacja łechtaczki jest warunkiem koniecznym dla przeżycia orgazmu. Być może w tym tkwi tajemnica, Twojego zbyt długiego dochodzenia do orgazmu. Partner skupia się na stymulacji pochwy (z której pobudzenia odczuwasz słabiej), a powinien skoncentrować się na pobudzaniu łechtaczki.
Nie nastawiaj się na orgazm, lecz na wspólne przeżywanie przyjemności płynącej z kontaktów seksualnych. Pośpiech i niecierpliwość są złymi doradcami.
Dr Andrzej Depko
Zródło : http://zdrowie.onet.pl
Tutaj możesz dowiedzieć się jak poprawić jakość swojego życia seksualnego.
szczegóły : kliknij tutaj !
Zakaz zgodny z duchem czasu
luty 3, 2007
Zakaz zgodny z duchem czasu
We Francji zaczyna obowiązywać zakaz palenia tytoniu w miejscach publicznych. A wraz z nim otwiera się dyskusja: czy nowa polityka nie oznacza napiętnowania palaczy? I czy nie jest odgórnym działaniem państwa ograniczającym wolność obywateli?
LangEffect - Uczymy się słówek przez Internet
Na te trudne pytania próbuje odpowiedzieć psychiatra specjalizujący się w uzależnieniach Philippe-Jean Parquet.
Le Monde: W jaki sposób zakaz palenia w miejscach publicznych obowiązujący we Francji od 1 lutego wpisuje się w historię walki z uzależnieniem od tytoniu?
Philippe-Jean Parquet: Walka z paleniem papierosów przez bardzo długo ograniczała się do prób zminimalizowania strat. W latach 70. starano się zredukować szkodliwość palenia wprowadzając coraz ostrzejsze normy dotyczące zawartości w papierosach substancji trujących. Następnie usiłowano zmniejszyć popyt wprowadzając zakaz sprzedaży papierosów nieletnim i podwyższając ceny. Jeszcze później postawiono na informowanie społeczeństwa o szkodliwych skutkach palenia prowadząc kampanie edukacyjne i prewencyjne oraz umieszczając na paczkach papierosów napisy ostrzegawcze. Wszystkie te akcje były przeprowadzane z myślą o tym, by obywatele mieli możliwość wolnego wyboru – państwo założyło, że konsumenci są ludźmi odpowiedzialnymi.
Pojęcie uzależnienia pojawiło się dopiero w latach 90. To wtedy tytoń trafił na listę produktów silnie uzależniających. Palaczom zaproponowano substytuty tytoniu oraz programy pomocy w wyjściu z nałogu. Zaczęło upowszechniać się przekonanie, że palenie nie idzie w parze ze zdrowiem: innymi słowy, “lepiej obyć się bez papierosów”.
A co pan powie o najnowszej polityce?
Dziś znajdujemy się w nieco innej sytuacji będącej następstwem pojawienia się pojęcia biernego palenia. Naukowe zdefiniowanie szkodliwego wpływu dymu papierosowego na osoby postronne przebywające w towarzystwie palaczy – fakt dość nowy – pociągnęło za sobą politykę skoncentrowaną nie tylko na samym palącym, ale również na jego otoczeniu. Stąd wziął się zakaz palenia w miejscach publicznych, wprowadzony po to właśnie, by chronić niepalących. Ta polityka wydaje się o tyle uzasadniona, że zapewnia ochronę wszystkim obywatelom, a to jest przecież jedną z podstawowych funkcji państwa jako instytucji.
Czy nie wiąże się z nią ryzyko napiętnowania palaczy?
Problem w tym, jak traktować zakaz z etycznego punktu widzenia. Nowa polityka inspirację czerpie z postawy anglosaskiej eksponującej ideę “czystości”. W tym ujęciu palacz jest osobą nieodpowiedzialną, mogącą zaszkodzić drugiemu – to ktoś w rodzaju “zdrowotnego przestępcy”.
Nie sądzę jednak, by we Francji odczytywano zakaz w ten sposób. Mimo wysiłków niektórych ajatollahów walki z paleniem nie powinien on prowadzić do napiętnowania palaczy. Nowe prawo ma za to propagować postawę obywatelską i ideę poszanowania bliźniego. Zakaz palenia w miejscach publicznych zobowiąże Francuzów do troski o zdrowie swego otoczenia: edukacja zdrowotna powinna iść w parze z edukacją obywatelską.
Czy zakaz palenia w miejscach publicznych może być skutecznym sposobem walki z nałogiem?
Z pewnością tak, utrudnia bowiem dostęp konsumentów do produktu kładąc równocześnie nacisk na negatywne aspekty samego palenia. W tych okolicznościach w palaczach rodzi się swoiste uczucie moralnego skrępowania: może ono wpłynąć na ich zachowanie i skłonić do rzucenia tytoniu. Zakaz może doprowadzić też do spadku spożycia go, nawet w sytuacji, gdy część społeczeństwa pozostanie przy nałogu. Oczywiście trzeba też liczyć się z ewentualnością, że nowe prawo, odczytane mimo wszystko przez palaczy jako napiętnowanie, może wywoływać sprzeciw i bunt.
Czy wraz z wprowadzeniem zakazu palenia w miejscach publicznych mamy do czynienia z triumfem higieny życia?
Mówiąc o takiej higienie można by odnieść wrażenie, że niewielka grupa przywódców odgórnie narzuca społeczeństwu reguły właściwego postępowania. A tak oczywiście nie jest. Z drugiej strony nowa polityka antynikotynowa zmusi ludzi do pewnego rodzaju konformizmu, który ma z pewnością swoje uzasadnienie, ale wymaga zbadania i uwzględnienia w przyszłości.
Źródło: Le Monde
Warto przeczytać :
„Jak ograniczyć palenie… A może nawet rzucić?”
Bez tortur, cierpienia i wypowiadania wojny całemu światu, bez tycia, obgryzionych paznokci i bezsennych nocy
szczegóły : kliknij tutaj !
