Choroby zapalne jelita grubego

Wspomnę tutaj o dwóch paskudnych chorobach: zapalenie jelita grubego (choroba Crohna) i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, ponieważ te choroby występują głównie u ludzi młodych 15-25 lat.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego zaczyna się najczęściej w odbytnicy, a potem atakuje okrężnicę. Chorobę poznasz po bólach i stolcu z domieszką śluzu, krwi i ropy. Dolegliwość może trwać latami.

Często nie ma innego wyjścia i trzeba wyciąć część jelita grubego, gdy grozi jego przedziurawienie.

Ostre stany zapalne jelita grubego uznaje się za stan przedrakowy. Chyba sam rozumiesz, że wtedy żartów już nie ma.

Dwie najgroźniejsze choroby

W tym rozdziale omówię pokrótce dla Twojej wiedzy przypadki chorobowe polipów oraz raka jelita grubego. O ile mogłeś z braku czasu odpuścić sobie czytanie wcześniejszych rozdziałów, to tym razem zrób wszystko, aby poniższy tekst koniecznie przeczytać.

W celu łatwiejszego podjęcia decyzji o przeczytaniu tego fragmentu książki pozwolę sobie zadać Ci kilka ważnych pytań.

Ile byś dał, aby mieć pewność, że nic Ci nie grozi ze strony raka jelita grubego?

Jak cenna może okazać się dla Ciebie choćby jedna informacja, która pozwoli Ci uświadomić sobie śmiertelne zagrożenie, które właśnie na Ciebie czyha?

Co jesteś gotów zrobić dla swojego zdrowia, gdy już wiesz o istnieniu choroby, którą dotychczas lekceważyłeś lub jej perfidności nie znałeś?

Jakby to było, gdybyś nadal bagatelizował istnienie zabójcy chcącego metodycznie zabić Ciebie lub kogoś z Twoich bliskich?

Pomyśl spokojnie przez chwilę o takich sytuacjach jak poniżej.

1. Oto zamiast wyjechać na długo oczekiwany i zaplanowany w najdrobniejszych szczegółach urlop, musisz stawić się do szpitala, bo diagnoza jest nieubłagana: masz raka jelita grubego.

2. Oto zamiast cieszyć się przygotowaniami do ślubu córki, co najwyżej cieszysz się okazją dostania się do chirurga, o którym krąży opinia, że ma „dobrą rękę” do raka.

3. Oto zamiast myśleć o tym, jaki prezent kupić wnuczce na Pierwszą Komunię, siedzisz zasępiony i oczekujesz na wynik badania histopatologicznego Twojego wycinka jelita.

Przecież wiesz, że nie ma dla Ciebie prawie żadnej nadziei – większość nowotworów jelita grubego jest
złośliwych.

4. Oto zamiast wyjechać z sąsiadem na ryby, wybierasz się na jego pogrzeb – nie przeżył operacji wycięcia raka jelita grubego, bo Ty mu wcześniej nie powiedziałeś, że powinien się przebadać.

Te głupie parę miesięcy zadecydowały o jego i Twoim losie. Jak teraz spojrzysz na siebie w lustrze, bo nie
wysłałeś sąsiadowi maila? Wtedy się wstydziłeś, a co teraz?

5. Oto siedzisz przed komputerem tępo wpatrując się w monitor, gdzie otworzył Ci się plik „Kod raka”. Teraz masz wreszcie czas go przeczytać, ale i tak nie możesz zrozumieć ani słowa.

Co najwyżej gapisz się bez zrozumienia w rysunki, bo wciąż zza drzwi słyszysz szloch matki i ciężki oddech
śmiertelnie chorego ojca.

Jednocześnie przez zaciśnięte gardło usiłujesz wykrztusić słowa: „Tato przebacz, że Cię nie poinformowałem”.

Na szczęście to są tylko hipotetyczne sytuacje, ale wyobraź sobie przez moment, jakbyś się czuł, gdyby one nagle i niespodziewanie dotyczyły Ciebie.

Powiedz mi szczerze, ile byś dał, aby ich uniknąć: sto, dwieście, pięćset, tysiąc, pięć tysięcy, dziesięć tysięcy złotych? Może w takiej sytuacji cena w ogóle dla Ciebie nie gra roli?

Doprawdy, nadal uważasz, że nie warto poświęcić ani chwili Twojego cennego czasu na przeczytanie tej części książki, bo masz tyle ważnych spraw do załatwienia, a rak jelita grubego to w gruncie rzeczy taka abstrakcyjna sprawa.

Czyżby?

Przyznaj się, że gdyby jednak Tobie zdarzyło się takie nieszczęście, to byłbyś tak przybity, że godzinami nic byś nie robił. Wtedy miałbyś na to czas! Po prostu nie byłbyś zdolny do wykonywania czegokolwiek, bo wszystkie Twoje myśli krążyłyby wokół sprawy raka.

Nie mam racji?

Nie daj Boże, aby Ciebie to spotkało, ale może zdarzyć się, że masz już raka jelita grubego. Nic nie czujesz, bo nie daje żadnych dolegliwości. Jeszcze!!!

Powiem brutalnie, że mimo wszystko powinieneś się w tej sytuacji cieszyć. Posłuchaj, zamiast panikować!!!

Doprawdy masz szczęście, gdyż wykrycie raka jelita grubego we wczesnej fazie, kiedy można go skutecznie
usunąć, daje Ci prawie 100% gwarancję wyleczenia!!!

Autor : Dorota Augustyniak – Madejska, Zbigniew Kudelski, Jerzy Kostowski
Zródło : Artykuł jest fragmentem ebooka “Kod raka”

Jak skończyć z problemami jelitowymi?

Otyłość brzuszna

Otyłość brzuszna – zwana inaczej “otyłością centralną”, “otyłością typu jabłko”, “otyłością trzewną”. Jest częściej spotykana u mężczyzn niż u kobiet. Jej powikłaniami mogą być: cukrzyca, choroby układu krążenia, choroba wieńcowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze. Otyłość typu jabłko występuje głównie w krajach wysoko rozwiniętych, a coraz częściej i w Polsce

Otyłość brzuszną rozpoznaje się, gdy obwód pasa jest większy niż 102 cm u mężczyzny i 88 cm u kobiety. Do określenia rozmieszczenia tkanki tłuszczowej wykorzystuje się również wskaźnik WHR. Wartość wskaźnika większa niż 0,9 u mężczyzn i 0,8 u kobiet świadczy o otyłości brzusznej.

Przyczyny otyłości brzusznej

Głównymi przyczynami otyłości brzusznej jest nieodpowiedni styl życia, złe odżywianie, nie uprawianie sportu. Choroba ta może mieć również podłoże genetyczne, hormonalne oraz psychiczne. Otyłość brzuszna spowodowana jest też dostarczaniem organizmowi dużej ilość pustych kalorii poprzez picie alkoholu, a zwłaszcza dużych ilości piwa systematycznie przez długi okres. Trunek ten dodatkowo powoduje zwiększony apetyt, zwłaszcza na tłuste posiłki. W taki sposób u piwoszy powstaje zwykle otyłość brzuszna nazywana żartobliwie mięśniem piwnym lub brzuszkiem piwnym ewentualnie beercepsem.

Tekst udostępniany na licencji GNU Free Documentation License.

Czego Twój lekarz nie mówi Ci o odchudzaniu i cholesterolu

zobacz też : “Dieta fizjologiczna Tomasza Reznera”

Przyczyny otyłości

Najczęstszą przyczyną powstawania otyłości jest przekarmianie (zbyt duża wartość energetyczna pożywienia w stosunku do zapotrzebowania organizmu).* czynniki genetyczne - mogą odgrywać rolę w powstaniu otyłości lub zwiększać podatność na jej rozwój. Istnieją genetycznie uwarunkowane zespoły chorobowe, w których dochodzi do nadmiernego gromadzenia się tkanki tłuszczowej w organizmie. Należą do nich: zespół Pradera-Williego, zespół Laurence-Moon-Biedla, zespół Cohena oraz zespół Carpentera.

Geny kodują molekularne składniki uczestniczące w fizjologicznym procesie regulacji masy ciała. W badaniach na zwierzętach wykryto, że pojedyncza mutacja może prowadzić do rozwoju otyłości. U niewielkiego odsetka ludzi występują również mutacje jednogenowe, które prowadzą do rozwoju otyłości olbrzymiej. Uważa się jednak, że u większości ludzi o skłonności do otyłości decydują prawdopodobnie mutacje wielu genów. Mutacje mogą dotyczyć genów związanych z regulacją pobierania energii z pożywieniem, poziomem podstawowej przemiany materii, dojrzewaniem komórek tkanki tłuszczowej, aktywnością enzymów odpowiedzialnych za gospodarkę tłuszczową i węglowodanową. W ich wyniku dochodzi do przewagi procesów magazynowania energii nad procesami jej wydatkowania. Do białek, których produkcja jest upośledzona w wyniku mutacji genetycznych należy między innym leptyna i jej receptory. Zwiększenie jej wytwarzania zwrotnie hamuje gromadzenie tłuszczów w adipocytach i zmniejsza przyjmowanie pokarmów.

Za genetycznym uwarunkowaniem otyłości przemawia również fakt, że jest ona dwukrotnie częstsza u bliźniąt jednojajowych niż u rodzeństwa nie będące bliźniętami, a masa ciała osób dorosłych, które wychowały się w rodzinach zastępczych wykazuje większą zgodność z masą rodziców biologicznych niż adopcyjnych.

* czynniki biologiczne - również odgrywają rolę w powstaniu otyłości. Uszkodzenie podwzgórza (proces zapalny lub nowotworowy) i jąder brzuszno-przyśrodkowych podwzgórza mogą powodować rozwój otyłości. Dochodzi wtedy do nadmiernego przyjmowania pokarmów oraz zaburzeń układu autonomicznego.

Badania wykazały również, że mózgi osób otyłych, podobnie jak mózgi osób uzależnionych, mają mniejszą gęstość tzw. receptorów dopaminowych typu 2. Prawdopodobnie jest to reakcja, mająca osłabić efekt częstych wyrzutów dopaminy, które są skutkiem częstego przyjmowania narkotyku lub pożywienia. Możliwe też, że ludzie ci od urodzenia mają zmniejszoną liczbę receptorów dopaminowych, a to wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia uzależnienia.

Do zaburzeń endokrynologicznych, w których dochodzi do rozwoju otyłości należą: niedoczynność tarczycy, zespół Cushinga, zespół policystycznych jajników, niedobór hormonu wzrostu, rzekoma niedoczynność przytarczyc, czy też hiperinsulinizm.

* czynniki farmakologiczne - do leków, których przyjmowanie może prowadzić do zwiększenia masy ciała należą leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, doksepin), leki przeciwlękowe, leki psychotropowe (pochodne fenotiazyny), przeciwpadaczkowe (kwas walproinowy, karbamazepina), kortykosteroidy, niektóre beta-adrenolityki i insulina.

* czynniki środowiskowe - wśród których największe znaczenie ma aktywność fizyczna jako forma wydatkowania dostarczonych zasobów energetycznych. Na skutek postępu technologicznego możliwe stało się znaczące zmniejszenie wydatku energetycznego związanego z codzienną aktywnością. Równocześnie zwiększył się dostęp do żywności i jej konsumpcja. Wzrosła również wartość energetyczna łatwo dostępnego pokarmu, który jest dodatkowo ubogi w witaminy, sole mineralne i błonnik. Regularna aktywność fizyczna zapobiega nadwadze i otyłości.

