Zdrowie i Gotowanie

Fitness jako zjawisko pojawił się w Polsce w latach 90. ubiegłego wieku i z roku na rok systematycznie zdobywa coraz większą popularność.

Słowo „fitness” jest pojęciem szerokim i bardzo różnie rozumianym — bywa, że dla jednych z nas oznacza coś zupełnie innego niż dla drugich.

Fitness jest parasolem, gdyż z jednej strony — zawiera w sobie kilka elementów, a z drugiej — chroni i zabezpiecza współczesnego człowieka przed niekorzystnymi skutkami rozwoju cywilizacji.

Konstrukcja słowa fitness to kombinacja przymiotnika „fit” i końcówki „ness”, tworzących jedną całość. „Fitness” w słowniku polsko-angielskim tłumaczony jest jako „stosowność, nadawanie się do czegoś”. Wskazuje na występowanie pewnych cech adaptacji do otoczenia. Oznacza posiadanie cech i właściwości, które powodują, że człowiek jest przystosowany do otaczającej go rzeczywistości.

Ta odpowiedniość jest wypadkową posiadanych i kształtowanych zdolności, wartości i kwalifikacji. Fitness jest pojęciem o charakterze dynamicznym, co oznacza, że potrzebne jest systematyczne podejmowanie działań w celu osiągnięcia tego stanu.

Jego dynamika wynika z charakteru współczesnej rzeczywistości — szalenie dynamicznej, ruchliwej, zmiennej, a z drugiej strony — odpowiada plastyczności ludzkiego ciała, które posiada zdolność adaptacji i zmiany.

Fitness jako efekt oznacza adekwatne, stosowne, właściwe funkcjonowanie współczesnego człowieka w warunkach współczesnej rzeczywistości, będące źródłem radości istnienia i osiągania wysokiej jakości życia.

Fitness przejawia się w trzech aspektach:

–fizycznym,
–umysłowym,
–emocjonalnym.

Za tymi trzema aspektami kryje się „bycie fit”, czyli efekt fitness.

Naukowo stwierdzono, że ruch i ćwiczenia fizyczne jako naturalne bodźce wpływają pozytywnie na człowieka w każdym aspekcie, tzn. biologicznym, fizycznym i duchowym.

Bez ćwiczeń nie można osiągnąć dobrej jakości życia i zachowania zdrowia. Wiele korzystnych zmian, jakie zachodzą podczas treningu, widocznych jest nawet gołym okiem. Są to zazwyczaj: prosta, szczupła sylwetka, ładne, wzmocnione przez trening mięśnie, sprężysty i energiczny chód, dobre samopoczucie w dniach, kiedy inni czują się gorzej.

Jest mnóstwo szczupłych, a nawet chudych kobiet — czy wszystkie wyglądają ładnie? Zazwyczaj nie. A dlaczego tak się dzieje? Ponieważ nie są wysportowane, nie posiadają odpowiedniej postawy, są przygarbione. Po prostu przez to, że nie ćwiczą, wyglądają niekorzystnie, ich niewytrenowane mięśnie nie utrzymują prawidłowej postawy ciała.

Wpływ treningów na układ mięśniowy

Wzmocnienie masy mięśniowej podczas ćwiczeń prowadzi do utrzymania prawidłowej postawy ciała, ponieważ układ mięśniowy wpływa na kształt układu kostnego.

Na przykład u osób z dolegliwościami kręgosłupa systematyczne ćwiczenia mięśni grzbietu powodują wzmocnienie tych mięśni, co prowadzi do wzmocnienia tzw. gorsetu mięśniowego, a to łagodzi, a nawet likwiduje dolegliwości odkręgosłupowe.

Silne mięśnie ochraniają i oszczędzają stawy, a silny gorset mięśniowy wzdłuż kręgosłupa odciąża dyski międzykręgowe i chroni je przed zużyciem. Wzmocnienie gorsetu mięśniowego staje się coraz ważniejsze, wręcz konieczne.