* czynniki psychologiczne - takie jak zaburzenia nastroju mogą być przyczyną powstawania nadwagi. Osoby, u których występuje tendencja do przyrostu masy ciała, podczas każdego kolejnego nawrotu depresji zwiększają swoją masę ciała. Osoby chore uczą się, że jedząc mogą częściowo zmniejszać objawy depresji, poprzez dostarczenie krótkotrwałej przyjemności.

Metody oznaczania ilości tkanki tłuszczowej

Dokładne, stosowane w badaniach naukowych metody oznaczania ilości tkanki tłuszczowej organizmu to:

* bioimpendancja elektryczna ciała
* podwójna absorpcjometria (DXA)
* tomografia komputerowa z oceną planimetryczną
* jądrowy rezonans magnetyczny
* metody sonograficzne USG
* metody izotopowe.

W praktyce stosuje się, prostsze metody przybliżone:

* pomiar masy ciała (wagi ciała) i obliczenie wskaźnika masy ciała (BMI) lub wskaźnika WHR (waist-hip ratio)
* pomiar grubości fałdu skórnego.

Dla osób dorosłych i o przeciętnych warunkach umięśnienia, wskaźnik BMI dobrze odzwierciedla zawartości tkanki tłuszczowej w organizmie.

BMI

* wartość prawidłowa 19-25
* nadwaga 25-30
* otyłość >30
* skrajna otyłość >40

WHR

* wartość prawidłowa dla mężczyzn - 0,9
* wartość prawidłowa dla kobiet - 0,7
* obwód brzucha mierzony na poziomie talii nie powinien przekraczać połowy pomiaru wzrostu

Tekst udostępniany na licencji GNU Free Documentation License.

Czego Twój lekarz nie mówi Ci o odchudzaniu i cholesterolu

zobacz też : “Dieta fizjologiczna Tomasza Reznera”

Odkryj zalety błonnika

Największa zaleta błonnika to to, że chroni nas przed rozwojem choroby niedokrwiennej serca i wieloma nowotworami .  Amerykańscy naukowcy przeprowadzili badania z których wynika, że już 3 porcje pełnego ziarna dziennie zmniejszają ryzyko chorób serca o 30 procent. Dieta bogata w błonnik obniża poziom złego cholesterolu we krwi. Ma także zbawienny wpływ na poziom insuliny, chroniąc nas przed cukrzycą typu 2. Minimalizuje tez możliwość udaru mózgu.

Jak działa błonnik ?

Błonnik jest taką miotła, która czyści nasz układ trawienny, ponieważ wiąże toksyny w jelicie grubym i przyspiesza ich usuwanie. Błonnik szczególnie zalecany jest osobom, które się odchudzają i dbają o linię, ponieważ sprawia, że czujemy szybko sytość.

Błonnik ma tez dobry wpływ na psychikę.  Udowodniono, że dodaje energii, poprawia humor i pomaga uporać się z depresją psychiczną.

Więcej informacji na temat blonnika

Makaron świderki z rokpolem i fetą

Składniki :

40 dag makaronu świderki

Na sos serowy :

10 dag rokpola
10 dag fety
10 dag mielonego twarogu
pół szklanki słodkiej śmietanki
cebula
2 ząbki czosnku
2 łyżki oliwy
zioła prowansalskie
pieprz, sól

Sposób przygotowania :

Obierz cebulę i czosnek. Ząbki czosnku drobno posiekaj, cebulę natomiast pokrój w kostkę. Wszystkie rodzaje sera pokrusz.

Rozgrzej na patelni oliwę. Wrzuć czosnek i cebulę, mieszając usmaż na szklisto . Dolej śmietankę. Dołóż pokruszone sery. Przypraw do smaku ziołami i pieprzem.

Nie przerywając mieszania, sos mocno podgrzewaj (nie dopuść do zagotowania, bo może się zwarzyć !).

Ugotuj makaron według przepisu na opakowaniu. osącz na sitku. Wymieszaj z sosem serowym. Podawaj od razu.

Smacznego

Sen dobry na wszystko !

Kiedy śpisz twój organizm regeneruje się i wypoczywa, odzyskując pełną sprawność fizyczną i psychiczną . Podczas snu dochodzi np. do wydzielania się hormonu wzrostu. Hormon ten jest bardzo potrzebny nie tylko dzieciom, ma też ogromne znaczenie dla odbudowy tkanek u dorosłych osób.

Sen zapobiega nadwadze, ponieważ im mniej śpimy, tym więcej nasz organizm produkuje hormonów wywołujących uczucie głodu. Wystarczą dwie nieprzespane noce, by zwiększył sie u nas poziom hormonów zwiększających apetyt.

Śpiąc chronisz serce, poobiednie drzemki korzystnie wpływają na serce. Krótkie drzemki w środku dnia o przeszło 1/3 zmniejszają ryzyko zawału serca.

Sen pomaga także w porządkowaniu ogromnych ilości informacji, jakie gromadziłeś przez cały dzień. A więc sen pomaga nam mieć lepszą pamięć

Sen także pomaga  uniknąć cukrzycy, ponieważ brak głębokiej fazy snu prowadzi do rozwinięcia się odporności  na insulinę , co może doprowadzić do cukrzycy typu 2 , ponieważ właśnie ta faza odpowiada za prawidłowy metabolizm

Jak zyskać zdrowy sen i zwalczyć stres raz na zawsze…
Sposób na bezsenność

Nadwaga, a serce

Nadwaga i otyłość są najczęstszą przyczyną chorób serca. mając nadwagę zmuszasz serce do nadmiernego wysiłku, ponieważ serce musi przepompować przez naczynia tkanki tłuszczowej  dodatkową ilość krwi.

Dochodzi także do wzrostu oporu naczyń , powstaje w ten sposób nadciśnienie tętnicze, zmuszamy serce do dodatkowej ciągłej i intensywnej pracy, która służy tylko do podtrzymania pracy tkanki tłuszczowej, która jest całkowicie zbędna.

Nadwaga jest też przyczyna powstania cukrzycy, choroby przewlekłej, groźnej dla serca. Utrzymanie prawidłowej wagi ciała, zmniejsza ryzyko zawału serca aż o 40 procent. A więc osoby z nadwagą powinny stosować dietę niskokaloryczną, ograniczyć spożywanie tłuszczów zwierzęcych i słodyczy, a jeść dużo warzyw i owoców. Konieczny jest też ruch, wysiłek fizyczny np. codzienny półgodzinny marsz szybkim krokiem, tak aby tętno wzrosło do ok 130 uderzeń na minutę.

Czego Twój lekarz nie mówi Ci o odchudzaniu i cholesterolu

Bezsenność : Czy dobrze śpisz?

Odpowiednia jakość i ilość snu jest niezbędna dla zdrowia ciała i umysłu. Niestety co trzeci Polak cierpi z powodu zaburzeń snu.

Problemy z zasypianiem, drętwienie kończyn, chrapanie, wybudzanie się w nocy, bóle głowy i kręgosłupa, duszności - to tylko niektóre dolegliwości, z którymi wielu przychodzi zmagać się w nocy.

Jakie są konsekwencje snu złej jakości i niewyspania?

• wahania nastroju - więcej rzeczy Cię denerwuje, nie wiadomo dlaczego ogarnia Cię czasami uczucie przygnębienia
• zaburzenia pamięci - szczególnie dotkliwe przed egzaminami, kiedy nie możesz sobie czegoś przypomnieć
• senność - po prostu zmęczenie
• zwiększone łaknienie - jesz więcej niż potrzebujesz i ciągle masz na coś apetyt
• upośledzenie zdolności twórczych - nie masz już tylu ciekawych pomysłów co zwykle
• osłabienie koncentracji - łatwiej o poważny błąd w pracy lub gafę wśród znajomych

Długofalowo sen złej jakości powoduje poważne dolegliwości i problemy

• otyłość - podczas prawidłowego snu organizm wydziela leptynę - hormon, który normalnie sygnalizuje, że jesteś najedzony. Gdy źle śpisz organizm produkuje mniej leptyny i wtedy rośnie Twój apetyt na węglowodany, co prowadzi do zwiększenia ich spożycia i otyłości!
• przedwczesne starzenie się
• przewlekłe zmęczenie - nie masz na nic ochoty, odczuwasz ciągłe zmęczenie i apatię
• osłabiona odporność - jesteś podatny na infekcje i łatwo się przeziębiasz
• zwiększone ryzyko nabawienia się cukrzycy, chorób układu krążenia oraz układu pokarmowego
• trwałe upośledzenie pamięci

“Wydaje się, że to właśnie sen w największym stopniu decyduje o długości naszego życia“
- William Dement, założyciel pierwszego Ośrodka Badań nad Snem,
Uniwersytet Stanforda w USA

Niestety pomimo tego większość poduszek nie została zaprojektowana tak, by zapewnić optymalne warunki do zdrowego snu.

Dobry sen to nie luksus, to konieczność.

Zadbaj o swoje zdrowie i dobre samopoczucie. Sprawdź jak Uan-An może Ci zapewnić dobry sen, który wzmocni Twoje zdrowie, odnowi siły witalne i pozwoli w pełni wykorzystać Twój potencjał.

Sprawdź już dziś - za darmo i bez ryzyka!

- zamawiam dobry sen -

Rzekomobłoniaste zapalenie jelit

Rzekomobłoniaste zapalenie jelit (RzZJ, łac. enterocolitis pseudomembranacea, ang. pseudomembranous enterocolitis) – ostra choroba biegunkowa jelita cienkiego lub grubego. Charakterystyczna dla niej jest obecność szarożółtych błon rzekomych na powierzchni błony śluzowej.

Rzekomobłoniaste zapalenie jelit jest spowodowane działaniem toksyn A i B wytwarzanych przez bakterię Gram-dodatnią Clostridium difficile. Nadmierne rozmnażanie drobnoustroju w jelitach jest spowodowane zaburzeniem równowagi naturalnej flory jelitowej spowodowane stosowaniem antybiotyków o szerokim spektrum działania.

 Czynniki ryzyka

* antybiotykoterapia - ampicylina, amoksycylina, klindamycyna, linkomycyna, cefalosporyny
* złamania kręgosłupa
* niedrożność jelit
* rak okrężnicy, białaczki i inne nowotwory
* chemioterapia
* ciężkie oparzenia
* wstrząs
* mocznica
* zakażenia o ciężkim przebiegu
* niedokrwienne zapalenie jelita grubego
* choroba Hirschsprunga

Objawy kliniczne i przebieg

U większości chorych przebieg jest łagodny.

* biegunka - o różnym stopniu nasilenia, czasami z domieszką krwi
* ból brzucha
* gorączka

W ciężkich przypadkach:

* odwodnienie
* wstrząs
* obrzęki z hipoalbuminemii

 Rozpoznanie

Rozpoznanie RzZJ opiera się na dwóch badaniach potwierdzających:

* endoskopii z pobraniem wycinków do oceny histologicznej
* badaniu stolca - wykonanie posiewu w kierunku Clostridium difficile i oznaczenie zawartości toksyn A i B

 Leczenie

* odstawienie antybiotyku, który jest domniemaną przyczyną schorzenia
* wyrównanie zaburzeń wodnych, elektrolitowych i hipoalbuminemii
* metronidazol lub wankomycyna
* rzadziej inne antybiotyki np. teikoplanina lub ramoplanina
* powikłania (megacolon toxicum i perforacja okrężnicy) wymagają leczenia chirurgicznego

Powikłania

* toksyczne rozdęcie jelita grubego (megacolon toxicum)
* przedziurawienie okrężnicy.