Mięśnie stanowią aparat utrzymujący cały układ kostny w prawidłowej pozycji. Szczególną uwagę należy zwrócić na mięśnie grzbietu i brzucha, a następnie ud i łydek — to one są odpowiedzialne za prawidłową postawę Twojego ciała, wzrost liczby otwartych czynnych naczyń włosowatych, lepsze odżywianie pracującego mięśnia, usprawnienie wydalania produktów przemiany materii, zmiany biochemiczne prowadzące do zwiększenia się odporności na zmęczenie oraz do szybszej odnowy sił.

Zmiany w mięśniach zależą od intensywności i czasu trwania wysiłku. Trening poprawia koordynację nerwowo-mięśniową. Zwiększa się harmonijność, precyzja i szybkość ruchów. Prowadzi to w efekcie do zmniejszenia kosztu energetycznego wykonywanej pracy.

Wpływ treningów na układ kostny

Regularne ćwiczenia powodują zmianę kształtu kości, ich długości i szerokości. Kości stają się bardziej masywne, zwiększa się szerokość powierzchni stawowych. Wzrost masy tkanki kostnej zapobiega osteoporozie.

Wpływ na aparat kostno-stawowy

Zwiększenie zakresu ruchomości stawu, kształtowanie powierzchni stawowych, zwiększenie elastyczności i sprężystości torebek i więzadeł w stawach.

Wpływ na układ oddechowy

Trening zwiększa liczbę czerwonych ciałek krwi, powiększając pojemność tlenową organizmu, dzięki czemu nie męczymy się tak szybko. U osób wytrenowanych stwierdza się wzrost pojemności płuc — jest to ściśle związane z większą ruchomością klatki piersiowej i większą siłą mięśni oddechowych. Zauważalny jest również wzrost wykorzystania tlenu zawartego w powietrzu wdychanym.

Wpływ na układ krążenia

Aktywność fizyczna korzystnie wpływa na pracę mięśnia sercowego oraz sprawność krążenia obwodowego.

Stwierdzić można wzrost pojemności minutowej serca, które — zmuszane do częstego wysiłku podczas treningu — wszechstronnie dostosowuje się do nowych, większych wymagań. Objawia się to jego rozrostem i powiększoną zdolnością do przepompowywania krwi.

Regularne treningi powodują obniżenie tętna oraz obniżenie ciśnienia krwi, a także zmiany przystosowujące układ krążenia do zwiększonego wysiłku fizycznego (zdolność szybkiego dostosowania się do pracy pod wpływem obciążenia, szybki powrót do poziomu wyjściowego po zakończeniu pracy).

Wzmocnione serce ma możliwość bardziej ekonomicznej pracy. Pod wpływem ćwiczeń zwiększa się również przepływ krwi w naczyniach wieńcowych, co chroni nas przed osadzaniem się cholesterolu.

Wpływ na układ nerwowy

Ćwiczenia pobudzają pracę ośrodkowego układu nerwowego. Powodują też rozwój dodatkowych gałązek nerwowych prowadzących do włókien mięśniowych. Rozwija się pamięć ruchowa oraz szybkość i łatwość reagowania na bodźce zewnętrzne. Ćwiczenia mogą usunąć lub zmniejszyć zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów.

Zmiany w narządach wewnętrznych

Ruch ma również korzystny wpływ na pracę mięśni gładkich i pośrednio wpływa na funkcjonowanie żołądka, jelit, a także wątroby.

Poddawany systematycznym ćwiczeniom organizm doskonali funkcjonowanie wątroby, gruczołów dokrewnych, gospodarkę hormonalną i enzymową. Ćwiczenia łagodzą bóle menstruacyjne u kobiet. Umiarkowany trening wytrzymałościowy poprawia odporność organizmu.