Tekst udostępniany na licencji GNU Free Documentation License.

Jak skończyć z problemami jelitowymi?

Leczenie astmy oskrzelowej

Leczenie w astmie oskrzelowej jest ściśle uwarunkowane stopniem ciężkości choroby.

Zasadnicze znaczenie w procesie leczenia astmy ma unikanie kontaktu z czynnikami wywołującymi napad astmy u chorego (unikanie alergenów, unikanie ekspozycji na mroźne powietrze). W niektórych przypadkach możliwe jest leczenie odczulające (desensytyzacja), jedna z metod immunoterapii.

Z uwagi na utrudnienia w leczeniu przyczynowym, stosuje sie zazwyczaj leczenie objawowe. W leczeniu napadów astmy stosuje się leki rozkurczające oskrzela a w długotrwałej, profilaktycznej terapii leki przeciwzapalne.

Obecnie dominującą metodą podawania leków spazmolitycznych (rozkurczowych) jest metoda wziewna – bezpośrednio do układu oddechowego. Ma ona tę istotną zaletę, że minimalizuje negatywne ogólne działania niepożądane. Stosowane są inhalatory dozowane, turbuhalery, a niektórzy chorzy wykorzystują metodę podawania leków w nebulizacji. W ciężkich postaciach choroby niezbędne jest także zastosowanie leków o działaniu ogólnoustrojowym, podawanych w postaci tabletek, iniekcji (zastrzyków) lub kroplówek.

Główne grupy leków o działaniu rozkurczowym, stosowane w astmie oskrzelowej, to:

* Leki β-mimetyczne (agoniści receptorów β-adrenergicznych)

Pobudzenie receptorów β-adrenergicznych w oskrzelach powoduje bezpośrednio rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli. Przykłady leków: Ventolin, fenoterol, salmeterol, formeterol, berodual, buventol

* Pochodne ksantyny.

Są inhibitorami fosfodiesterazy - enzymu odpowiedzialnego za rozkładanie cyklicznych nukleotydów. Wzrost stężenia cAMP i cGMP w komórkach mięśni oskrzeli powoduje spadek stężenia jonów wapnia i zahamowanie skurczu. Przykłady leków: teofilina, aminofilina

* Leki cholinolityczne. Blokują receptory muskarynowe w oskrzelach powodując rozkurcz mięśni oskrzelowych, jeśli skurcz był wywołany pobudzeniem nerwu błędnego, co jest przyczyną napadów astmy u ok. 50% chorych. Nie hamują skurczów innego pochodzenia.

Leki o działaniu przeciwzapalnym:

* kortykosterydy podawane w postaci wziewnej, rzadziej w postaci doustnej lub parenteralnej, np. neplit
* stabilizatory komórek tucznych. Zmniejszają wydzielanie mediatorów prozapalnych takich jak histamina, prostaglandyny, interleukina.
* inhibitory lipooksygenazy (LOX). Hamują syntezę prozapalnych leukotrienów

Inne leki przeciwastmatyczne:

* leki o działaniu antyhistaminowym,
* leki wykrztuśne i mukolityczne.

Poza tym stosuje się niekiedy metody fizykoterapeutyczne, psychoterapię i gimnastykę oddechową.

W skrajnie zaawansowanych przypadkach napadów astmatycznych zachodzi czasem potrzeba wspomagania oddechu respiratorem.

Tekst udostępniany na licencji GNU Free Documentation License.

“Dlaczego rok 2008 będzie rokiem zdrowego oddechu i głębokiego snu bez tabletek nasennych i inhalatorów”

Zespół jelita nadwrażliwego

autorem artykułu jest Bożena Ryczkowska

Jak rozpoznać

Wspomniana wyżej powszechność występowania Zespołu jelita nadwrażliwego skłoniła lekarzy do ustalenia kryteriów pozwalających postawić jego rozpoznanie.

Według nich ZJN rozpoznajemy, jeżeli:

w okresie ostatnich 12 miesięcy obserwujemy stały lub nawracający ból brzucha, który utrzymuje się, przez co najmniej 3 miesiące ból ten ustępuje po wypróżnieniu
ból związany jest z nieprawidłową częstością wypróżnień – biegunkami i/lub zaparciami
wszystkie badania dodatkowe, zarówno biochemiczne surowicy krwi, jak i obrazowe – USG, zdjęcia radiologiczne, a także bakteriologiczne i endoskopowe – gastroskopia, rektoskopia, kolonoskopia są prawidłowe w wydalanym stolcu nie znajduje się krwi.

Przyczyny nie są jasne

Przyczyny powstawania objawów ZJN mimo uporczywych badań medycznych nie są jasne. Wiemy jedynie, że choroba ma charakter czynnościowy, to znaczy nie wynika z jakichkolwiek zmian morfologicznych (strukturalnych) jelit i narządów jamy brzusznej – wątroby, żołądka i trzustki. Mam oczywiście na myśli jedynie wyniki stosowanych obecnie badań diagnostycznych. W patogenezie, czyli przyczynie rozwoju ZJN podkreślany jest udział sfery psychoemocjonalnej chorego i z tego powodu uważa się go za najbardziej typowy przykład choroby psychosomatycznej.

Ostatnio coraz częściej wśród przyczyn objawów ZJN pojawia się tło alergiczne. Dlatego powszechnie stosowanym sposobem leczenia staje się dieta eliminująca najbardziej agresywne alergeny pokarmowe – przede wszystkim pszenicę i mleko krowie. Leki farmakologiczne używane w leczeniu ZJN dają jedynie krótkotrwałą poprawę kliniczną, po której na ogół występuje nawrót choroby, często o większym nasileniu. Jest to zrozumiałe, ponieważ zgodnie z logiką naturalnej medycyny właśnie powszechnie stosowana farmakoterapia obok nieprawidłowego żywienia ma koronny udział w rozwoju objawów ZJN.

Udział dysbiozy

Bardzo istotnym elementem rozwoju dolegliwości charakterystycznych dla ZJN jest dysbioza. Tym mianem określa się nieprawidłowy skład flory drobnoustrojów zasiedlających obszar jelit. To właśnie ta mikroflora decyduje o regeneracji uszkodzonych odcinków błony śluzowe wyściełającej powierzchnię przewodu pokarmowego oraz o prawidłowej odnowie starzejących się komórek. Jeżeli zdamy sobie sprawę, że powierzchnia ta u przeciętnego człowieka dorosłego wynosi około 400 m kwadratowych i jest to obszar naszego niezwykle ważnego kontaktu z otaczającym środowiskiem jaki ma miejsce podczas każdego posiłku stanie się zrozumiałe, dlaczego jej uszkodzenia maja tak fundamentalne znaczenie dla naszego zdrowia.

Błonę śluzową pokrywającą cały przewód pokarmowy można by porównać do wewnętrznej skóry, a jej zewnętrzną warstwę – nabłonek - do naskórka, Jest ona pielęgnowana przez symbiotyczne bakterie, które zasiedlają one nasz organizm niemal tuz po urodzeniu wraz rozpoczęciem karmienia mlekiem. Jej uszkodzenia wywoływane są poprzez zjadanie rozmaitych trucizn (leki, konserwanty, sztuczne aromaty i barwniki), a także w wyniku inwazji przede wszystkim chorobotwórczych wirusów, rzadziej bakterii. Ostatnio coraz częściej zdarzają się także uszkodzenia popromienne, będące ubocznym objawem stosowanej w chorobach nowotworowych radioterapii. W każdym przypadku dochodzi nie tylko do fizycznego zniszczenia struktur błony śluzowej, ale też eliminacji symbiotycznych bakterii jelitowych, bez których szybka i całkowita odnowa zarówno nabłonka jelit, jak głębszych struktur błony śluzowej nie jest możliwa.

Jak leczyć?

W przypadku ZJN uszkodzenia, lub zmiany zapalne dotyczą jedynie zewnętrznej, nabłonkowej warstwy błony śluzowej, są ograniczone i praktycznie nieuchwytne powszechnie stosowanymi badaniami diagnostycznymi. Wywoływane przez nie dolegliwości często ujawniają się dopiero pod wpływem związanego z odczuwanymi emocjami nasilenia aktywności wegetatywnego układu nerwowego, bądź ciężkostrawnego pożywienia, czy rozmaitych toksyn zawartych w lekach i środkach chemicznych dodawanych do żywności. Leczenie ZJN jest, więc łatwe, proste i skuteczne, o ile uwzględnimy naturalny mechanizm rozwoju choroby.

Co jeść?

Zawsze należy pamiętać o właściwym żywieniu:

posiłki powinny być pozbawione chemii spożywczej. Wykluczamy, więc z jadłospisy wszelakie gotowe produkty, słodycze, drób i wędliny, a także kostki rosołowe i inne proszkowane lub granulowane dodatki przyprawowe wzbogacane glutaminianem sodu wyroby z białej mąki zastępujemy wyrobami z maki razowej, najlepiej pszenno-żytniej, lub żytniej podstawą codziennego jadłospisu powinny być posiłki ciepłe. Zawsze musi się wśród nich znaleźć zupa oraz kasza z warzywami spożycie mięsa musi zostać ograniczone. W początkowym okresie leczenia bardzo korzystny efekt dają posiłki wegetariańskie
nie ograniczamy spożycia tłuszczów, ale jemy je wyłącznie w postaci naturalnej, najlepiej jako masło lub nierafinowany olej warzywa powinny stanowić istotny składnik naszej diety.

Unikajmy jednak spożywania ich na surowo. Trzeba je poddać obróbce termicznej, która zniszczy zawartą w nich celulozę. Pamiętajmy, że we wszystkich dolegliwościach trawiennych mamy do czynienia z dysbiozą. To właśnie z tego powodu po zjedzeniu surówek pojawiają się wzdęcia oraz uczucie ciężaru w nadbrzuszu. Dysbiotyczne jelita źle trawią błonnik roślinny, gdyż to zadanie spoczywa na symbiotycznych bakteriach, których ilość jest w stanie dysbiozy zbyt mała zwiększamy również ilość wypijanych płynów, ale eliminujemy wszelkie reklamowane „kartonikowe” soki i kolorowe napoje, a także piwo. Najlepiej popijać kompoty, albo rozcieńczone, świeżo wyciskane soki owocowo-warzywne oraz zioła całkowicie eliminujemy, albo ograniczamy do minimum zażywanie leków farmakologicznych.

W przypadku osób starszych, zażywających kilka razy dziennie koktajl tabletkowy należy przed ograniczeniem ilości połykanych farmaceutyków porozumieć się ze światłym lekarzem. W ten sposób wykluczamy z żywienia wszelkiego rodzaju drażniące substancję i stwarzamy warunki do samoleczenia zaistniałych mikrouszkodzeń.  jeżeli wśród objawów ZJN dominują biegunki warto jest na okres około miesiąca wykluczyć pszenicę i mleko krowie dla urozmaicenia walorów smakowych i poprawy trawienia szeroko stosujemy rozmaite naturalne przyprawy.