Dr Kinga Wiśniewska-Roszkowska w swojej książce pt. „Leczenie głodówką i dietą surówkowo-jarską” dokładnie opisuje, w jaki sposób działają na organizm głodówki, jak je przeprowadzać i jakie reakcje zachodzą w organizmie podczas ich stosowania. Pisze, że głodówki lecznicze „dają doskonałe efekty rewitalizacji (biologicznego odmłodzenia. (…) Głodówkę leczniczą można więc porównać do remontu mocno zastarzałego i uszkodzonego budynku — zostaje on oczyszczony z zepsutych, spróchniałych części, aż do zdrowych murów, na których wznosi się potem nową, solidną budowlę. (…)

Zakończenie głodówki to przejście do drugiego, ogromnie ważnego etapu kuracji, czyli do tzw. okresu odbudowy. Okres ten, czyli stopniowe przyzwyczajanie się do jedzenia, musi trwać tak długo, jak długo trwała sama głodówka. Jest to zrozumiałe, gdyż im dłużej ona trwała, tym bardziej ustrój przestawił się na tory endogennego odżywiania, a w przewodzie pokarmowym tym bardziej zaznaczył się pewien zanik z bezczynności. (…) Przejście to trzeba zaczynać niezwykle ostrożnie, poczynając od płynów — nawet rozcieńczonych, podawanych co pewien czas w małych ilościach.”

Jestem w posiadaniu napisanej przez dr Ewę Dąbrowską książki pt. „Ciało i ducha ratować żywieniem”. W przedmowie tej książki doc. dr hab. med. Kinga Wiśniewska-Roszkowska pisze: „Istnieją dziś w różnych krajach ośrodki leczenia głodem, w których już dziesiątki tysięcy ludzi ciężko chorych odzyskały zdrowie. Toteż doprawdy trudno zrozumieć, dlaczego oficjalna medycyna nie włączyła dotychczas tego leczenia do arsenału swych metod. Ileż zwyrodniałych, niewydolnych narządów mogłoby się przez to odnowić, ilu np. przeszczepów serca można by uniknąć, gdyby kandydatów, tak beznadziejnie długo czekających dziś natę operację, poddano choćby kilkudniowej głodówce wodnej czy sokowej, przechodząc później na kilkutygodniową dietę warzywno-owocową”.

Lekarz Edward Miszurow zachorował na szereg chorób przewodu pokarmowego: polipy żołądka, wrzody dwunastnicy, zapalenie trzustki, kamicę żółciową. Leczenie szpitalne mu nie pomagało, więc zalecono mu natychmiastową operację. Nie poddał się jednak zabiegowi, ale zdecydował się na leczenie głodówką.

W swojej książce „Cud natury — uzdrowienie poprzez odżywianie wewnętrzne oraz uchylenie tajemnic jego przeprowadzania” pisze, że medycyna nie potrafi skutecznie wyleczyć wielu chorób, o których mówi, że ich „przyczyna jest nieznana”, „choroba jest przewlekła”, „nie ma skutecznego leku na tę chorobę” itp. Udowodnił, że możliwe jest skuteczne wyleczenie niemal każdej choroby przez odżywianie wewnętrzne.

Twierdzi, że głodówka tak naprawdę nie jest głodówką w pełnym znaczeniu tego słowa. Organizm nie głoduje, ale odżywia się zapasami białka, tłuszczów, cholesterolu i innych składników spożytych w nadmiarze i odłożonych w tkankach ciała. A więc zużywa to, co zostało zgromadzone przez lata jedzenia w za dużych ilościach.

Organizm przechodzi na wewnętrzne odżywianie, podczas którego wyraźnie poprawia się praca narządów wewnętrznych i układu limfatycznego oraz oczyszcza się krew. Podczas odżywiania wewnętrznego (głodówki) nie należy przyjmować żadnych leków. Jeśli natomiast ktoś zażywał ich duże ilości, powinien przed przystąpieniem do głodówki zmniejszać dawkę.

Nie zaleca natomiast stosowania głodówek:

–w drugiej połowie ciąży,
–w okresie karmienia piersią,
–w gruźlicy, kolagenozach, złośliwych nowotworach, chorobach psychicznych
i neurologicznych;
–przy stanach ropnych wewnętrznych i zgorzelach.

Możliwe, że w takich chorobach głodówki nie są wskazane, ale też spotkałam się z innym zdaniem.

Według dra Miszurowa głodówki rozpoczyna się od jedno- lub kilkudniowych, potem można robić dłuższe, 14–30-dniowe. Po zakończeniu głodowania stopniowo wraca się do odżywiania zewnętrznego, ale zgodnego z naturą, to znaczy bez jakichkolwiek produktów pochodzenie zwierzęcego.

Ważne jest wyjście z głodowania. Nie wolno jadać od razu wszystkiego, na co miałoby się ochotę. Powrót do jedzenia powinien się rozpocząć od spożywania niewielkich ilości pokarmu, lekkostrawnego, przez tyle dni, ile trwała głodówka. Nie należy też spożywać w tym czasie cukru, octu, majonezów, smażonych i gotowanych potraw, także żadnych produktów przetwarzanych. Zupy powinny być najlepiej niegotowane, zmiksowane, lekko podgrzane, a każdy następny posiłek wprowadzony dopiero po przetrawieniu poprzedniego.

Po sześciu dniach można już swoje menu urozmaicić, ale nie zaleca zestawiania w daniach więcej niż 4 produktów.

Coraz popularniejsza staje się głodówka jako skuteczny sposób leczenia oraz oczyszczania organizmu. Osobiście przeprowadzałam głodówki kilkudniowe i kilkunastodniowe. Z pełną odpowiedzialnością mogę powiedzieć, że za każdym razem moje samopoczucie znacznie się poprawiało. Kiedyś zdecydowałam się na tygodniową przerwę w jedzeniu, ale w dwa dni po powrocie do jedzenia wyczułam, że zbyt mało się oczyściłam, więc powróciłam jeszcze na kilka dni do głodówki. W sumie trwało to ok.10 dni i tyle mi wystarczyło.

Nie robiłam głodówek dłuższych ani też o samej wodzie, ale znam osoby, które dzięki dłuższym przerwom w jedzeniu i piciu samej wody powracały do zdrowia. Trzeba dużo wytrwałości i samozaparcia, by zastosować głodówkę kilkunasto- lub kilkudziesięciodniową. Nie każdy jest na tyle odważny i wytrzymały, ale głodówka jest godna zainteresowania. Nie jest też aż tak niebezpieczna, jak to się mówi w mediach. Może przynieść więcej korzyści niż szkody. Szkodę można sobie wyrządzić, gdy po zakończeniu głodówki przechodzimy natychmiast do jedzenia obfitego, nieodpowiedniego i ciężkostrawnego. Ważny jest sposób przeprowadzenia głodówki, długość jej trwania i sposób powrotu do jedzenia.

Myślę, że każdy sam powinien sobie ustalić czas trwania głodówki. Każdy sam wyczuje, ile jest w stanie wytrzymać. A przeprowadzana co jakiś czas głodówka na pewno oczyszcza organizm, dzięki czemu można odzyskać zdrowie. Kiedyś w tym celu zalecano posty. Zalecano przeprowadzanie ich w celu oczyszczenia organizmu duchowo i fizycznie. I nie było to tylko zalecenie Kościoła, ale także sposób na przywracanie prawidłowej pracy narządom zewnętrznym i wewnętrznym.

Kilkudniowe głodowanie można stosować bez ryzyka — ważne, by w tym czasie robić lewatywy i pić bardzo dużo wody albo świeże, rozcieńczone soki owocowe. Można też pić zioła, zmielone i zalane wrzątkiem w proporcjach: 1–2 łyżeczki na szklankę wody. Pić je należy 3 razy dziennie po ok. 2/3 szklanki, czyli w małych ilościach.

Lewatywy w trakcie głodowania są konieczne, by wypłukać nagromadzone w jelitach toksyny i zapobiec ich wchłanianiu na powrót do organizmu. Nieodzowne są też podczas głodówki spacery na świeżym powietrzu i gimnastyka. Trzeba także pamiętać o umiejętnym wyjściu z głodówki, które, jak już wcześniej pisałam, powinno trwać tyle samo dni, ile trwała głodówka.

Otoczenie, w którym przebywamy, a zwłaszcza miejsca, gdzie śpimy i spędzamy najwięcej czasu, ma wielkie znaczenie.