Koniecznie probiotyki

Koniecznym elementem leczenia ZJN jest równoległe stosowanie probiotyków i mieszanek ziołowych. Jeżeli chodzi o probiotyki, to na rynku aptekarskim mamy ich cały arsenał. Od znanego od dziesiątków lat Lakcidu poprzez Lacidofil i Trilac do bardziej skutecznych postaci synbiotycznych. Osobiście, przynajmniej na początku terapii, proponuje Beneflorę, gdyż działa ona niezwykle skutecznie i szybko. Niestety jest dosyć droga. W dalszej fazie leczenia, po ustąpieniu dolegliwości można stosować probiotyk tańszy. Należy, bowiem podkreślić, że całkowita odbudowa prawidłowej flory jelit – eubiozy – trwa przynajmniej kilka miesięcy i przez ten cały okres konieczne jest zażywanie probiotyków. Ponadto, w początkowej fazie leczenia oraz podczas epizodów biegunkowych trzeba zastosować drugi probiotyk – Enterol. Ogranicza on namnażanie się grzybów drożdżakowych i bakterii beztlenowych, których nadmiar zawsze towarzyszy zaawansowanej dysbiozie i wywołuje wiele z charakterystycznych dla ZJN dolegliwości. Więcej informacji na temat zagadnień związanych dysbiozą można znaleźć w innych materiałach naszej Czytelni.

Zioła zamiast tabletek

Kluczowym lekiem w ZJN są mieszanki ziołowe. Zioła, czyli rośliny lecznicze dzięki zawartości łatwo przyswajalnych witamin, soli mineralnych, rozpuszczalnej krzemionki oddziałują na nasz organizm niezwykle szeroko. Poprawiają przemianę materii, ułatwiają usuwanie szkód wyrządzonych przez choroby, odbudowują prawidłową strukturę tkanki łącznej, która stanowi szkielet dla wszystkich pozostałych narządów i tkanek naszego organizmu. Są, więc materiałem budulcowym, bez którego nie jest możliwe leczenie zmian chorobowych.

Związki hamujące rozwój bakterii chorobotwórczych i grzybów zawarte w roślinach leczniczych nie niszczą zamieszkujących nasz organizm pożytecznych drobnoustrojów. Innymi słowy nie naruszają one prawidłowego ekosystemu mikroflory jelitowej, a wręcz przeciwnie przywracają w nim zaburzoną równowagę, ponieważ ułatwiają namnażanie się symbiotycznych bakterii. W sposób naturalny są, więc komplementarnym do probiotyków orężem w walce z dysbiozą.

Ziołoterapia ma swoje stare zasady:

Zawsze musi być połączona z odpowiednim żywieniem, a w większości przypadków, również z zastosowaniem probiotyków.

Rośliny lecznicze stosujemy nie pojedynczo, ale w złożonych mieszankach.
Leki ziołowe przygotowujemy najczęściej w postaci odwarów. Zwykle 1 łyżkę stołową ziół zalewamy zimną wodą, doprowadzamy do wrzenia i na małym ogniu (w temperaturze około 90 stopni C) ogrzewamy przez mniej więcej 10 min. Następnie nakrywamy pokrywką, żeby „doszły” i po następnych 10 minutach odcedzamy. Otrzymany odwar doprawiamy do smaku sokiem z cytryny i miodem.

Należy pamiętać, że zioła, których potrzebujemy powinny nam smakować. W tym celu polecam przyrządzanie ziół z dodatkiem sezonowych owoców, czyli po prostu gotowanie kompotu z ziołami oraz precyzyjne doprawienie uzyskanego odwaru do właściwego dla nas smaku. Jeżeli od razu nam smakują, to oczywiście nie musimy niczego dodawać.
Ilość wypitych ziół nie powinna być mniejsza niż ½ litra. Moje mieszanki ziołowe nie zawierają substancji niebezpiecznych można, więc wypić ich znacznie więcej bez obawy o działania uboczne.

W przypadku biegunki konieczne jest wyekstrahowanie z ziół garbników. W tym celu ogrzewanie ziół musi trwać dwukrotnie dłużej.
Jeżeli zioła przestają nam smakować, zaprzestajemy ich picia. Oznacza to, bowiem, że nasz organizm nie potrzebuje już mieszanki o tym składzie. Należy wówczas zmienić skład mieszanki lub, jeśli czujemy się zdrowi, przerwać leczenie

Od lat stosuję leki roślinne u moich pacjentów i proszę mi wierzyć, że ich zbawiennego działania terapeutycznego nie da się niczym zastąpić. Proces leczenia wcale nie trwa latami. Zmniejszenie dolegliwości obserwuje się zwykle już w pierwszym tygodniu, jednak całkowite ich ustąpienie może wymagać czasami nawet kilku miesięcy terapii. Najogólniej można by powiedzieć, że im krócej trwa choroba, tym krótszy jest czas leczenia. Wszystko zależy od właściwego skomponowania zestawu ziół. Ja stosuję mieszanki ziół w oparciu o własne receptury, które są zgodne nie tylko z założeniami współczesnej fitoterapii, czyli zawierają właściwe, potwierdzone naukowo zawiązki biologicznie aktywne, ale – co jest nie miej ważne – uwzględniają założenia biodynamiki naturalnej medycyny.

Medycyna akademicka koncentruje się przede wszystkim na obrazie określonych struktur narządów i tkanek i na tej podstawie stawia rozpoznanie choroby. Natomiast medycyna naturalna w rozpoznaniu analizuje przede wszystkim dynamikę zmian czynnościowych określonych funkcji narządów i tkanek i wiąże je z zakłóceniami w generowanej przez cały organizm bioenergii. Ta tajemnicza bioenergia to nic innego, jak siła elektromotoryczna wytwarzanych przez nas pól elektromagnetycznych.

Od tysięcy lat wiadomo, że rośliny lecznicze oddziałują na przepływ energii w naszym organizmie i jeżeli leczenie ma być skuteczne i szybkie, to musi ten wpływ uwzględniać. Należy jednak pamiętać, że muszą one harmonizować z właściwym żywieniem, bez którego skuteczność ziołoterapii będzie ograniczona. Inne możliwości Właściwe żywienie, zioła i probiotyki stanowią współczesny fundament naturalnego leczenia. Człowieka - w przeciwieństwie do roślin - charakteryzuje szeroko rozumiana aktywność ruchowa i emocjonalna. Unieruchomienie, lub siedzący tryb życia, zmartwienia, stres, są przyczyną wielu schorzeń. W rozwoju objawów ZJN ma to bardzo istotne znaczenie. Na tym polu mogą stać się bardzo pomocne właściwie dobrane leki homeopatyczne. Ciągle jeszcze niewiele wiemy o naturze ich działania. Można jedynie stwierdzić w oparciu o ponad dwustuletnie doświadczenie i prowadzone badania kliniczne, że działanie to ma znaczenie i jest wielokierunkowe. Dobór właściwych leków nie jest łatwy i wymaga szerokiej wiedzy medycznej, na szczęście coraz więcej lekarzy posiada taka umiejętność. Dobrze skomponowany zestaw leków homeopatycznych daje szybkie złagodzenie dolegliwości, co w skojarzeniu z dieta, probiotykami i ziołoterapią znacznie skraca okres leczenia.

Człowiek jest stworzeniem wędrującym, o czym warto sobie przypomnieć, jeśli zaczynamy przewlekle chorować, albo obserwujemy postępujące zbyt szybko starzenie się. Terapia ruchem jest prosta, łatwa i przyjemna, w dodatku nic nie kosztuje. Niestety nie cieszy się popularnością. A szkoda. Daje ona nadspodziewanie korzystne wyniki nie tylko w sferze dolegliwości fizycznych i czynnościowych, ale także emocjonalnych. Codzienna dawka ruchu reguluje przemianę materii, poprawia trawienie i zapewnia prawidłową perystaltykę jelit. Jest niezwykle skuteczna w leczeniu dolegliwości ZJN, zwłaszcza zaparć i wzdęć. Proszę jednak nie mylić jej ze sportem. Najbardziej korzystną formą ruchu dla człowieka jest rytmiczny marsz na dystansie około 10 km, bez „zakupowych” obciążeń i ciężkiego plecaka. Jeżeli nasza kondycja lub codzienne zajęcia na to nie pozwalają na można go częściowo zastąpić ćwiczeniami opartymi na wzorcach indyjskiej hatha jogi lub chińskiego qigong lub tai chi.

dr Bożena Ryczkowska

Więcej ciekawych tekstów na  www.naturalnamedycyna.pl

Artykuł pochodzi z serwisu   www.Artelis.pl

Jak skończyć z problemami jelitowymi?

Minipizze z ananasem

Składniki:

Torebka gotowej mieszanki na ciasto do pizzy
3 duże plastry ananasa z puszki
4 dymki, 4 suszone pomidory
1 czerwona papryczka chilli
puszka tuńczyka w zalewie
8 łyżek gotowego sosu curry
10 dag tartego sera
wiórki kokosowe

Sposób przygotowania :

Rozrób mieszankę na ciasto w 1/2 szklanki letniej wody. Zagnieć ciasto.
Każdy plaster ananasa pokrój na 3 części . Oczyszczone dymki pokrój na kawałki. Pokrój suszone pomidory w cienkie paseczki.

Oczyszczona papryczkę chilli pokrój w paseczki. Osącz tuńczyka z zalewy.

Podziel ciasto na cztery porcje . Każdą rozwałkuj na mały placuszek o średnicy 12 cm. Ułóż na blasze przykrytej pergaminem. Każdy z nich posmaruj 2 łyżkami sosu curry. Przykryj suszonymi pomidorami, dymką, ananasem i kawałkami tuńczyka. Posyp krążkami chilli i startym serem.

Ułóż pizzę na blasze piecz 15-20 minut w temperaturze 200 stopni C. Na 2 minuty przed końcem pieczenia posyp wiórkami kokosowymi . Podawaj na gorąco.

Smacznego

Stosowanie Gynostemmy

Coraz większe zainteresowanie ziołami i lekami pochodzenia roślinnego sprawia, że dziś nie zawsze można kupić, nawet i w specjalistycznych aptekach, te preparaty, które powinny być stale w naszych domowych apteczkach.

Przeciętnie wartość ziół utrzymuje się około roku. Zioła nie powinny być przechowywane w temperaturze przekraczającej temperaturę pokojową ani w środowisku wilgotnym, gdyż to obniża ich wartości i właściwości lecznicze.

Jeżeli proste zioła lub mieszanki stosujemy sami, należy pamiętać o tym, że używania ich nie należy zbytnio przedłużać (ponad 3 miesiące), ponieważ organizm się do nich przyzwyczaja i działanie ich się obniża. Przy lekach ziołowych, podobnie jak przy wszystkich innych, należy się trzymać ściśle przepisów ich przyjmowania. Istotna jest tu w równej mierze ilość, jak i czas przyjmowania (przed, po, czy w trakcie posiłków, przed snem itp.)36.

Zioła przeznaczone do naparów lub odwarów przyrządza się w naczyniach porcelanowych lub szklanych, a nie aluminiowych. Dobrze jest do tego celu użyć termosu, w którym temperatura parzenia jest utrzymana przez cały czas prawie na jednym poziomie. Naparów i odwarów nie należy pić ani zbyt gorących, ani zimnych – tylko ciepłe i w dawkach ściśle określonych37.

Zazwyczaj, przygotowując herbatki ziołowe i wyciągi napełniamy czajniczek świeżymi lub suszonymi liśćmi, kwiatami, ugniecionymi nasionami, korą lub korzeniami i zalewamy je gotującą wodą. Napar pozostawiamy do zaparzenia na 5 minut. Używamy 1 łyżeczki do herbaty suszonych ziół lub jedną świeżą gałązkę z 6–9 listkami na filiżankę. Przecedzamy przed podaniem do spożycia38. Dzienna racja nie powinna przekraczać 25 g ziół na pół litra wody.

Dzieciom oraz osobom starszym i osłabionym, należy podawać połowę tej dawki. Zioła przyjmuje się zazwyczaj trzy razy dziennie. Jeżeli nie mamy specjalnych zaleceń, pamiętajmy, że zioła pobudzające apetyt i proces trawienia przyjmujemy przed jedzeniem, natomiast silnie działające i podrażniające przewód pokarmowy – po posiłkach, a zioła wykrztuśne – między posiłkami39. Do niektórych ziół napotnych lub zbyt gorzkich (piołun) możemy dodać odrobinę naturalnego miodu pszczelego, który nie tylko łagodzi nieprzyjemny smak, ale ma również działanie lecznicze.

Musimy jednak wiedzieć, że bez względu na to, czy zioła stosujemy doustnie czy zewnętrznie, zawsze musimy stosować się do zaleceń lekarza albo przepisów znajdujących się na opakowaniu. Zioła, chociaż działają łagodniej niż preparaty chemiczne, nadużywane lub stosowane niezgodnie z przepisem, mogą być toksyczne i wręcz szkodliwe.

Napar ziołowy z Gynostemmy sporządzamy podobnie jak najzwyklejszą herbatę, którą przygotowujemy kilka razy dziennie. Dlatego też napar bywa często nazywany właśnie herbatką ziołową. Aby ją zrobić, 3 gramy Gynostemmy zalewamy 1 szklanką wrzącej wody. Pozostawiamy pod przykryciem na 30 minut. Napar z Gynostemmy pijemy 3 razy dziennie po 1 szklance. Do sporządzania naparów przydatne są specjalne kubeczki z przykrywką40.

W badaniach przeprowadzonych na ludziach w celu obniżenia cholesterolu zazwyczaj stosowano dawkę 30 mg ekstraktu z Gynostemmy dziennie, przyjmowanej w trzech porcjach po 10 mg. W leczeniu innych przypadków zalecane dawki dzienne wahają się od około 20 mg do ponad 150 mg41.

Normalna dawka dzienna dla osób dorosłych wynosi 5–12 gramów rośliny w postaci wywaru i 0,75 do 1 grama w proszku.

Z przeprowadzonych badań wynika, że Gynostemma jest relatywnie bezpiecznym ziołem. Odnotowano łagodne działania niepożądane, takie jak: zmęczenie, ospałość, uczucie ścisku w piersiach, suchość w nosie, suchość w gardle, wzrost tętna oraz wysypka.

Sporadycznie podczas stosowania Gynostemmy mogą wystąpić następujące objawy kliniczne: wymioty lub mdłości połączone z wydzielaniem śliny, skrócenie oddechu i przekrwienie klatki piersiowej. Odnotowano również wzrost częstotliwości ruchów jelit. Inne skutki uboczne nie są znane. Ponieważ jednak liczba badań naukowych przeprowadzonych z udziałem ludzi jest stosunkowo mała, być może nie odkryto wszystkich mogących wystąpićskutków ubocznych. Jeśli podczas stosowania Gynostemmy doświadczysz niewyjaśnionych skutków ubocznych, przerwij spożywanie zioła i skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Kobiety w ciąży powinny unikać stosowania Gynostemmy, ponieważ badania na zwierzętach wykazały defekty u nowo narodzonych zwierząt. Zaleca się, aby małe dzieci i kobiety karmiące piersią również unikały spożywania tej rośliny, ponieważ bardzo mało wiadomo o skutkach jej długotrwałego stosowania42.

Przeciwpłytkowe właściwości Gynostemmy mogą zwiększać ryzyko niekontrolowanego krwawienia, jeśli podaje się ją jednocześnie z niektórymi lekami czy ziołami zmniejszającymi krzepliwość krwi. Przyjmowanie Gynostemmy może również znosić działanie leków, które zapobiegają odrzuceniu organów po transplantacji.

Wykazano, że Gynostemma powoduje wzrost czasu potrzebnego do krzepnięcia krwi. Jeśli przyjmuje się ją łącznie z lekami przeciwpłytkowymi (zawierającymi Plavix and Ticlid) i antykoagulantami (zawierającymi heparynę i warfarynę), może to spowodować wzmocnienie działania leków. Skutkiem tego może być niekontrolowane krwawienie.

Ze względu na to, że Gynostemma wzmacnia układ odpornościowy może znosić działanie leków przyjmowanych jako supresory układu odpornościowego. Takie leki są podawane na przykład po przeszczepach. Przyjmowanie Gynostemmy nie jest zalecane podczas stosowania takich leków, jak43:

· azathioprine (Imuran) ,
· CellCept ,
· cyclosporine (Neoral, Sandimmune) ,
· Prograf ,
· Rapamune,
· Zenapak.

Gynostemma może również utrudniać krzepnięcie krwi po zranieniu. Aspiryna również opóźnia krzepnięcie, dlatego nie należy przyjmować obu preparatów w tym samym czasie.

Teoretycznie przyjmowanie Gynostemmy wraz z innymi ziołami obniżającymi krzepliwość krwi może wywołać krwawienie. Najpopularniejsze zioła hamujące krzepnięcie krwi to44:

· danshen,
· dzarci pazur (hakoroś rozesłana),
· eleuthero,
· czosnek,
· imbir (w dużych ilościach),
· miłorząb japoński,
· kasztanowiec, kasztan,
· żeń-szeń,
· papaja.

Interakcje pomiędzy niektórymi ziołami i lekami mogą być poważne, między innymi natomiast łagodne. Najlepszą metodą na uniknięcie szkodliwych interakcji jest poinformowanie lekarza lub farmaceuty o wszystkich aktualnie przyjmowanych preparatach leczniczych, łącznie z tymi dostępnymi w wolnej sprzedaży, jak witaminy czy zioła.

36 Tyszyńska-Kownacka E., Zioła…, op. cit., s., 9.
37 Tamże, s. 9.
38 http://www.ziololecznictwo.pl – 02.09.2006.
39 http://www.poradnia.pl – 02.09.2006.
40 http://www.poradnia.pl – 02.09.2006.
41 Chen JC., Tsai CC., Chen LD., Chen HH., Wang WC., Therapeutic effect of gypenoside on chronic liver
injury and fibrosis induced by CCl4 in rats. American Journal of Chinese Medicine, 2000; 28(2), s. 175–185.
42 Francis G., Kerem Z., Makkar HP., Becker K., The biological action of saponins in animal systems: a review, British Journal of Nutrition, 2002; 88(6), s. 587–605.
43 Lin CC., Huang PC., Lin JM., Antioxidant and hepatoprotective effects of Anoectochilus formosanus and Gynostemma pentaphyllum. American Journal of Chinese Medicine, 2000; 28(1), s. 87–96.
44 Tan H., Liu ZL., Liu MJ., Antithrombotic effect of Gynostemma pentaphyllum. [Article in Chinese] Zhingguo Zhong Xi Yi Jie He Za Zhi 1993; 13(5), s. 278–280.

Źródło: Barbara Gawryluk: “Szokujący raport o długowieczności Chińczyków“
–
Jak zyskać zdrowy sen i zwalczyć stres raz na zawsze…

Rola ziół i preparatów w leczeniu chorób wątroby

Wiemy już, że dieta jest podstawą leczenia chorej wątroby i pęcherzyka żółciowego, ale należy także zrozumieć, że zioła niezwykle skutecznie pomagają w leczeniu tych narządów. Do ziół i leczenia wątroby dietą przekonuje znany gastrolog klinicysta prof. dr med. Jan Hasik. Przeanalizujmy, jakie zioła pomogą na dolegliwości wątroby.Niestety na zaawansowane i nieodwracalne zmiany w wątrobie leku nie ma. Ale wiele dolegliwości pomogą złagodzić ziołowe preparaty dostępne w aptece bez recepty.

Osoby z rozpoznaną chorobą wątroby powinny być leczone wyłącznie przez specjalistów. Karygodnym błędem jest w przypadkach, wobec których stosuje się uznane w świecie terapie, zażywanie niesprawdzonych leków lub ziół (bo pomogły sąsiadowi) bądź poddawanie się bioenergoterapii. Istnieje wiele leków chroniących komórki wątroby i działających korzystnie na jej regenerację. Również niektóre parafarmaceutyki przynoszą doraźną ulgę. Bardzo trudnym zadaniem jest leczenie uszkodzeń  wątroby.

Fundamentalnym postępowaniem w terapii jest dieta, odstawienie alkoholu oraz odpoczynek zarówno fizyczny i psychiczny. Należy tu nadmienić, że współcześnie medycyna nie posiada w swoim arsenale leków swoiście leczących wątrobę, a podejmowana farmakoterapia ma charakter wspomagający.

Przykłady substancji wspomagających regenerację wątroby:

¨ wyciąg z nasion ostropestu plamistego (Sylibum marianum) stabilizuje błony komórkowe hepatocytów, umożliwiając ich właściwe działanie ochronne przed czynnikami szkodliwymi, oraz podsyca procesy syntezy białek, prowadząc do szybszej regeneracji i zdolności formowania nowych komórek. Preparaty: Sylimarol, Sylivit.

Należy nadmienić, że leki, takie jak Sylimarol czy Sylivit w odróżnieniu od Raphacholinu, preparatu działającego żółciopędnie i żółciotwórczo (tu proces detoksykacyjny polega na przyspieszeniu eliminacji trucizn wraz z żółcią), nie wykazują bezpośredniego wpływu na procesy trawienia, co tłumaczyłoby ich stosowanie po spożyciu pokarmów tłustych czy ciężkostrawnych.

¨ wyciągi z karczochów (Cynara scolymus), np.: Cynarex, Cynarein, pobudzają wydzielanie żółci oraz obniżają stężenie frakcji tłuszczowych we krwi, zwłaszcza trójglicerydów i cholesterolu. Przyspieszają eliminację toksyn wraz z żółcią. W dziedzinie hepatoprotekcji odgrywają mniejszą rolę niż wyciąg z ostropestu,

¨ otrzymywane z nasion soi fosfolipidy EPL. Substancje te są wbudowywane w uszkodzone błony komórek wątroby, zapewniając właściwą ochronę i przywracając ich prawidłowe funkcjonowanie. Wpływają również niezwykle pozytywnie na gospodarkę lipidową ustroju. Stosuje się je głównie w polekowym, poalkoholowym i toksycznym uszkodzeniu wątroby, zapaleniu i marskości wątroby, kamicy żółciowej. Leki te mają zdolność zatrzymywania, a nawet odwrócenia, postępu włóknienia wątroby we
wczesnych stadiach. Preparaty: Essentiale, Esseliv,

¨ aminokwas egzogenny ornityna przyspiesza odtruwanie i regenerację ziszczonej wątroby, zwiększa wydalanie toksycznego dla wątroby amoniaku. Preparaty: Hepatil, Hepa-Merz,

¨ kwas tiazolidynokarboksylowy w ustroju przekształca się do cysteiny, aminokwasu korzystnego dla procesów odtruwania i regeneracji wątroby. Preparaty: Heparegen, Hepason,

¨ propolis, produkt pszczeli o wielokierunkowym działaniu na organizm. Stymuluje on układ odpornościowy, przyspiesza metabolizm komórkowy, ma działanie odżywcze, przeciwzapalne. Jednym z wielu wskazań do stosowania wewnętrznego propolisu są stany zapalne wątroby. Przed podjęciem terapii należy upewnić się, czy chory nie jest uczulony na produkty pszczele. Preparat: Propolis Plus,

¨ witaminy z grupy B, witaminy C i E odpowiednio dawkowane przyspieszają procesy regeneracji wątroby.