W naszych mieszkaniach często jest za mało świeżego powietrza i sporo trucizn w postaci formaldehydu wydzielanego przez płyty paździerzowe, radonu z płyt betonowych, paneli, ksylamitu, azbestu, wyziewów z tapet, klejów, dymu tytoniowego itp. W miarę możliwości trzeba to eliminować, a przynajmniej często wietrzyć mieszkanie. Ciągłe przebywanie w takich pomieszczeniach, do tego nieodpowiednie odżywianie i brak ruchu — to systematycznie zatruwa organizm, co po latach niestety doprowadza do choroby.

Jeśli chcemy, by nasze mieszkanie wpływało korzystnie na zdrowie, to raczej niech będzie wykończone naturalnymi materiałami — ściany pomalowane farbami nieszkodliwymi, ekologicznymi, meble wykonane z naturalnych materiałów, podłogi także. Im mniej chemii w naszym domu, tym zdrowiej.

Jeszcze nie tak dawno malowało się ściany farbą kredową z dodatkiem wapna, które zabijało różne zarazki w mieszkaniu i częściowo chroniło przed promieniowaniem geopatycznym. Teraz są różne farby do wykańczania wnętrz i myślę, że można znaleźć wśród nich takie, które nie zawierają szkodliwych składników.

Trudno wyeliminować wszystkie trucizny z mieszkań, zwłaszcza jeśli są to lokale w betonowych blokach. Ale mogą to zrobić np. ci, którzy zamierzają nabyć mieszkanie — wybrać takie, które znajduje się w budynku wybudowanym ze zdrowych materiałów, a także tacy, którzy zamierzają wybudować dom dla siebie. Obecnie w wielu mieszkaniach zamiast podłóg drewnianych kładzie się panele. Ładnie wyglądają, może nawet są łatwiejsze w utrzymaniu, ale na pewno nie zdrowsze.

Na temat radiestezji są różne zdania. Osobiście przekonana jestem, że promieniowanie cieków wodnych może wyrządzić człowiekowi (zwierzętom także) wiele szkody. Doświadczyłam tego na sobie. Jeśli w miejscu, w którym śpimy, nie wypoczywamy należycie, mamy częste bóle głowy, występują trudności w zasypianiu i porannym wstawaniu, często odczuwamy bóle mięśni czy kręgosłupa lub nawet częściej chorujemy, to lepiej przestawić łóżko w inne miejsce, bo może to być wpływ nadmiernego promieniowania cieków wodnych.

Dobrze byłoby przesuwać łóżko i sprawdzać, w którym miejscu najlepiej się nam wypoczywa. Ewentualnie można zasięgnąć porady u dobrego radiestety, a wtedy on doradzi, jak je ustawić, lub zastosuje odpowiednie środki, by przynajmniej częściowo zlikwidować szkodliwe promieniowanie. Najgorszym chyba wyjściem jest nie robić nic w tym kierunku i łykać środki przeciwbólowe i wspomagające kondycję. I jeszcze jedno: choć miejsce wypoczynku jest najważniejsze, trzeba zwrócić uwagę także na miejsce, w którym przebywamy najdłużej w ciągu dnia, np. pracując. Ono też powinno być jak najmniej szkodliwe.

Oddziaływanie fal elektromagnetycznych pochodzących z wszelkiego rodzaju urządzeń elektrycznych i elektronicznych bardzo niekorzystnie wpływa na każdy organizm. Powszechnie o tym wiadomo — pralki, lodówki, komputery, telewizory, telefony komórkowe, kuchenki mikrofalowe i inne podobne urządzenia ułatwiają nam pracę i oszczędzają nasz czas, ale… wysyłają też szkodliwe dla organizmów żywych fale elektromagnetyczne. Ale jak żyć w dzisiejszym świecie bez tych urządzeń?

Niektórzy sobie tego nie wyobrażają. Inni natomiast rezygnują z tego typu wygód w imię swojego zdrowia. Jeszcze inni korzystają tylko z tych urządzeń, które są im najbardziej niezbędne.

Są już odpromienniki wyciszające promieniowanie elektromagnetyczne. Można je zastosować. Jaka jest ich skuteczność? Chyba nikt do końca nie wie, ale jest duża szansa na to, że pomagają przynajmniej w jakiejś części ochronić człowieka.

Lidia Aleksandra Szadkowska
Leczyć czy wyleczyć?
W jaki sposób skutecznie wspomóc organizm w walce z chorobami uznanymi za nieuleczalne…
szczegóły : Leczyć czy wyleczyć?