Według Jana Hasika leczenie farmakologiczne w przewlekłych chorobach wątroby daje wątpliwe rezultaty. Przy zbyt długim stosowaniu doprowadza często do uszkodzeń narządów miąższowych, w tym również wątroby. „Jako długoletni internista gastroenterolog mogę z satysfakcją powiedzieć, że najlepsze wyniki osiąga się stosując preparaty zielarskie. Ich przewaga nad środkami pochodzenia chemicznego polega na tym, że mogą być stosowane bez porównania dłużej, nie doprowadzając do poważniejszych uszkodzeń miąższu wątroby. Natomiast lepiej hamują procesy chorobowe w komórce wątrobowej”.

Jego zdaniem zioła i dieta dają wysokie efekty leczenia. „Od wielu lat kilkudziesięciu pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby zawdzięcza swą obecną dobrą kondycję zdrowotną i samopoczucie stosowaniu środków ziołowych i właściwej diety. Spostrzeżenia te są poparte odpowiednimi badaniami, przede wszystkim próbami wątrobowymi, które wykazują wyraźną tendencję do normalizacji wyników albo co najmniej do zahamowania pogarszania zdrowia. W przewlekłych stanach chorobowych stosowanie preparatów ziołowych i odpowiedniej diety jest obecnie najwłaściwszym postępowaniem leczniczym”.

Do najskuteczniejszych preparatów ziołowych leczących przewlekle chorą wątrobę należą wyciągi z nasion ostropestu plamistego i ziela karczochów.

Sylimaryna jest bazą naturalnych substancji leczniczych. Składają się na nią takie ciała czynne, jak: sylibilina, sylibinina, sylidiomina i sylichrystyna, a także zespół witamin B1, B2, B6 i PP wspomagających czynności wątroby w jej skomplikowanych i wymagających wielkiego wysiłku procesach przemiany materii. Sylimaryna stabilizuje i uszczelnia błony komórek wątrobowych, a co najważniejsze odtruwa wątrobę. Ma także działanie ochronne na komórki wątroby atakowane przez toksyczne związki chemiczne, pochodzące z otoczenia lub wytworzone w organizmie, również przez wirusy. Substancja ta zwiększa zdolności regeneracyjne wątroby. Sylimaryna intensyfikuje komórkowe procesy syntezy białek, prowadząc do szybszego odtwarzania się nowych komórek wątroby.

Swe ochronne działanie zawdzięcza silnym własnościom przeciwutleniającym. Posiada również właściwości przeciwzapalne wobec wątroby, przewodów żółciowych i pęcherzyka żółciowego. Głównym składnikiem sylimaryny jest sylibinina pochodna flawonowa. To ona stabilizuje i osłania błony komórkowe hepatocytów oraz miąższ wątroby przed uszkodzeniem przez toksyczne substancje. Działa rozkurczająco na mięśnie gładkie przewodów żółciowych, żółciopędnie, przeciwzapalnie, żółciotwórczo i silnie odtruwająco.

Podobne własności ma cynareina z karczocha zwyczajnego (Cynara scolymus). Cynareina przyspiesza odtruwanie organizmu przez pobudzenie układu moczowego (usuwanie wody, chlorków i mocznika). Również ochrania i regeneruje miąższ wątroby.

Szczególnie zalecane jest w przewlekłych chorobach wątroby stosowanie preparatów zwierających substancje czynne z ostropestu plamistego i karczochów. Uważa się, że działają one tym skuteczniej, im są wcześniej użyte. Najlepiej w początkowych objawach osłabienia wątroby.

Pomocne okazały się one dla rekonwalescentów po przebytej żółtaczce zakaźnej, postępującej marskości, tłuszczowego nacieczenia wątroby, podczas wirusowego zapalenia wątroby, zapalenia pęcherzyka żółciowego i po odwykowej kuracji przeciwalkoholowej. Z przeprowadzonych analiz wynika, iż preparaty z ostropestu są przeciwutleniaczami silniejszymi od witaminy E, chroniącymi nie tylko wątrobę, ale i cały organizm (zwłaszcza mózg!) przed atakiem wolnych rodników tlenowych.

Niezwykle rzadkie są działanie niepożądane ziół, głównie nadwrażliwość na składniki preparatów. Podczas stosowaniu większych dawek silimaryny dość rzadko może wystąpić słabe działanie przeczyszczające. Natomiast przy dołączeniu wyciągu suchego z ziela karczocha przeciwwskazaniem jest niedrożność dróg żółciowych. Zachodzi też możliwość nasilania odczynów skórnych związanych z ekspozycją na światło ultrafioletowe.

Źródło: Joanna Rokgruik “Jak dbać o zdrowie wątroby i pęcherzyka żółciowego“
–
Ostropest - skuteczny jak przeszczep wątroby

Biała zielona…

autorem artykułu jest Joanna Węcławska

…czerwona, czarna, owocowa, smakowa …. - trudno pisząc o dietach nie wspomnieć o tym cesarskim napoju z Chin. Nie będzie to jednak artykuł poświęcony słynnej angielskiej herbacie z mlekiem pitej według odchodzącego już zwyczaju o piątej po południu, ale o pożytkach płynących ogólnie z picia różnych herbat.

Niemal każda sytuacja zachęca do sięgnięcia po filiżankę tego napoju. Z ogromnej oferty handlowej trudno czasami wybrać tę właściwą dla nas.

Najmniej znana, ale mająca coraz więcej zwolenników jest biała herbata. Uzyskiwana jest z nierozwiniętych, delikatnych listków zbieranych wczesną wiosną.

Zebrane listki są suszone i poddane bardzo delikatnej fermentacji.
Wymaga ona sporo pracy, ponieważ krzewy należy chronic przed słońcem, aby młode liście zbyt szybko nie nabrały zielonej barwy, a podczas obróbki nie wolno delikatnych listków uszkodzić.

Należy ona do grupy najdroższych herbat, ale zaskakuje swoimi właściwościami. Biała herbata ma delikatny, nieco srebrny odcień. Jest ona określana mianem eliksiru młodości -zawiera naturalne polifenole powstrzymujące tworzenie się tzw. wolnych rodników, czyli zdecydowanie wpływa na opóźnienie procesu starzenia się skóry - coraz więcej kosmetyków ma z niej wyciąg w swoim składzie.

Bardzo ważną właściwością tej herbaty jest jej przeciwdziałanie zmianom nowotworowym - zalecana jest szczególnie osobom, w których rodzinach są tendencje do pojawiania się tego typu chorób.

Jeśli dodamy do tego informacje, że obniża ona poziom cholesterolu, zawiera spore ilości witaminy C, a odpowiednio zaparzona dodaje energii równie dobrze jak filiżanka kawy, potrafi zlikwidować napięcia i stresy to mamy do czynienie z napojem idealnym.

Parzenie białej herbaty wymaga od nas nieco umiejętności. Otóż, woda powinna mieć temperaturę ok. 85 stopni C. Jeśli chcemy, aby napar miał właściwości pobudzające naszą energię parzymy ją 3-4 minuty, parzenie do 8 minut wydobywa jej właściwości uspokajające. Listki możemy parzyć trzykrotnie.

Uzyskany napar ma bardzo delikatny, lekko słodkawy smak i aromat oraz delikatny kolor o słomkowym odcieniu.

Zielona herbata jest Polakom bardziej znana, a szczególnie jej właściwości pomagające w odchudzaniu .Zebrane zielone listki herbaciane nie są poddawane fermentacji, a wysuszone w odpowiednich warunkach zachowuje swój naturalny bogaty skład minerałów i witamin.

Co zatem znajdziemy w naparze z tej herbaty?

Otóż, zawarte są w nim witaminy B1, B2, B5,C,E., K, PP, a także: wapń, magnez, żelazo, sód, fosfor, miedź, fluor, mangan, krzem i jod. Tutaj należy zwrócić uwagę osobom mającym tendencję do anemii - picie zielonej herbaty utrudnia wchłanianie żelaza do organizmu, toteż muszą one ograniczyć picie tej herbaty.

Chroni ona z nieco mniejszą siłą niż jej biała wersja przed nowotworami. Pobudza przemianę materii - wzmaga wydzielanie żółci, neutralizuje nadkwaśność, obniża poziom cholesterolu. Uwaga, ta herbata ma silne właściwości antybakteryjne - warto ją pic podczas grypy, biegunki, dobrze wpływa na zęby i kości. Ma właściwości chroniące organizm przed odkładaniem się kamieni w nerkach, wątrobie, czy też woreczku żółciowym. Oczywiście ma również właściwości opóźniające starzenie się skóry - jest składnikiem wielu kosmetyków.

Parzenie zielonej herbaty to również sztuka. Woda powinna byc przefiltrowana (mieć naturalne pH), jej temperatura to 60-85 stopni - zalanie wrzątkiem niszczy wiele właściwości herbaty i powoduje, że staje się niesmaczna. Podobnie jak przy parzeniu innych odmian napar uzyskany do 3 minut parzenia ma właściwości pobudzające, zaś do 8 minut uspokajające. Listki zielonej herbaty możemy zaprzać trzykrotnie - niektóre szkoły parzenia herbaty podpowiadają,że napar z pierwszego parzenia należy wylać, a delektować się aromatem i smakiem z drugiego i trzeciego.

Wiele zamieszania i dyskusji wywołała czerwona herbata - Pu - Erh, nazywana często “spalaczem, a nawet mordercą tłuszczu” .

Jest to herbata, której uzyskiwanie okryte jest tajemnicą, mimo że w Chinach znana jest już ponad 1700 lat. Wiadomo, że poddawana jest lekkiej fermentacji, a także “leżakowaniu” - najszlachetniejsze odmiany trzymane są w grotach w specjalnych warunkach nawet około 60 lat. Pochodzi w zasadzie tylko z chińskiej prowincji Junan

Jest to również herbata bogata w związki mineralne, takie jak mangan, wapń, fluor.

Zawiera ona olejki eteryczne i białka.

Herbata ta pomaga w zwalczaniu tłuszczu, zapobiega miażdżycy, obniża ciśnienie,ma właściwości moczopędne, wzmacnia kości, podnosi nastrój, a także ma dobry wpływ na pamięć. Ciekawą jej właściwością jest przyspieszanie spalania alkoholu oraz oczyszczania organizmu ze skutków jego picia.
Czerwoną herbatę parzymy zalewając listki wodą o temperaturze do 95 stopni. Możemy także zalewać ją trzykrotnie. Ma ona nieco cierpki, “ziemisty” smak.

Czarna herbata jest nadal najpopularniejsza i przez to chyba mniej doceniana. Proces jej otrzymywania to cztery elementy: więdnięcie, skręcanie, fermentacja i suszenia. Ostanie badania potwierdzają, że ma ona silne właściwości antystresowe, a także chroni przed zawałami, ponieważ wyraźnie obniża krzepliwość krwi.

Znane są wszystkim właściwości lecznicze tej herbaty w kłopotach z żołądkiem, ale tu należy uważać -osoby z nadkwasotą powinny raczej pic herbaty zielone. Podobnie jak inne gatunki herbat, również i ta parzona do 3 minut pobudzi nasz organizm, zaś dłuższe parzenie sprawi, że wprowadzi nas w spokojny nastrój. Tej herbaty a także nie zalewamy wrzątkiem.

Jesienią lub na przedwiośniu warto wypić co pewien czas filiżankę aromatycznej herbaty. Latem świetnie gasi pragnienie. Jeśli chcemy wykorzystać właściwości lecznicze herbat musimy wypić jej aż 3-4 filiżanki w ciągu doby. Wszelkie dodatki typu cukier, sok, cytryna zmniejszają lub niszczą właściwości lecznicze naparu.

A jeśli chodzi o słynną angielską herbatę z mlekiem polecamy ją tylko dla “smakoszy” - ostanie badania wykazały,że mleko neutralizuje zdrowotne właściwości herbat, natomiast herbata połączona z cytryną to niezbyt zdrowa mieszanka.

Jeszcze bardzo ważna informacja dla miłośników herbaty - mimo cudownych właściwości ma herbata jeden mankament:wypłukuje z organizmu magnez, który należy uzupełnić, ponieważ jego niedobór prowadzi do dokuczliwych problemów zdrowotnych.

http://diety.pozmu.net

Niedługo dowiesz się więcej o herbacie - teraz będzie kolej na żółtą i yerba mate.

–
http://diety.pozmu.net

Artykuł pochodzi z serwisu  www.Artelis.pl

Sposób na ból głowy, bezsenność i wysokie ciśnienie

Jeżeli dopadnie Cię, któraś z tych dolegliwości, wypróbuj ćwiczenie, które powinno przynieść Ci ulgę:

Usiądź na podłodze, podciągnij nogi, obejmij rękoma kolana i przyciśnij je do siebie. Połącz ręce pod kolanami i zrób wdech.

Skłoń głowę nisko, między kolana, robiąc jednocześnie głęboki wydech. Po 25 sekundach podnieś głowę i wyprostuj nogi. To spowoduje dopływ świeżej krwi do mózgu..

Jak pozbyć się bezsenności i zapomnieć o bólach głowy ?
Sposób na bezsenność

Ciasteczka bakaliowe

Składniki:

2 szklanki płatków owsianych
3 białka
pól szklanki cukru
1 torebka cukru waniliowego
2-3 łyżki rodzynek sułtanek
2 łyżki posiekanych fig i daktyli
łyżka soku wyciśniętego z cytryny
cukier puder wymieszany ze szczypta cynamonu do dekoracji

Sposób przygotowania :

Wstaw białka do lodówki. Na mocno rozgrzaną patelnie bez tłuszczu wsyp płatki owsiane. Stale mieszając, zrumień. Uprażone płatki przesyp na talerzyk, wystudź .

Wymieszaj zimne płatki z rodzynkami. Schłodzone białka ubijaj mikserem, dodając sok z cytryny, cukier waniliowy, aż piana stanie się sztywna i lśniąca . Pianę z białek delikatnie wymieszaj z płatkami z rodzynkami.

Płaską blachę z piekarnika przykryj papierem do pieczenia. Łyżką nakładaj małe porcje masy, formując kopczyki. Wstaw do piekarnika rozgrzanego do temperatury 180 stopni. Piecz na rumiano(15 minut) . Wystudzone ciasteczka oprósz cukrem pudrem z cynamonem.

Smacznego

Pięć Przemian - Dietetyka wg Tradycyjnej Medycyny Chińskiej

autorem artykułu jest Anna Krasucka

Współczesne nawyki żywieniowe przyczyniają się do otyłości oraz wzrostu chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca i choroby serca, nazwane przez to cywilizacyjnymi. Dlatego wielu z nas wraca do natury i sprawdzonych od pokoleń metod profilaktyki zdrowotnej. Wzrasta świadomość odżywiania i zainteresowanie jakością produktów spożywczych i dietami, które pozwolą zachowa zdrowie i smukłą sylwetkę. Dlatego Akademia Zdrowego Odżywiania TaoZdrowia www.taozdrowia.pl organizuje warsztaty gotowania wg Pięciu Przemian, teorii ściśle związanej z Tradycyjną Medycyną Chińska, tym samym kładąc wielki nacisk na profilaktykę.

Odżywianie wg Pięciu Przemian nie jest zwykłą dietą. Nauka odżywiania wg Pięciu Przemian opiera się na tysiącletnim bogactwie doświadczeń Tradycyjnej Medycyny Chińskiej (TCM) i do dziś według nich gotują Chińczycy. Jej zasady powszechnie stosuje się w tamtejszych restauracjach oraz klinikach.

Sztuka odżywiania się według Pięciu Przemian znacząco różni się od tradycyjnej kuchni polskiej. Zasadnicza różnica to podkreślanie wagi energetycznego działania produktów spożywczych. Dzięki temu możemy stymulować naszą aktywność fizyczną i umysłową, uczucia, a nawet zdolność do nawiązywania kontaktów.

Tradycyjna Medycyna Chińska (TCM)

Medycyna chińska jest przepojona logiką, jest też kopalnią wiedzy o przyczynach chorób i metodach przywracania zdrowia. Nacechowana jest głębokim zrozumieniem człowieka jako istoty czującej i myślącej. Język jakim posługuje się jest symboliczny, ale każdy symbol - przez swoją prostotę - jest przez każdego człowieka zrozumiały. A przecież zrozumieć, to znaczy wyleczyć.

Jednak główną zasadą Tradycyjnej Medycyny Chińskiej jest profilaktyka, która wymaga dużej zręczności we wczesnym wykrywaniu procesów chorobowych. Chińska diagnostyka do dziś pozwala na rozpoznanie choroby, czyli zaburzenia w organizmie, zanim jeszcze pojawią się poważne objawy.

Zarys historyczny

Medycyna chińska liczy sobie ponad 5000 lat i sięga wieków starożytnych. Już w czasach dynastii SHANG (ok. 1000 lat p.n.e.) stała na dość wysokim poziomie. Rozwój wczesnej medycyny chińskiej przypisywano według legendy dwom wspaniałym Władcom Niebiańskim: Szen-Nongowi (Czerwonemu Władcy, który wynalazł ziołolecznictwo) i Huang-Ti (Żółtemu Cesarzowi, który wynalazł sztukę medyczną).

Źródłem rozkwitu medycyny chińskiej łącznie z dietetyką było dążenie do nieśmiertelności lub przynajmniej długowieczności. Ten kierunek rozwoju zawdzięczają Chiny taoizmowi, który czerpie wiedzę z obserwacji przyrody i zgłębiania związków kosmicznych.

W zapiskach znalezionych na kościach i pancerzach żółwi z ponad 3000 lat temu odnaleziono informacje dotyczące medycyny chińskiej i kilkunastu chorób. Podczas panowania dynastii Zhou rozpoczęto używać cztery techniki diagnozowania chorób, a mianowicie: patrzeć i oglądać, słuchać i wąchać, pytać oraz badać puls. Już w tym czasie stosowano lekarstwa medycyny chińskiej, akupunkturę, operacje i inne metody pomagające w leczeniu chorób. Podczas panowania dynastii Qin i Han powstało dzieło na temat usystematyzowania teorii medycyny chińskiej “Huang Di Nei Jing” (Tradycyjna Medycyna Cesarza Huang Ti, tzw. Żółtego Cesarza). Jest to pierwsze dzieło zawierające teorię medycyny chińskiej. “Teoria o durze i innych chorobach”, której autorem jest Zhang Zhongjing, specjalnie uogólniła zasady leczenia różnych chorób. Książka ta założyła podstawę dla rozwoju tradycyjnej medycyny chińskiej. Podczas panowania dynastii Han chirurgia była już na wysokim poziomie.

W okresie między panowaniem dynastii Wei i Jin ( 220-589 roku naszej ery) a panowaniem dynastii Sui i Tang (581 - 960 roku naszej ery), osiągnięto ogromny postęp w badaniu pulsu. W książce “Mai Jing” ( Teoria o Pulsie) jej autor, sławny doktor w dynastii Jin, Wang Shuhe, uogólnił 24 rodzaje objawów pulsu. Książka ta nie tylko miała wielki wpływ na tradycyjną medycynę chińską, ale również była popularna za granicą. W owym czasie napisano wiele dzieł medycznych, jak np. “Teoria o Akupunkturze”, “Bao Pu Zi” i “Zhou Hou Fang”. “Lei Gong Pao Jiu Lun”, było dziełem na temat o produkowania lekarstw, a dzieło “Liu Juan Zi Gui Yi Fang” dotyczyło chirurgii.

Podczas panowania dynastii Song ( 960 - 1279 roku naszej ery) w edukacji medycznej, w nauczaniu akupunktury przeprowadzono reformę. Aby pomóc studentom w praktykowaniu akupunktury Wang Weiyi zaprojektował mapę i model punktów ciała człowieka.

Podczas panowania dynastii Ming ( 1368 - 1644 roku naszej ery ) do Chin przybyła medycyna zachodnia. Wielu doktorów opowiadało się za współpracą między medycyną zachodnią i tradycyjną medycyną chińską.

Energia życiowa

Według tradycyjnej medycyny chińskiej ciało ludzkie posiada wyznaczone szlaki - meridiany, którymi krąży chi (czytaj: czi) - energia życiowa. Spokojny przepływ chi oznacza zdrowie zarówno ciała, jak i ducha. Symptomy choroby pojawiają się, gdy przepływ energii ustaje lub jest zaburzony. Celem tradycyjnej medycyny chińskiej jest przywrócenie harmonijnego przepływu energii poprzez stymulację odpowiednich punktów ciała.

Chińczycy dostrzegali głęboki związek człowieka z naturą. Człowiek był cząstką wszechświata i żył w rytmie jego drgań, dźwięków i barw. Był jednak - według ich wierzeń - bezbronną, słabą istotą, która pozostawała pod przemożnym wpływem sił przyrody: Nieba i Ziemi. Obserwowali więc i skrupulatnie notowali wpływ, jaki na niego wywierała.

Diagnoza

Chińczycy doprowadzili do perfekcji diagnozowanie, interpretację chorób i naturalne sposoby leczenia, poczynając od DIETY!, poprzez leczenie ziołami, masaż, akupresurę, akupunkturę, ćwiczenia energetyczne Qi gong, a na poradach dotyczących harmonijnej aranżacji otoczenia Feng shui i studiowaniu Wyroczni I Cing kończąc.

Tradycyjna Medycyna Chińska inaczej niż medycyna zachodnia, postrzega całego człowieka jako jedną całość i w ten sposób na niego patrzy zarówno w profilaktyce jak i w leczeniu stanów chorobowych. Według niej człowiek pozostaje w ścisłym związku ze wszystkimi elementami natury, w związku z tym bada cały organizm pacjenta nie ograniczając swoich obserwacji jedynie do narządów lub części ciała dotkniętych chorobą. Przed postawieniem diagnozy lekarze chińscy biorą pod uwagę umysłowe, duchowe i fizyczne aspekty życia człowieka, co umożliwia im leczenie przyczyn choroby, a nie jej objawów, i tak: obserwują zwyczaje i zajęcia chorego, tryb życia, jego sposób mówienia i zachowanie się, badają myśli, sny i marzenia. Bardzo ważne w postawieniu diagnozy jest również uwzględnienie pory roku, wiatru, jakości wody i wszystkich innych zjawisk naturalnych jako części środowiska, w którym żyjemy. Diagnozowanie odbywało się i odbywa nadal poprzez skrupulatny wywiad, badanie palpacyjne, badanie tętna, oglądanie języka, wąchanie. Ostateczną diagnozę opracowywało się i opracowuje do dziś po uwzględnieniu rodzaju energii chi, jej biegunów Yin i Yang, dopasowaniu choroby do Ośmiu Kryteriów Przewodnich oraz teorii Pięciu Elementów. Postawienie diagnozy umożliwia lekarzowi wdrożenie odpowiedniego leczenia, również z zastosowaniem podanych wyżej kanonów.