Cytat dnia

“Podświadomość człowieka pamięta całą historię jego zdrowego i chorego rozwoju. Dlatego można wprowadzić zmiany w programie podświadomości w celu odwrócenia patologicznych zmian.”
Sergey Karpov i Wiera Chmielewska
Zdrowie w zasięgu myśli

autorem artykułu jest Marcin Banasiński

Komputer stał się codziennie używanym narzędziem wielu ludzi, czy to w pracy jak również w domu jako forma relaksu i zabawy. Wszyscy wiemy, że długie przesiadywanie przy komputerze powoduje różne dolegliwości. Dolegliwości związane z bólami oczu, głowy, bóle napięciowe pleców, krzyża, nóg, ramion itd. Często jesteśmy senni, zmęczeni. Skąd się to bierze? Najczęstszą przyczyną tych dolegliwości jest zła organizacja pracy przy stanowisku komputerowym, nie mówiąc już o nie prawidłowej pozycji ciała podczas siedzenia przy biurku, przed monitorem, częstokroć niewłaściwie ustawionym.

Jakich monitorów używać:

Co najważniejsze, należy pamiętać że monitory komputerów stacjonarnych emitują promieniowanie elektromagnetyczne, które skierowane jest do tyłu. Należy więc przestrzegać ustawiania monitorów w taki sposób, by żadna z osób nie siedziała z tyłu monitora. (nie wskazane ustawianie biurek tyłem do siebie). Jeżeli chodzi o promieniowanie UV, to dzisiaj produkowane monitory wytwarzają je co prawda, ale w stopniu nieszkodliwym dla zdrowia. Można się dodatkowo zabezpieczyć, wkładając specjalne okulary z filtrem UV. Ciekawostką jest fakt, że uważać powinny osoby alergiczne, uczulone na kurz, monitor ładuje się elektrostatycznie powodując przyciąganie pyłu i kurzu, które w momencie jego wyłączania uderzają prosto w twarz użytkownika. Jak temu zaradzić:

* używaj monitorów z oznaczeniem małej emisji promieniowania
* ustaw częstotliwość odświeżania obrazu na poziomie nie mniejszym niż 85 Hz
* postaraj się o uziemienie monitora
* zanim siądziesz do pracy włącz monitor na 15 min przed, to czas w którym monitor intensywnie elektryzuje.
* pomieszczenie w którym pracujesz na komputerze winno mieć wilgotność 50-60%, w takich warunkach potencjał elektrostatyczny jest mocno ograniczony
* na koniec pracy wyłącz przynajmniej monitor.

Stanowisko komputerowe:

Jak ustawić komputer by najbardziej ograniczyć jego złe działanie na zdrowie? Przede wszystkim miejsce w którym ustawimy stanowisko komputerowe powinno znajdować się na ścianie bez okien, bokiem do nich w odległości nie mniejszej niż 1 m. W ekranie nie powinno sie odbijać ani światło dzienne (naturalne) ani światło sztuczne. Jakiekolwiek światło odbijające się w monitorze ma negatywny wpływ na nasz wzrok! Ustawienie lampy biurkowej w taki sposób by światło z niej padało na blat biurka bądź na podłogę przyczyni się do ochrony oczu. Ciągła praca przed ekranem monitora powoduje zwiotczenie mięśni gałki ocznej a tym samym problemy z akomodacją i pogorszenie wzroku. Wracamy do sugerowanych odległości ustawienia monitora, otóż, optymalna odległość siedzącego od monitora to 70 cm, a dla osób siedzących po bokach lub z tyłu, minimalna odległość to 130 cm.

Pozycja przy komputerze:

Podstawowym warunkiem, który należy spełnić by odciążyć kręgosłup jest dobranie odpowiedniego siedziska. Proponowane najczęściej są dwa typy tych siedzisk:

1. krzesło obrotowe z regulowaną wysokością siedziska i regulowanymi podłokietnikami. Ustawiamy krzesło tak, by nogi swobodnie opierały się na podłodze a plecy przylegały do specjalnie wyprofilowanego oparcia.

2. Klęcznik, rzadko spotykane w biurach, częściej w domu, siedzisko które wymusza pozycje siedząco – klęczącą. Pomimo braku oparcia bardzo dobrze stabilizuje kręgosłup i do tego w naturalnych jego wygięciach, trzyma pozycje wyprostowaną.

Nie zapomnijmy o odpowiednim ułożeniu rąk na klawiaturze. Ważne jest podparcie nadgarstka przy korzystaniu z myszki, zapobiega one powstawaniu choroby zwanej RSI (Repetitive Strain Injury). RSI – urazy na skutek chronicznego przeciążenia organizmu. Powstają na skutek długotrwałego powtarzania czynności. Częste wśród pracowników linii montażowych, piszących na klawiaturze, graczy. (wyciągnięte z Wikipedii) Jakie są objawy tej choroby: postępowe drętwienie palców, dłoni, rąk, sprawność manualna dłoni potrafi się tak drastycznie zmniejszyć, że z czasem trudno jest wykonać najprostsze czynności. Choroba może się objawić już po 12 latach ciągle wykonywanej jednostajnej czynności.
Co zrobić by w stopniu maksymalnym zniwelować uboczne skutki długotrwałej pracy przy komputerze?

* staraj się co jakiś czas zmieniać pozycję
* mniej więcej co godzinę wstań od stanowiska, pochodź chwilę
* wykonuj w przerwach ćwiczenia, chociażby skłony czy przysiady

Proponuje zatem, skorzystać z w/w rad i dołożyć do tego wizyty u masażysty. Co tygodniowa wizyta u masażysty wpłynie kojąco na spięte mięśnie kręgosłupa, kończyn dolnych i górnych, poprawi samopoczucie, przy okazji zniweluje stres….na pewno nie zaszkodzi.

–
Serwis-Masażysta Największy serwis branży masażu w Polsce

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Nadwaga może być spowodowana nieprawidłowa pracą wątroby, a często się zdarza, że jest wynikiem jej stłuszczenia. Najbardziej niebezpieczna jest tzw. otyłość brzuszna. Dochodzi do niej gdy obwód w talii przekracza 88 cm.

Stłuszczenie wątroby jest przyczyna stanu zapalnego i włóknienia narządu. Można je wykryć robiąc badania laboratoryjne. Jeżeli masz zbyt niski poziom dobrego cholesterolu HDL, a za wysokie stężenie trójglicerydów we krwi świadczy to o chorobie.

Jeżeli chcesz mieć zdrową wątrobę dbaj o prawidłowa wagę. Ważysz zbyt wiele schudnij ! Zrób to pod kontrolą lekarza, stosowanie zbyt drastycznych diet odchudzających nie służy wątrobię, ponieważ żółć w pęcherzyku żółciowych nadmiernie się zagęszcza i tworzą się kamienie żółciowe .

Stosuj urozmaiconą dietę niskokaloryczna i ćwicz regularnie. (maszeruj, ćwicz aerobik, pływaj). Staraj się tracić na wadzę nie więcej niż 1,5-2 kg miesięcznie.

Jeżeli masz stwierdzone stłuszczenie wątroby , włącz do swojej diety fosfolipidy.  Regenerują one komórki wątroby, usuną z nich tłuszcz i zapobiegną jego odkładaniu.

Fosfolipidy znajdziesz w takich produktach jak : żółtkach jaj (ale nie polecam na zbyt duża zawartość cholesterolu), płatkach owsianych, kiełkach pszenicy i soi.

W jaki sposób odpowiedni zdrowe odżywianie, poprzez dobór odpowiednich produktów żywieniowych i medycyna niekonwencjonalna może polepszyć Twoje … - Zdrowe odżywianie i jego sekrety

Trawiąc tłuszcze nasza wątroba musi bardzo intensywnie pracować wydzielając żółć.  największa prace wykonuje rozkładając tłuszcze zwierzęce, które są bogate w cholesterol (np tłuszcz z kotleta schabowego czy tez golonki).  Dlatego jeżeli chcesz pomóc swojej wątrobię to stosowanie właściwej diety to podstawa.