Yin i Yang
Życie opiera się na dwóch składnikach: energii i substancji. Jeśli jednego z nich jest zbyt dużo lub za mało, człowiek popada w chorobę. Jeśli jednego składnika nie ma wcale, nie ma życia. Śmierć oznacza, że energia i substancja oddzielają się od siebie. Pogląd ten wprowadza nas w sam środek chińskiej filozofii: model

Yin-Yang.

Koncepcja Yin i Yang pochodzi z filozofii taoistycznej. Opisuje ona dwie pierwotne i przeciwne, lecz uzupełniające się siły, które odnaleźć można w całym wszechświecie.

Yin (dosłownie rozumiane jako “zacienione miejsce, północne zbocze (wzgórza), południowy brzeg (rzeki), zachmurzenie, zaciemnienie”) reprezentowana przez czerń i Księżyc oznacza bierność, uległość, smutek, chłód i zimę, symbolizuje żeński aspekt natury, introwersję oraz liczby parzyste; odpowiada jej noc. Yin symbolizuje woda lub ziemia.

Yang (dosłownie rozumiane jako “nasłonecznione miejsce, południowe zbocze (wzgórza), północny brzeg (rzeki), światło słoneczne”) reprezentowana przez biel i Słońce oznacza siłę, aktywność, radość, ciepło i lato, symbolizuje męski aspekt natury, ekstrawersję oraz liczby nieparzyste; odpowiada jej dzień, niebo. Yang symbolizuje ogień lub wiatr.

Wzajemne oddziaływanie Yin i Yang jest przyczyną powstawania i zmiany wszystkich rzeczy. Z nich powstaje Pięć Elementów: woda, drzewo, ogień, ziemia, metal, a z nich wszystkie inne rzeczy. Najważniejszym wykładem nauki o Yin i Yang jest Księga Przemian, I Ching.

Wszystko może być opisane jako obie siły Yin i Yang

1. Yin i Yang nie wykluczają się wzajemnie.
Wszystko ma swoje przeciwieństwo, jednak nigdy całkowite, a jedynie względne. Żadna rzecz nie jest nigdy w pełni Yin ani całkowicie Yang. Każde z nich zawiera w sobie pierwiastek swojego przeciwieństwa. Dla przykładu: zima zmienia się w lato, a “co się wzniosło - opaść musi”.

2. Yin i Yang są współzależne.
Jedno nie może istnieć bez drugiego, tak jak dzień nie może istnieć bez nocy, światło bez ciemności, czy śmierć bez życia.

3. Tak Yin jak i Yang jest podzielne.
Każdy aspekt Yin lub Yang można dalej podzielić na mniejsze składowe Yin i Yang. Dla przykładu, temperaturę można określić jako gorącą lub zimną. Jednak gorąco można podzielić jeszcze na ciepło i upał, a zimno na chłód i mróz. W każdym spektrum istnieje mniejsze spektrum; każdy początek jest chwilą w czasie, więc posiada początek i koniec, tak samo jak godzina ma początek i koniec.

4. Yin i Yang wchłaniają i jednocześnie podtrzymują się wzajemnie.
Yin i Yang znajdują się zwykle w stanie równowagi - kiedy jedno wzrasta, drugie maleje. Mogą się też jednak znierównoważyć. Wyróżniamy cztery stany braku równowagi: nadmiar Yin, nadmiar Yang, niedostatek Yin i niedostatek Yang. Jednakże cały czas wzajemnie się uzupełniają: w przypadku nadmiaru Yin występuje niedostatek Yang i vice versa. Brak równowagi jest czynnikiem względnym: nadmiar Yang “wymusza” zmniejszenie się Yin.

5. Yin i Yang mogą przekształcić się w siebie nawzajem.
W pewnej konkretnej sytuacji Yin może przekształcić się w Yang i odwrotnie. Noc zmienia się w dzień, ciepło stygnie, a życie zmienia się w śmierć. Niemniej jednak i ta przemiana jest względna, jako że noc i dzień mogą ze sobą współistnieć w tym samym czasie na Ziemi widzianej z kosmosu.

6. Część Yin znajduje się w Yang, a część Yang znajduje się w Yin.
Mniejsze koła w każdym z nich służą jako:
1. przypomnienie, że zawsze pierwiastek jednego znajduje się w drugim. Tak samo jak zawsze znajdziemy odrobinę światła w ciemności (np. gwiazdy na nocnym niebie); żadna z tych cech nie jest nigdy skończona.
2. przypomnienie, że ekstremalne skrajności zmieniają się natychmiast w swoje przeciwieństwo, jak również to, iż cechy Yin i Yang zależą od punktu widzenia obserwatora. Dla przykładu: najtwardszy kamień najłatwiej skruszyć. To pokazuje, że bezwzględne rozgraniczenie miedzy jednym a drugim nie jest możliwe.

Pięć Przemian (Elementów, Żywiołów)

Nauka o Pięciu Przemianach jest bardzo starą koncepcją filozoficzno-duchową. Filozofia taoistyczna mówi, że w kosmosie nie ma nic statycznego, że wszystko jest ciągłym ruchu i że cały wszechświat jest ze sobą powiązany i wzajemnie na siebie oddziaływuje, a teoria Pięciu Przemian opisuje te wszystkie cykliczne procesy. Aby wszechświat funkcjonował prawidłowo, powinna być zachowana równowaga. Zatem człowiek będąc mikrokosmosem podlega tym samym prawom co i makrokosmos. My również podlegamy stałym procesom przeobrażania, a przyszłość jest wielką niewiadomą.
Pięć Przemian to model wyjaśniający rzeczywistość, który powstał w wyniku obserwacji natury. Zarówno rodzaje smaków, kolory, dźwięki, zapachy, pory dnia czy roku, okresy życia, jak i ludzkie uczucia i funkcjonowanie narządów, po prostu wszystkie zjawiska przyporządkować można Pięciu Przemianom.

Według Chińczyków, procesy przebiegające w ludzkim organizmie, między innymi także choroby, są związane z wymianą Pięciu Elementów, które tworzą świat, a przedstawili je w sposób metaforyczny symbolami przyrody, i tak:

Drzewo: smak kwaśny, organy: wątroba, woreczek żółciowy
Ogień: smak gorzki, organy: serce, jelito cienkie
Ziemia: smak słodki, organy: śledziona, żołądek
Metal: smak ostry, organy: płuca, jelito grube
Woda: smak słony, organy: nerki, pęcherz moczowy

Pięć Przemian to system współzależności procesów, czynników, faz, ruchu, stadiów przekształceń lub sił, w którym żaden ze składników lub żywiołów nie może istnieć bez pozostałych. Aby lepiej zobrazować otaczającą nas rzeczywistość posłużono się cyklami i procesami występującymi w przyrodzie, które sprowadzono do zasady Pięciu Przemian (żywiołów).

Dietetyka wg Tradycyjnej Medycyny Chińskiej

Tradycyjna Medycyna Chińska posługuje się kompleksowym systemem odżywiania w celu zachowania zdrowia i usunięcia zaburzeń organizmu. W ciągu minionych tysiącleci system ten dostarczył wystarczającą ilość dowodów na to, ze istotnie chroni zdrowie i przywraca funkcjom organizmu utraconą równowagę.

Nauka odżywiania oparta na teorii Pięciu Przemian na pierwszym miejscu stawia energetyczne działanie produktów spożywczych i pokazuje, w jaki sposób możemy stymulować naszą aktywność fizyczną i umysłową.

Dietetyka ta wyróżnia się ponadto prostotą stosowania. Można ją wykorzystywać w każdej chwili, przy wyborze dań w restauracji, w każdej kulturze i każdym klimacie, nie posiadając ani egzotycznych przypraw, ani wybitnych zdolności kulinarnych. Dzięki niej można zrezygnować ze zniechęcającego raczej do jedzenia matematycznego liczenia kalorii, wartości odżywczych oraz ilości witamin i składników mineralnych.

Większość teorii żywienia i diet oraz dobre rady dietetyki ogólnej opierają się na założeniu, że poszczególne składniki pokarmu mają pozytywny wpływ na określone funkcje organizmu. Prawidłowości tego złożenia nikt nie kwestionuje. Suma poszczególnych wpływów nie mówi jednak nic na temat oddziaływania kompleksowego.

W jaki sposób działa na organizm pożywienie jako całość, jako żywa jednostka? Czy po posiłku czujemy się dobrze, czy jesteśmy zmęczeni i zdekoncentrowani? Czy nasze trawienie działa sprawnie, czy tez męczy nas uczucie przepełnienia lub wzdęcia? Czy jest nam ciepło, czy marzniemy? Czy nasz sposób odżywiania chroni nas przed przeziębieniami i alergiami, czy też nasza odporność jest słaba? I czy jesteśmy zadowoleni ze swojej sylwetki, czy też zatruwają nam samopoczucie fałdy tłuszczu. Wszystkie te problemy powinno rozwiązać zdrowe kompleksowe odżywianie.

Prawidłowo wprowadzając do naszego organizmu posiłki oparte na bazie teorii Pięciu Przemian, harmonizujemy organizm przyczyniając się do poprawy naszego stanu zdrowia.
Smak jest główną cechą pożywienia, która decyduje o przynależności danego produktu do danego żywiołu. Liczy się również, choć podrzędnie kolor produktu. I tak wybierając np. podczas gotowania zboża o smaku słodkim wpływamy bezpośrednio na żołądek i śledzionę. A słony pokarm działa na nerki itd.
Pięć Przemian to system współzależności, w którym żaden ze składników lub żywiołów nie może istnieć bez pozostałych. Te elementy działają na siebie m.in. w tzw. Cyklu Odżywczym, którym będziemy się posługiwać podczas gotowania.

Wg tego cyklu :

Ogień odżywia Ziemię
Ziemia odżywia Metal
Metal odżywia Wodę
Woda odżywia Drzewo
A Drzewo odżywia Ogień itd.

Tak więc, rozpatrując to z energetycznego punktu widzenia wątroba i woreczek żółciowy ma za zadanie odżywianie serca i jelita cienkiego a te z kolei mają wpływ na żołądek i śledzionę itd.
Żywioł odżywiający nazywa się matką a odżywiany synem. Zaburzenia związane z niedoborem, lub nadmiarem energii w jednym żywiole, wynikają zazwyczaj z niedoboru lub nadmiaru z żywiole poprzedzającym. Jeśli np. stale będziemy unikać pokarmu zaliczanego do żywiołu drzewa to serce czy jelito cienkie należące do żywiołu ognia nie będą również wystarczająco odżywiane.
Trzeba też wiedzieć, że są i takie rodzaje produktów, które nie mają jednego smaku lecz przypisywane są do dwu lub więcej jakości smakowych.

Dominika Adamczyk i Anna Krasucka
Założycielki Akademii Zdrowego Odżywiania Tao Zdrowia, która organizuje warsztaty gotowania wg Pięciu Przemian. www.taozdrowia.pl tel. 0-602 35 36 13; 0-507 200 477

–
www.taozdrowia.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Chińskie ziele nieśmiertelnośći…